ΝΕΕΣ ΟΓΩΡΗΣΕΙΣΚΑΙΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ “Ὅπως είχαμε προαναγγείλει, στὶς 9-11 Δεχεμθρίου 1994 ἔγινε στὸ "Ολσταντ τῆς Ανω Βαυ- αρίας (μιάμιση περίπου ὥρα νοτίως τοῦ Μονάχου) ἕνα διεθνὲς συνέδριο γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ Μυ- θολογία!Προϊστορία. Σ᾽ αὐτὸ εἶχαν προσκληθεῖ πολλὲς αὐθεντίες τῆς φιλολογικῆς, ἀρχαιο- λογικῆς καὶ ἱστορικῆς ἐπιστήμης κυρίως ἀπὸ τὶς γερμανόφωνες χῶρες. ᾿Ανάμεσα σ᾽ αὐτοὺς ὑπῆρχαν καὶ ὁρισμένα πολὺ τρανταχτὰ ὀνόματα τῆς ἐπιστήμης σὲ παγκόσμιο ἐπίπεδο, ὅπως ὁ 1. ϑομδίεγ, καθηγητὴς στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Χαϊδελδέργης, εἰδικὸς στὴ εἰκονολογία τῶν μυ- θολογικῶν ἐπικῶν κύκλων, ὁ Η. Οὄτρεπιαπῃς, ἐπίσης καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου Χαϊδελ- θέργης, ἕνας εὐρυμαθὴς καὶ πολυτάλαντος ἐπιστήμων, ποὺ μίλησε στὸ συνέδριο γιὰ τὶς ἵστο- ρικὲς καταδολὲς τῆς διήγησης περὶ ᾿Ατλαντίδας τοῦ Πλάτωνος. Ἐντύπωση ἐπίσης προκάλε- σαν μὲ τὶς ἐμπεριστατωμένες εἰσηγήσεις τους ὁ Β. Λαμπρινουδάκης, καθηγητὴς τῆς ᾿Αρχαιο- λογίας τοῦ Πανεπιστημίου ᾿Αθηνῶν, ποὺ μίλησε γιὰ τὸ ρόλο τῆς ἡρωολατρείας στὴν διαμόρ- φωση τῶν ἑλληνικῶν πόλεων, καθὼς καὶ ὁ 5. Ηί]ιετ, καθηγητὴς στὸ Πανεπιστήµιο τοῦ Σάλ- τομπουργλ, εἰδικὸς στὴν Γραμμικὴ Β. Λεπτομερέστατη ἐπίσης καὶ ἄκρως τεκμηριωμένη ὑπῆρξε ἡ εἰσήγηση τοῦ Ε Μείετ, καθηγητοῦ στὸ Πανεπισστήμιο τῆς Ζυρίχης, εἰδικοῦ γιὰ τὴν προῖ- στορικὴ Κύπρο.” Άλλες σημαντικὲς παρουσίες ὑπῆρξαν αὐτὴ τοῦ εἰδικοῦ στὴ Μυθολογία Ε Οταῖ (ἀπὸ τὸ Πανεπιστήµιο τῆς Βασιλείας) καὶ τοῦ εἰδικοῦ «ἰνδοευρωπαϊστοῦ» γλωσσολό- γου Μ. Μεϊει-Βτήρρογ, καθηγητοῦ στὸ Πανεπιστήμιο τοῦ ᾿Αμδούργου. ᾿Απὸ ἑλληνικῆς πλευρᾶς, ἐκτὸς τοῦ πολὺ ἀξιόλογου ἀρχαιολόγου Β. Λαμπρινουδάκη, μετεῖχαν οἱ πανεπιστημιακοὶ κα- θηγητὲς Δ. Μαρωνίτης, Φ. Κακριδῆς καὶ Σπ. Ἰακωθίδης. Ὅπως εἶναι γνωστό, δίπλα σ᾽ αὐτοὺς τοὺς πανεπιστημιακοὺς εἰδικοὺς εἶχαν πληθεῖ ἀπὸ τὴν ὀργανωτικὴ ἐπιτροπὴ τοῦ συνεδρίου (δηλ. τὸν Σύλλογο γιὰ τὴ Μελέτη καὶ Διάδοση τῆς Ἑλλη- νικῆς Ἱστορίας), γιὰ νὰ χαταθέσουν τὶς ἀπόψεις τους, καὶ τρία στελέχη τοῦ «Δαυλοῦ». Ὁ Κ. Κουτρουθέλης, τοπογράφος-μηχανικός, ταξίαρχος τῆς Γεωγραφικῆς Ὑπηρεσίας Στρατοῦ, ὁ ὁποῖος στὴν εἰσήγησή του πρότεινε νέα χρονολόγηση τῶν Τρωϊκῶν μὲ δάση τοπογραφικὰ καὶ ἍΑψΟγΗ διοργάνωση καὶ θαυμάσιο ἀκροατήριο "Αν θὰ τηροῦσα ἀπόλυτα τὸ ἀρχαῖο ρητὸ «τὸ λακωνίζειν ἐστὶ φιλοσοφεῖν», µία λέξη θὰ ἔφτανε, γιὰ νὰ ἀποτυπώση ἀνάγλυφη τὴν ἀτμόσφαιρα τῶν γεγονότων, ποὺ ἐξελίχθηχαν στὴν μακρυνή, ἀλλὰ καὶ συνάμα φιλόξενη γῆ τῆς Βαυαρίας. Καὶ ἡ λέξη ποὺ θὰ ταίριαζε, θὰ ἦταν μία μόνο: «Επιτυχία». Σίγουρα ἀφήνοντας τὴν ᾿Αθήνα καὶ πετώντας πρὸς τὴν Γεομανία, κανείς μας δὲν μπο- ροῦσε νὰ μαντέψη τὸ μέγεθος αὐτῆς τῆς ἐπιτυχίας. ὋΟ καιρὸς ποὺ δρήκαµε στὸ Μόναχο ἦταν ὄροχερός, ἀλλὰ παράδοξα ἤπιος γιὰ τὰ ἀνάλογα ἑλληνικὰ δεδομένα. Οἱ οἰκοδεσπό- τες μᾶς καλωσόρισαν στὸ ἀεροδρόμιο καὶ ἀπὸ ἐκεῖ μᾶς συνόδεψαν σὲ ἕνα πραγματικὰ πα- οαμυθένιο χωριὸ στοὺς πρόποδες τῶν "Άλπεων, τὸ "Ολσταντ, ποὺ ἦταν ταυτόχρονα ὁ χῶρος διαμονῆς µας καὶ αὐτὸς τῆς τελέσεως τοῦ συνεδρίου. "Ενα πραγματικὸ ἡσυχαστήριο, ὁ κα- ταλληλότερος ἴσως τόπος γιὰ τὴν διεξαγωγὴ πνευματικῶν δραστηριοτήτων. Τὸ ὄράδυ κύ- λισε ἥσυχα λόγω καὶ τῆς σχετικῆς κούρασης, καὶ τὴν ἑπομένη ἡμέρα, καθὼς εἴχαμε τὸ πρω- ινὸ ἐλεύθερο, ἀποφασίσαμε νὰ πᾶμε στὸ Μόναχο γιὰ µία σύντομη γνωριμία τῆς πόλεως καὶ ὅσο τὸ δυνατὸν περισσότερων ἀξιοθεάτων. Τὰ τόσα μουσεῖα σίγουρα ἀποτελοῦσαν ἕνα πρό- ὄλήμα στὶς ὅποιες φιλομαθεῖς µας διαθέσεις. Μιὰ ἀναγκαία ἐπιλογὴ ὁδήγησε τὰ δήµατά µας στὸ ᾿Αρχαιολογικὸ Μουσεῖο τοῦ Μονά- χου καὶ στὴν περίφηµη Γλυπτοθήκη. Οἱ ἐκπλήξεις ἄρχισαν νὰ διαδέχονται ἡ µία τὴν ἄλλη.