Η ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ ΗΜΩΝ ή. Μωυσῆς (σ(Π Εἴδαμε λοιπὸν στὸ προη γούμενο, πῶς ὁ7) ιαχθὲ ἔδωσε τὶς ἐντολὲς στὸν προπάτορά «μας» Μωυσῆ, γιὰ νὰ καταρημάξῃ τοὺς Αἰγυπτίους. Μέχρι καὶ τὰ ροῦχα τοῦ ζήτησε νὰ τοὺς πάρουν: «θέλετε γυμνώσει τοὺς Αἰγυπτίους» (Εξοδος, ὃ 22). Μετὰ ἀπ’ αὐτὸ ἄρχισε νὰ τοῦ δίνῃ ὁδηγίες γιὰ τὸ τίκόλπα θὰ κάνῃ στὸν Φαραώ: «Ὅταν σᾶς εἴπῃ ὁ “Φαραὼ λέγων, 4 είξατε σεῖς θαῦμα: τότε θέλεις εἰπεῖ πρὸς τὸν Ααρὼν (καθ ̓ ὃ ὅτι ὁ ἴδιος δὲν μίλαγε, ὅπως εἴδαμε στὸ προηγούμενο, ὡς κεκές), λάδε τὴν ράόδον σου καὶ ρίψον ἔμπροσθεν τοῦ Φαραώ, καὶ θέλει γείνει ὄφις» (Εξοδος, ζ9). Κι ἔτσι «εἰσῆλθον λοιπὸν ὁ Μωυσῆς καὶ δ ̓ Ααρὼν πρὸς τὸν Φαραώ, καὶ ἔκαμον οὕτως ὡς προσέταξεν ὁ Κύριος: καὶ ἔῤῥιψεν ὁ ̓Ααρὼν τὴν ράδδον αὐτοῦ ἔμπροσθεν τοῦ Φαραὼ καὶ ἔμπροσθεν τῶν δούλων αὐτοῦ καὶ ἔγεινεν ὄφις» (Εξοδος ζ10). Τσαντίστηκε τότε ὁ Φαραώ. Παλιὰ κόλπα, τοῦ λέει. Τώρα θὰ σοῦ δείξω ἐγώ: «Εκάλεσε δὲ καὶ ὁ Φαραὼ τοὺς σοφοὺς καὶ τοὺς μάγους: καὶ οἱ μάγοι τῆς Αἰγύπτου ἔκαμον καὶ αὐτοὶ ὡσαύτως, μὲ τὰς ἐπῳδὰς αὐτῶν. Διότι ἔῤῥιψαν ἕκαστος τὴν ράδδον αὐτοῦ καὶ ἔγειναν ὄφεις'» (Εξοδος, ζ12). ̓ Αλλά, καθ’ ὅτι ὁ Γιαχδὲ ἀπὸ κάτι τέτοια δὲν μασάει, «ἡ ράδδος ὅμως τοῦ ̓Ααρὼν κατέπιε τὰς ράδδους ἐκείνων» ( ́Εξοδος ζ12) καὶ οἱ μάγοι κυνήγαγαν τὸ φιδάκι τοῦ προπάτορά «μας» μέσα στὸ παλάτι, νὰ τὸ ξεκοιλιάσουν, γιὰ νὰ πάρουν πίσω τὰ μπαστούνια τους. “Εναμηδὲν νικητὴς ὁ προπάτορας (ἡμῶν, τῶν Ελλή νωγ). Τὰ ἴδια ἓ ἔγιναν καὶ τὶς ἑπόμενες ἡμέρες, ὅπου συνεχίστηκαν οἱ ταχυδακτυλουργικοὶ ἀγῶνες. "Εκανε τὰ νερὰ τοῦ Νείλου αἷμα ὁ Μωυσῆς, τὸ ἴδιο καὶ οἱ μάγοι τοῦ Φαραώ. Κατέδασε τὰ δατράχια στὴν Αἴγυπτο ὁ προπάτορας, ἄλλα τόσα φέρανε οἱ μάγοι. Τότε ὅμως ἦταν, ποὺ θυμήθηκε ὁ Φαραώ, ὅτι ὁ Μωυσῆς ἦταν ἀπόγονος τοῦ Αὐνάν. Καὶ ἀφοῦ μαξεύει τοὺς σοφούς, τοὺς λέει" 6ρὲ μπὰς χι αὐτὸς θέλει νὰ μᾶς καταστρέψει, ἀφοῦ ἔχει πάρει φόρα καὶ δὲν λέει νὰ σταματήσει, χι ἐμεῖς τὸν ἀνταγωνιξόμαστε στὸ ἄθλημα τῶν παππούδων του, ὅπου αὐτοὶ εἶναι ἀκατανίκητοι; Μέχρις ἐδῶ. "Ετσι ὁ Μωυσῆς παρέα μὲ τὸν ̓ Ααρών συνέχιξαν χωρὶς ἀντίπαλο τὸν ἀγῶνα. ̓ Ηρθε ἡ σειρὰ λοιπὸν νὰ κάνουν τὸ κόλπο μὲ τὶς μυῖγες. Τὸ τί μυῖγες κατέδασαν δὲν περιγράφεται. Καὶ ὄχι μυῖγες ὅ,τι κι ὅ,τι: «καὶ ἤλθε κυνόμυϊα πλῆθος» ( ἔξοδος, η ́’24). "Αν εἶναι δυνατόν! Ποῦ τὶς ὄρῆκε πάλι τὶς σκυλόμυιγες. Μόνο αὐτὸς ξέρει. Ὅ Φαραὼ τὰ εἶχε χάσει. ̓Αλλά, καθ’ ὅτι καὶ λίγο χαζούλης ὁ προπάτορας, ὃ Φαραὼ ὅλο καὶ τὸν ἔπειθε, ὅτι θὰ τὸν ἀφήσῃ νὰ πάῃ δόλτα τοὺς συμπατριῶτες του, κι ὅλο κοοόϊδο τὸν ἔπιανε. Καὶ τότε δώστου ἀπ’ τὴν ἀρχὴ ὁ προπάτορας, νὰ κάνῃ τὰ κόλπα του. Τἄόδλεπε αὐτὰ ὁ Γιαχδὲ καὶ τοῦ σηκωνότανε ῇ τρίχα. Δὲν ἄντεξε ἄλλο λοιπὸν καὶ πῆρε τὴν ὑπόθεση στὰ χέρια: του: «ἰδοὺ ἡ ἡ χεὶρ τοῦ Κυρίου θέλει εἶσθαι ἐπὶ τὰ κτήνη σου τὰ ἐν τῷ ἀγρῷ, ἐπὶ τοὺς ἵππους, ἐπὶ τοὺς ὄνους, ἐπὶ τὰς καμήλους, ἐπὶ τοὺς δόας καὶ ἐπὶ τὰ πρόδατα: θανατικὸν δαρὺ σφόδρα: καὶ θέλει κάμει ὃ Κύριος διάκρισιν μεταξὺ τῶν κτηνῶν τοῦ ̓Ισραήλ, καὶ τῶν κτηνῶν τῶν Αἰγυπτίων: καὶ ἐκ πάντων τῶν ἀνηκόντων εἰς τοὺς υἱοὺς Ισραήλ δὲν θέλει ἀποθάνει οὔτε ἕν» (Εξοδος, θ3-4). Μέχρι τώρα ξέραμε γιὰ τὸν ἐκλεκτὸ λαό, τώρα μᾶς προέκυψαν καὶ ἐκλεκτοὶ ἵπποι, ἐκλεκτοὶ ὄνοι, ἐκλεκτὰ πρόδατα, ἐκλεκτὲς καμῆλες καὶ ἐκλεκτὰ δόδια. Τί θὰ δοῦν ἀκόμα τὰ μάτια μας. Ὅμως, γιὰ νὰ μὴν τὰ παραλέμε, ἔχει μιὰ λογικὴ ἐξήγηση τὸ πρᾶγμα. Δὲν ἔχετε ἀκούσει, ποὺ καὶ σήμερα οἱ χασάπη δες