ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
157ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1995
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Βουκόλοι χωρίς αγέλη — ΛΑΜΠΡΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
Βουκόλοι χωρὶς ἀγέλη
Θὰ ἦταν συμφέρον γιὰ τοὺς ἴδιους, νὰ καταλάδουν οἱ ἐγκάθετοι «εἰδικοὶ»
στοὺς διάφορους τομεῖς τῆς Επιστήµής καὶ τῆς Παιδείας, οἱ ἐμφανιζόμενοι ὡς
ἐπιστημονικὲς αύθεντίες, ὅτι τοὺς εἶναι ἀδύνατο νὰ διαθουκολοῦν τοὺς δρῶντες
ἐρευνητικὰ στοὺς χώρους ὅπου ἐτάχθησαν νὰ «κοσκινίζουν» καὶ νὰ «ἐλέγχουν».
Ἢ κατάσταση δουλείας, ποὺ στηρίζεται στὴν προσφορὰ θέσεων, «εἰδικοτή -
των», ἀξιωμάτων, μισθῶν καὶ προθολῆς μὲ ἀντάλλαγμα τὴν φίμωση τῆς ἔρευ-
νας καὶ τὴν ἀναπαραγωγή τοῦ ἐπιστημονικοῦ δόγματος, εἶναι ἐξ ὁρισμοῦ πολὺ
εὔθραστη.
Εἰδικὰ στὴν ᾿ Ελλάδα, ὅπου ἡ πνευματικὴ τυραννία εἶναι σήµερα ἡ σκληρό-
τερη ἀπ’ ὅσες ἐμφανίστηκαν ποτέ, ξεπερνώντας σὲ ἀπολυταρχικὲς μεθόδους
καὶ τὸν χειρότερο δογµατισµό τοῦ Μεσαίωγος, ἡ ἀποτελεσματικὴ λογοκρισία
καὶ ὁ ἐχθιασμός τῆς ἱστορικῆς, γλωσσικῆς καὶ γενικὰ τῆς ἰδεολογικῆς-φιλο-
σοφικῆς ἀναζητήσεως καθίστανται ἀπολύτως ἀδύνατα γιὰ ἕνα πολὺ ἁπλὸ καὶ
πολὺ εἰδικὸ λόγο: Οἱ “Ελληνες εἶναι τὸ μοναδικὀὸ ἐπὶ τῆς Γῆς ἔθνος, ποὺ τὸ πα-
ρελθόν τους τοὺς προσφέρει ἕνα δ' ὅρο συγκρίσεως. Οἱ Ἕλληνες προὐπῆρξαν
τοῦ 4ιεθνοῦς᾽ Εξουσιαστικοῦ Σκοταδισμοῦ καὶ ἐμεγαλούργησαν πρὶν ἀπ’ αὐτόν
-πρᾶγμα ποὺ δὲν ἰσχύει γιὰ καμμιὰ ἄλλη παράδοση καὶ γιὰ κανέναν ἄλλον πο-
λιτισμό. Τοῦτο σηµαίνει, ὅτι μποροῦν νὰ ἔχουν κρίση-- ἡ κρίση δὲν εἶναι τίπο-
τε ἄλλο ἀπὸ σύγκριση -- καὶ συνεπῶς εἶναι ἀδύνατο νὰ ἐγκλεισθοῦν πνευματικὰ
µέσα σ᾽ ὁποιονδήποτε δογματικὸ νάρθηκα.
Δύο τινὰ ὑπάρχουν, τὸ ἕνα ἐκ τῶν ὁποίων μπορεῖ νὰ διαλέξη ὁ Εξουσιασμός:
”Η νὰ προχωρήση χωρὶς δισταγμοὺς στὴν ἐγκαθίδρυση ἑνὸς νέου Παγκόσμι-
ου Μεσαίωνος ἐξαλείφοντας ἀπὸ προσώπου Γῆς τὴν ἐλεύθερη ἔρευνα καὶ τὸν
διάλογο, μὲ μιὰ λέξη τὴν ἑλληνικότητα: ἤ νὰ τὴν ἀποδεχθῆ. ἂν προτιµήση τὸ
πρῶτο, θὰ πρέπει νὰ καταργήση ὅλα τὰ ἐρευνητικὰ κέντρα, τὰ ἐργαστήρια καὶ
τὰ σπουδαστήρια τοῦ Κόσμου, ἐφ᾽ ὅσον ἡ κατάσταση ἐξανδραποδίσεως τῶν ἐπι-
στηµόνων στοὺς ἐγκαθέτους εἶναι ἐξ ὁρισμοῦ ἀδύνατη. "Αν προτιµήση τὸ δεύ-
τερο, ὁ ρόλος τοῦ ἐπιστημονικοῦ δογματισμοὺ ἔχει λήδει.
Εἶναι τραγικὸ τὸ δίληµµα αὐτὸ γιὰ τὴν ἴδια τὴν 4ιεθνῆ ᾿Εξουσία: Ἢ κατάρ-
γήση τῆς ἔρευνας ἰσοδυναμεῖ μὲ κατάργηση τῆς ἀπόλυτής προὐποθέσεως γιὰ
τὴν ἀπόκτηση τεχνολογικῆς, οἰκονομικῆς, ὀργανωτικῆς καὶ πνευματικῆς
ἰσχύος, τουτέστιν ἰσοδυναμεῖ μὲ αὐτοκχτονία της. Η ἀπελευθέρωση τῆς ἔρευνας
σηµαίνει γιὰ τὸν ᾿Εξουσιασμὸ ἄρνηση τοῦ σημερινοῦ ἑαυτοῦ του καὶ ἀναζή-
τήηση τῆς ἐπανόδου στὴν πρὸ τῆς Μεγάλης Ιστορικής ᾿Εκτροπῆς κατάσταση.
4ὲν ἀφοροῦν ὅμως ἐμᾶς τὰ ἐξουσιαστικὰ ἀδιέξοδα.
᾿Εκεῖνο ποὺ εἶναι δέδαιον εἶναι, ὅτι οἱ ἐγκάθετοι θουκόλοι στοὺς χώρους τῆς
ἔρευνας ἐξεμέτρησαν πιὰ τὸ στάδιο τῆς δόξης των. ᾿Αν ἐξαφανισθῆ ἡ ᾿Επι-
στήµη, δὲν θὰ ἔχουν ἀγέλη γιὰ νὰ διαθουκολήσουν’ κι ἄν ἀπελευθερωθῆ, ἀπο-
μένουν χωρὶς ρόλο.
4.4.