Εὔθικτη Ρωμαίικη ἰδιωτεία Τὸ μεγαλεῖο τῆς εὐθιξίας τῆς Ρωμιοσύνης ἀπάστραψε μὲ ἀφορμὴ τὴν ἐκδηλωθεῖσα πρόθεση τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ενώσεως νὰ καταργήση τὴν ᾿Ελληνικὴ Γλῶσσα -μαξὶ μὲ ἄλλες- ὡς ἐπίσημη τῆς κοινότητας. Καὶ οἱ μὲν Εὐρωπαῖοι ἔτσι σκέπτονται. ᾿Αλλὰ ἐδῶ, στὸ Ρωμαίικο: ο Πολιτικοί, τῶν ὁποίων τὸ κόμμα (μὲ ψῆφο καὶ τῶν ἴδιων στὴ Βουλὴ) ἐν μιᾷ νυκτὶ ἀκρωτηρίασε μὲ νόμο τὴν γλῶσσα τοῦ σημερινοῦ “Ελληνισμοῦ καὶ τὸν ὡδήγησε στὴ σημερινὴ ἀφασία καὶ ἀγλωσσία, ἀπαγορεύοντας τὴν διδασκαλία τῶν ἀρχαίων ᾿Ελληνικῶν καὶ «θά- ὄοντας τὴν καθαρεύουσα», ὅπως σεμνύνονται καὶ καυχῶνται, ἐξαπέ- λυσαν σφοδροὺς μύδρους κατὰ τῶν Εὐρωπαίων, κατηγορώντας τους γιὰ κατάρτιση σχεδίων ἐξαφανίσεως τῆς ᾿ Ελληνικῆς Γλώσσας. ο ἼΑλλοι πολιτικού τῶν ὁποίων τὸ κόμμα (μὲ ψῆφο καὶ τῶν ἴδιων στὴ Βουλὴ ) ἀκρωτηρίασε μὲ νόμο τὴν πανάρχαια γραφὴ τοῦ Ελλη: νισμοῦ, ἀπαγορεύοντας τοὺς τόνους καὶ τὰ πνεύματα, ἔξαλλοι ἀπὸ ἱερὴ ὀργὴ κατηγοροῦν τοὺς Εὐρωπαίους, ὅτι προτίθενται νὰ καταρ- γήσουν καὶ τὸ ᾿Ελληνικὸ ᾿Αλφάδητο. ο Καθηγητὲς καὶ διανοούμενοι, ποὺ ὄχι μόνο δέχθηκαν, ἀλλὰ εἰση- γήθηκαν καὶ ἐφάρμοσαν τὰ δόλια αὐτὰ πλήγματα κατὰ τῆς γλωσ- σικῆς παραδόσεως τοῦ ᾿Ελληνισμοῦ καὶ τὸν ὡδήγησαν ὡς ἄμεσοι ὑπεύθυνοι στὸν σημερινὸ ἐκδαρδαρισμό του, ἐξακόντισαν μιὰ ὀπε- οεττική-δονκιχωτική ἐπέλαση κατὰ τῆς Εὐρώπης, κατηγορώντας τὴν ὅτι πλήττει δολίως τὴν ᾿Ελληνικὴ Κληρονομιά. ο Μάζες ἀνελλήνιστες, ποὺ ἐπιμένουν νὰ ἐπικολλοῦν στὰ καταστή- ματά τους μόνο ξενόγλωσσες ἐπιγραφὲς ἢ νὰ χρησιμοποιοῦν μὲ κα- μάρι καὶ ἁγία προθυμία τὸ ἀγγλικὸ λεξιλόγιο στὴν καθημερινή τους ὁμιλία ἢ γραφή, περιφρονώντας ἐκ δαθέων τὸ ἑλληνικό, φανατίσθη- καν καὶ ἐξαλλοποιήθηκαν, διότι θεώρησαν ὅτι ἡ ἀντικατάσταση τῆς “Ελληνικῆς ἀπὸ τὴν ᾿Αγγλικὴ στὴν Εὐρωπαϊκὴ “Ενωση θὰ ἀποτελέ- ση ἱεροσυλία. «Ιδιώτου (Ξ θλακὸς) στάσις καὶ χαρακτήρ: οὐδέποτε ἐξ ἑαυτοῦ προσδοκᾷ ὠφέλειαν ἢ δλάδην, ἀλλ᾽ ἀπὸ τῶν ἔξω. Φιλοσόφου στάσις καὶ χαρακτήρ᾽' πᾶσαν ὠφέλειαν καὶ δλάόην ἐξ ἑαυτοῦ προσδοκᾷ» ( Ἐπίκτητος, «4 ιατριδαί» μη]. Τὸ πρόδλημά μας δὲν εἶναι, τὶ σχεδιάζει καὶ τί θὰ πράξη ἡ Εὐρώπη κατὰ τῆς Ελληνικῆς Γλώσσας. Τὸ πρόδλημά μας εἴμαστε ἐμεῖς οἱ ἴδι- οι. Πρόδλημα ὄχι ἁπλῶς ὑποκρισίας, ἀλλὰ κάτι πολὺ χειρότερο: Πρό- όὄλημα γενικῆς ἐθνικῆς ἰδιωτείας. Δ.1.Λ.