ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΚΟΥΤΟΥΛΑΣ Ὃ μύθος περὶ «Ἰνδοευρωπαίων» Κριτική στην ἰνδοευρωπαϊκὴ ὑπόθεση Α. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ Πολλοὶ ὑπῆρξαν ἐκεῖνοι ποὺ ἐντόπισαν τὶς ὁλοφάνερες ὁμοιότητες μεταξὺ τοῦ λεξιλογίου τῆς Ελληνικῆς, τῆς Λατινικῆς καὶ τὴς Σανσκριτικῆς (Ξἀρχ. Ἰνδικῆς) γλώσσας ἀπὸ τὴν ἐποχὴ ἤδη τῆς ̓ ̓Αναγέννησης (5α5εείῖ, Οοευτάοιχ, Ηεμεά χκ.λπ.). Πρῶτος ὅμως ὁ "Αγγλος δικαστὴς στὴ Βεγγάλη τῆς Ἰνδίας σὲρ ἨΜίαπι Ίοπες τὸ 1786 συστηματοποίησε τὶς μελέτες γιὰ τὶς τρεῖς ἀρχαῖες γλῶσσες Ἑλληνικά, Λατινικὰ καὶ Σανσκχριτικἀ καὶ κατέληξε στὸ συμπέρασμα, ὅτι «οἱ τρεῖς αὐτὲς γλῶσσες προέρχονται ἀπὸ μία κοινὴ πηγή»). Κατόπιν κι ἄλλοι μελετητές, εἰδικοὶ καὶ μή, ἐπιθεθαίωσαν τὰ συμπεράσματα τοῦ ᾖοπες (Βατίοοπιεο, ὀομιερε κιἀ.), ὥσπου τὸ 1813 ὁ "Αγγλος Τόμας Γιὰνγκπρότεινε, ὅπως ἡ ὁμογλωσσία αὐτὴ λάθει τὸν ὅρο « ̓Ινδοευρωπαϊκή» (μὲ τὸ σχεπτικὸ ὅτι αὐτὲς οἱ γλῶσσες μιλιοῦνται ἀπὸ τὶς Ἴνδίες μέχρι τὴν Εὐρώπη). Τὸ 1816 ὁ Γερμανὸς Ε{αΠ7Ζ ΒΟΡΡ, ὁ ἱδρυτῆς τῆς «συγκριτικῆς γλωσσολογίας», ἔθεσε τὶς ἐπιστημονικὲς θάσεις στὴ σύγκριση αὐτῶν τῶν ἀρχαίων (ἀλλὰ καὶ τῶν νεωτέρων) γλωσσῶν ἀποδεικνύοντας τὴ γενετικὴ σχέση μεταξύ τους, τόσο στὴ γραμματική τους δομή ὅσο καὶ στὸ λεξιλόγιο’. ̓Απὸ τότε ἡ ὁμογλωσσία αὐτὴ (Ἑλληνικά, Λατινικά, Ἰνδικά, Αγγλικά, Γερμανικά, Σλαθικά, Χεττιτικά, Αρμενικά κ.λπ.) ὀνομάζεται διεθνῶς «Ινδοευρωπαϊκἡ ὁμογλωσσία». (Οἱ Γερμανοὶ καὶ οἱ γερμανόφωνοι καθιέρωσαν τὸν ὅρο «[πάορετηιαπίδε]» γιὰ καθαρὰ σωθινιστικοὺς λόγους, ἐνῶ οἱ γλωσσολόγοι Ὠἱείεηδαςῃ καὶ Χατζιδάκις πρότειναν -ἀνεπιτυχῶς -- τὸν ὅρο «Ιαπετικὴ» γιὰ τὴν ὁμογλωσσία αὐτή). Ἢ ὁμοιότητα στὸ λεξιλόγιο καὶ στὴ δομή, ποὺ ὑπάρχει σ ̓ αὐτὲς τὶς γλῶσσες, εἶναι κραυγαλέα. "Ας ἀναφέρουμε ἕνα χαρακτηριστικὸ δεῖγμα αὐτῆς τῆς ὁμοιότητας στὸ λεξιλόγιο μεταξὺ Ἑλληνικῆς, Λατινικῆς καὶ Ἰνδικῆς: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΑΤΙΝΙΚΗ ΙΝΔΙΚΗ ἀντὶ ΑΠίθ ΔΗ θοῦς Ὀος ραυς ̓Οργιάζουν Φοινικιστὲς καὶ ̓Ινδοευρωπαϊστὲς στὰ σχολικὰ θιόλία Κύριε διευθυντά, Εἰμαιμιὰ μαθήτρια ἀναγγώστρια τοῦ θαυμάσιου περιοδικοῦ σας, καὶ θὰ ἤθελα νὰ σᾶς ἐκφράσω τὰ συγχαρητήριά μου γιὰ τὴν τόσο ἐπίπονη καὶ γενναία προσπάθειά σας, τὴν ὁποία ἐπιχειοεῖτεμέσω τοῦ «4αυλοῦ» σας. Θὰ ἐπιθυμοῦσα νὰ καταγγείλω τὶς θεωρίες περὶ «Ινδοευρωπαϊκῆς φυλῆς», «Φοινικικοῦ ἀλφαδήτου» καὶ τὸ δόγμα «Εξ ̓Ανατολῶν τὸ φῶς», ποὺ περιέχονται στὰ σχολικἁ διόλία τοῦ Γυμνασίου καὶ τοῦ Λυκείου. Εἶναι ἀπαράδεκτο νὰ διδάσκονται αὐτὰ ἀκόμα στὰ σχολεῖα. Συγκεκριμένα τὸ διδλίο τῆς Α ́ ΓΙ υμνασίου γράφει (στὴν «Εἰσαγωγὴ » κιόλας): «Ἔτσι γιὰ τοὺς λαοὺς ποὺ πρῶτοι ἐπινόησαν τὴ γραφὴ ὅπως οἱ Αἰγύπτιοι καὶ οἱ λαοὶ τῆς Μεσοποταμίας...», «Τὰ ̓Ελληνικὰ φύλα ποὺ ἔφτασαν στὴν “Ελλάδα ῆταν τμῆμα τῆς ἰνδοευρωπαϊκῆς γλωσσικῆς οἰκογένειας», «.. .ἐξετάξεται συνοπτικὰ ἡ ἀρχαιότερη ἱστορία τῶν ̓Ανατολικῶν λαῶν». Πιὸ κάτω, στὴ σελ. 23: «στὴν Αἴγυπτο εἰχε ἀναπτυχθεῖ ἡ ἢ πρακτικὴ γεωμετρία καὶ τὰ μαθηματικά». [Στὴν πραγματικότητα οἱ Ἕλληνες ἡ ἦταν αὐτοὶ ποὺ πρῶτοι ἀνέπτυξαν τὴν πρακτικὴ γεωμετρία, τὴν ἀστρονομία καὶ τὰ μαθηματικά, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὰ « ̓Ορφικά». ̓Εξάλλου αὐτὸς ποὺ μέτρησε τὴ Μεγάλη Πυραμίδα ήταν ὁ λλην Θαλῆς|. Στὴ σελ. 32 ἀναφέρεται, ὅτι «οἱ Φοίνικες, ποὺ ήταν λαὸς σημιτικῆς καταγωγῆς, ἐπενόησαν τὸ ἀλφάδητο, ποὺ πῆραν οἱ Ἕλληνες καὶ ἀφοῦ τὸ τροποποίησαν. τὸ μετέδωσαν στὴν ̓Ιταλία, ἀπ’ ὅπου διαδόθηκε καὶ στὶς ἄλλες χῶρες τῆς Εὐρώπης». Τὸ διδλίο ὅμως συνεχίζει: «οἱ Χετταῖοι εἶναι λαὸς ἰνδοευρωπαϊκῆς καταγωγῆς» (πάλι ἐδῶ οἱ ------