ΔΑΥΛΟΣ/57, Ἰανουάριος 1995 9305 θηματικῶν δὲν μποροῦσαν νὰ τὰ λύσουν, ἐπειδὴ δὲν ἐπιτρεπόταν νὰ χρησιμοποιήσουν ”Αλγεθρα. , Στὴν παιδικὴ ἡλικία αὐτονόητο εἶναι, ὅτι ἡ ἐπίλυση προόδλημάτων χωρὶς μέθοδο εἶναι ἰδανική, γιὰ νὰ ἀσκήση τὸ μυαλὸ τῶν παιδιῶν. Τὰ παιδιὰ ὅμως ὄχι μόνον δὲν λύνουν προόδλήματα, ἀλλὰ δὲν μαθαίνουν καὶ... διαίρεση. Στὸ γυμνάσιο τὸ πρόθλημα παραμένει. Τὰ κινητὰ σημεῖα, οἱ κρουνοί, οἱ δεξαμενές, οἱ τόκοι, ὁ μερισμός, ποὺ καθημερινὰ 6ρισκόντουσαν μπροστά μας, ἔχουν ἐξαφανιστεῖ. Ἡ ἁπλῆ καὶ ἡ σύνθετος μέθοδος διδάσκονται ἐνδεικτικῶς. Στὴν Α ́ Λυκείου ἕνας γονέας θὰ ἔφριττε διαπιστώνοντας ὅτι τὸ παιδί του δὲν μπορεῖ νὰ λύση ἄσκηση Χημείας, ἐπειδὴ ἀγνοεἴ τὴν ἁπλῆ μέθοδο τῶν τριῶν. ̓Επειδὴ λοιπὸν ἀσκήσεις Χημείας δὲν μποροῦν νὰ λυθοῦν χωρὶς τὴν ἁπλῆ μέθοδο, μερικοὶ μαθητὲς τότε ἴσως τὴν μάθουν. Προόλήματα κινήσεως ἐμφανίζονται ἀναγκαστικὰ στὴν Φυσικὴ Α ́ Λυκείου, φυσικὰ σαφῶς λιγότερα ἀπὸ ὅ,τι θὰ ἔπρεπε, ἐνῶ τὰ ἄλλου εἴδους προόλήματα δὲν ἐμφανίζονται σὲ κανένα μάθημα. Στὴν Γεωμετρία ἐξάλλου συντελεῖται τὸ ἑξῆς ἔγκλημα: Ἔχει σχεδὸν μηδενιστεῖ ἡ ὕλη τῶν γεωμετρικῶν κατασκευῶν. Ἡ ὁλοἈληρωμένη λογικὴ διαδικασία, ἀνάλυσησύνθεση-ἀπόδειξη-διερεύνηση, ποὺ θεωρεῖται ἀπαραίτητη γιὰ τὴν λύση ἀσκήσεων γεωμετρικῶν κατασκευῶν, διδάσκεται μόνον σὲ 2-3 σελἰδες μὲ ἐλάχιστες ἀσκήσεις. Καὶ χαριστικὴ δολὴ στὴν ὑπόθεση εἶναι ἡ συνήθεια ποὺ ἔχει ἐπικρατήσει, νὰ δια- γράφονται τὰ σχετικἁ κεφάλαια ἀπὸ τὴν ὕλη τῶν γραπτῶν ἐξετάσεων τῆς Β ́ Λυκείου, θάσει τῆς ὑποχρεώσεως ποὺ ἔχουν οἱ καθηγηταἰ νὰ ἀφαιροῦν ἕνα τμῆμα τῆς ὕλης στὶς γραπτὲς ἐξετάσεις (ἄλλη πληγή αὐτὴ). Δὲν φτάνει ποὺ τὰ παιδιὰ δίνουν εξετάσεις μόνον μιὰ φορὰ τὸν χρόνο, πρέπει νὰ τοὺς ἀφαιρέσουμε καὶ ὕλη καὶ μάλιστα ἀπὸ τὰ Μαθηματικά. ὝὍποιος ἰσχυρισθεῖ, ὅτι τὰ Μαθηματικὰ ἐξελίσσονται συνεχῶς χωρὶς τέλος καὶ συνεπῶς ἡ διδακτέα ὕλη πρέπει νὰ ἀναπροσαρμόζεται, ἔχει δίκαιο. ̓Αλλὰ ὄχι καὶ νὰ μεταφέρουμε τὴν ὕλη τῶν πρώτων ἐτῶν τῶν πανεπιστημίων στὴν Γ ́ Λυκείου, χωρὶς νὰ ἔχουμε ἐμπεδώσει θασικὲς γνώσεις καὶ νὰ ἀναπτύξουμε τὴν μαθηματικὴ σκέψη. Οἱ περισσότεροι γονεῖς αἰφνιδιάζονται μὲ αὐτὴν τὴν κατάσταση καὶ μάλιστα κατ ̓ ἐπανάληψιν. Στὴν ἀρχὴ νομίζουν, ὅτι τὰ προθλήματα Μαθηματικῶν, ποὺ δὲν ἐμφανίζονται στὸ δημοτικό, θὰ ἐμφανισθοῦν ἀργότερα. Ἡ ὕλη φαίνεται περίεργη ἀλλὰ «ἐκσυγχρονισμένη». Ξαφνικὰ ἀντιλαμθάνονται, ὅτι πρέπει νὰ δοηθήσουν ἐπειγόντως τὰ παιδιά τους. Τὸ νὰ 6οηθήσουν μόνοι τους, ἀκόμη καὶ ἐὰν ἔχουν γνώσεις θετικῶν σπουδῶν, εἶναι δυσκολότατο, διότι ἡ ὕλη κάνει ἄλματα, καὶ τὰ παιδιὰ δὲν ἔχουν θάσεις. Οὕτως ἢ ἄλλως καταφεύγουν στὰ Φροντιστήρια, τὰ ὁποῖα αὐξάνονται καὶ πληθύνονται τὰ τελευταῖα χρόνια. Ἔν τέλει θὰ ἐπιδιώσουν ἐλάχιστοι. Μετὰ τιμῆς Ἴλος Χαριλάου Τρικούπη 59, Ἐξάρχεια Τέλεια ἠχομόνωση - θερμομόνωση στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα Κύριε διευθυντά, Πρὸ καιροῦ ἐπισκέφθηκα τὸν ναὸ τοῦ Διὸς στὸν ἀρχαιολογικὸ χῶρο τῆς Νεμέας. Ἣ πρώτη παρατήρηση, ἢ πλέον χαρακτηριστικὴ καὶ ἀπογοητευτική, ἦταν, ὅτι ὁ ἐν λόγω ναὸς δὲν εἰχε καταστραφεῖ ἀπὸ φυσικὰ αἴτια, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν καταστροφική μανία τῶν Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι μέσα στὴν ἄγνοια καὶ τὸν φανατισμό τους ἀπετέλεσαν τὸ τυφλὸ ἐκτελεστικὸ ὄργανο στὰ πονηρά, ὕπουλα, κακόδουλα σχέδια τῆς ἐξουσίας, τὰ ὁποῖα σκοπὸ εἶχαν τὴν ἐξαφάνιση ἀπὸ προσώπου γῆς κάθε εἴδους πνευματικοῦ φωτός, μὲ ἄλλα λόγια ὁτιδήποτε Ἕλληνικοῦ. Κατὰ τὴν περιήγησή μου στὰ χαλάσματα ἔκανα μία ἐξαιρετικὰ ἐνδιαφέρουσα παρατήρηση. Ἢ τοιχοποιία τοῦ ναοῦ ἀποτελεῖται ἀπὸ διπλὲς μαρμάρινες πλάκες. Ἢ κάθε πλάκα στὴν πλευρὰ μὲ τὴν ὁποία ἐφάπτεται στὴν διπλανή της (ἐσωτερικὴ - ἐξωτερικὴ) διαθέτει μία λάξευση 6 χιλιοστῶν σὲ ὅλη τὴν ἐπιφάνειά της ἐκτὸς ἀπὸ ἕνα πεοιμετρικὸ χεῖλος τῆς τάξεως τῶν 15 ἕκατοστῶν (ὅρα σχέδιο). Οἱ δύο πλάκες, εὗρισκόμενες στὴν κανονική τους θέση, ἔχουν τέλεια ἐφαρμογὴ περιμετρικά, ἀφήνοντας ὅμως μεταξύ τους ἕνα διάκενο τῆς τάξεως τῶν 12 χιλιοστῶν (6 σὺν 6). Ἡ ἐπιστήμη σήμερα, μὲ τὰ μέσα τὰ ὁποῖα