ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

156ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1994

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 9245 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
44 ἀπό 97
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Αποκρυπτογράφηση πανάρχαιων Ελληνικών γραφών της Θράκης — ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ, ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ
    ἀρχή: σελ. 9245 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 156

Κείμενο φύλλου

ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ ̓Αποχρυπτογράφηση παναρχαίων Ἑλληνικῶν γραφῶν τῆς Θράκης 1. Γενικὰ Τὸ πανάρχαιο παρελθὸν τῆς Θράκης εἶναι ἐξ ἴσου ἐνδιαφέρον μὲ αὐτὸ τῆς Θεσπρωτίας. Εὑρήματα τὸ ἐπιδεδαιώνουν. Στὸν Τύπο («Ἔθνος», 4-6-1994) ἐγράΦη, ὅτι «ἡ ἀνακάλυψη παλαιολιθικῶν εὑρημάτων, ποὺ χρονολογοῦνται γύρω στὸ 6.000 π.Χ’, ἔγινε ἀφορμὴ γιὰ νέες ἔρευνες, ποὺ ξεκίνησαν τὸν ̓Ιούνιο τοῦ 1994 στὴ νοτιοανατολική πεδιάδα τῆς Ροδόπης ἀπὸ ἀρχαιολόγους τῆς Εφορείας Προϊστορικῶν καὶ Κλασσικῶν ̓Αρχαιοτήτων Ροδόπης, ̓Αμερικανοὺς ἐπιστήμονες καὶ φοιτητὲς τοῦ ἀρχαιολογικοῦ τμήματος τοῦ ̓Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης». Στὴν περιοχὴ τῆς Αἰγαιακῆς Θράκης, ὅπου ὑπῆρξαν γεωργοκτηνοτροφικὲς ἐγκαταστάσεις ἀπὸ παλιά, ἐντοπίστηκαν λίθινα ἐργαλεῖα κυνηγῶν καὶ πυριτολιθιχὸ ὑλικὸ κατασκευῆς ἐργαλείων κοντὰ σὲ πηγὲς νεροῦ τῆς ἐποχῆς. Κατὰ τὸν κ. Ν. Εὐστρατίου «ἡ ἔρευνα θὰ ἑστιασθεῖ στὶς περιοχὲς Κρωδύλης, Πετρωτῶν καὶ Μέστης τοῦ νομοῦ Ροδόπης, καὶ φαίνεται, πὼς ἤδη μελετήθηκαν τὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ περιδάλλοντος χώρου, γεωρμορφολογικὰ καὶ γεωλογικά». ̓Ανεξαρτήτως τῶν ἀνωτέρω τὸ πολιτιστικὸ ὑπόθαθρο τῆς Θράκης ἀνιχνεύεται ἀπὸ διάφορα ἐνεπίγραφα εὑρήματα φέροντα γραφὲς τοῦ πανάρχαιου Ἑλληνικοῦ χώρου, μερικὰ τῶν ὁποίων ἐξετάζονται στὴν παροῦσα ἔρευνα. 2. Τὸ κυλινδρικὸ θαρύδι τῆς Παραδημῆς Στὴν ἐπιφάνεια τύμθου («τούμπας») προϊστορικῆς ἐποχῆς στὴν θέση Παραδημὴ τῆς Θράκης τὸ 1975 ἀνεκαλύφθη «πεπλατυσμένο κυλινδρικὸ ἀντικείμενο μὲ διάφορα ἐγχάρακτα σύμδολα». Μεγέθους ἡμισείας γροθιᾶς φέρει στὴν ἄνω καὶ κάτω ἐπιφάνεια λοξὲς ἐγχαράξεις καὶ δύο μιχρὲς αὐλακώσεις, ἀπ ̓ ὅπου πιθανότατα διήρχετο κάποια κλωστὴ» (ποὺ ἄφηνε σημάδια μὲ τριδή, ποὺ δημιοὔργησε καὶ τὶς λοξὲς ἐγχαράξεις). Στὶς πλάγιες ὄψεις του ἔχει ἐπίπεδη πίσω ἐπιφάνεια καὶ κυλινδρικὴ πρόσθια ὄψη, ὅπου ὑπάρχουν παραστάσεις, οἱ ὁποῖες ἔχουν χαραχθεῖ μὲ 2 ἴσως ἀκίδες διαφορετικοῦ πάχους. Τὰ δύο ἄκρα εἰκονίζουν δύο ὅμοια ζῶα μὲ τὴν κεφαλὴ πρὸς τὰ κάτω. Τὸ δεξιὸ φαίνεται ἄρρεν καὶ τὸ ἀριστερὸ θῆλυ. Ὁ τρόπος σχεδιάσεως εἶναι ἁπλοϊκός. Ἐνδιάμεσα στὰ ζῶα ὑπάρχουν γραμμὲς τεθλασμένες, ποὺ διασταυρώνονται, ἕνα χαρακτὸ τετράπλευρο, ἕνα ἀτελὲς πλοῖο (καὶ ὄχι τετράπλευρο μὲ διπλὲς διασταυρούμενες γραμμές, ὅπως ἐλέχθη) καὶ ὄρθιοι ρόμόοι. Τὸ ἀντικείμενο εἶναι μοναδικὸ στὸ εἶδος του ποὺ ἀνεκχαλύφθη στὴν Θράκη καὶ προόλημάτισε τοὺς ἐπιστήμονες. ̓Απὸ τὴν μελέτη του προκύπτει: α. Δὲν φέρει διάκοσμο, ἀλλὰ εἶδος γλώσσας μὲ σύμδολα χαραγμένα (στὴν πρόσθια ὄψη), ποὺ ἀποτελοῦν προστάδιο τῆς γραφῆς, «διότι ἔχομε σαφεῖς ὁμάδες
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →