ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

159ΜΑΡΤΙΟΣ 1995

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 9408
Φύλλο στό PDF
3 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Τί σημαίνει "κάθαρσις"; — ΛΑΜΠΡΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ
    ἀρχή: σελ. 9408 · τέλος: δηλωμένο · τχ. 159

Κείμενο φύλλου

Τί σημαίνει «κάθαρσις»; Ὃ Πλάτων πρὶν ἀπὸ 2.375 χρόνια παρωμοίαξε τὴν Μεσόγειο μὲ λίμνη, ὅλο τὸ μῆκος τῶν ὀχθῶν τῆς ὁποίας ἀντὶ δατρά χων ἔδριθε ἀπὸ τοὺς Ελλη γες. Δὲν ὑπῆρ χε τότε οὔτε ἕνας παραμεσόγειος « ̓Αλδανὸς» ἢ «Γιουγκοσλάδος» ἢ « ̓Ιταλὸς» ἢ «Γάλλος» ἢ «Ἰσπανὸς» ἢ «Μαροκινὸς» ἢ «Αλγερινὸς» ἢ «Τυνήσιος» ἢ «Λίδυς» ἢ ο]σραηλινὸς» ἢ «Σῦρος» ἢ «Πιδανέζος» ἢ ἢ « Τοῦρκος» ἢ «Ρῶσος» ῆ «Οὐκρανὸς» ἢ «Ρουμᾶνος» ἢ « Βούλγαρος». Οἱ ̓ὀνομασίες: αὐτὲς δὲν ἀἀντιπροσώπευαν κανένα ἔθνος ἢ χράτος καὶ στὶς πλεῖστες περιπτώσεις τους ἦταν ἀνύπαρκτες ἀκόμη καὶ ὡς λέξεις. Ποιός εἶναι ὁ ἱστοοικὸς μοχλός, μὲ τὸν ὁποῖο ἀνετράπη ἡ πραγματικότῃ τα ἐκείνη, ὥστε σήμερα ἀφ ̓ ἑνὸς μὲν ὁ τότε παμμεσόγειος Ἑλληνισμὸς τῶν δεκάδων ἓἑκατομμυρίων νὰ ἔχει περιορισθῆ σὲ 10 ἑκατομμύρια ἀνθρώπων, ποὺ κατοικοῦν σ ̓ ἕνα πολλοστημόριο τῆς ἀκτῆς τῆς Μεσογείου, ἀφ ̓ ἑτέρου δὲ νὰ ἔχουν «φυτρώσει» στὴ θέση του ἐκ τοῦ μηδενὸς δεκάδες «ἔθνη», «κράτη» καὶ «λαοὶ» «μὴ ἑλληνικοί»; Εἶναι αὐτονοή τως γελοία ἡ ὑπόθεση, ὅτι οἱ “Ελλη νες προσεύλή θησαν ἀπὸ στειρότητα χαὶ δὲν ̓διαιωνίξοντο ὡς διολογικοὶ ὀργανισμοί, ὅπως εἶναι αὐτονοήτως γελοία ἡ ὑπόθεση, ὅτι (παρὰ τοὺς πολυαίωνους κατατρεγμοὺς καὶ διωγμοὺς ἐναντίον τους) ξεκληρίσθηκαν' ὅπως τέλος εἶναι αὐτονοήτως γελοία ἡ ὑπόθεση, ὅτι τὰ νέα «ἔθνη» τῆς Μεσογείου μετακινήθηκαν καὶ ἐγκαταστάθηκαν στὶς ἀχτές της ἀπὸ ἄλλα σημεῖα τῆς [Γῆς κατὰ τὶς τελευταῖες δύο χιλιετίες. Οἱ "Ελληνες λοιπὸν εἶναι καὶ σήμερα ἐκεῖ ποὺ ἦσαν πάντοτε. Κάτι ἄλλο προδήλως συνέδη, καὶ συμδαίνει, ποὺ ἐδημιούργησε τὸ σημερινὸ φαινόμενο. Αὐτὸ ποὺ πράγματι συνέόη καὶ συμδαίνει εἶναι ἡ πνευματικὴ διάσπαση τοῦ ἄλλοτε ἑνιαίου πνευματικὰ ̓ Ελληνικοῦ Πολιτισμοῦ μέσω κυρίως τῶν θρησκειῶν, τῶν δογμάτων, τῶν ἐθνικισμῶν καὶ τῶν κρατισμῶν. Ἢ ἱστορικὴ γνώση τῶν συμδάντων καὶ συμδαινόντων ἀπὸ τὴν Ρωμαιοκρατία καὶ μέχρι σήμερα ὁδηγεῖ στὸ ἀναμφίδολο συμπέρασμα, ὅτι στὸ διάστημα αὐτὸ ὁ Διεθνὴς ̓Εξουσιασμὸς μπόρεσε ἐφευρίσκοντας θρησκευτικά, ἰδεολογικὰ καὶ κρατικὰ δόγματα νὰ ἐξουδετερώση πρῶτα τὸ κυρίαρχο “Ελληνικὸ Πνεῦμα καὶ στὴ συνέχεια νὰ κατακερματίση πνευματικὰ τοὺς Ἕλληνες στρέφοντας τὸν "Ελληνα «πρωτοχΧριστιανὸ» κατὰ τοῦ “Ελληνος «δωδεκαθεϊστοῦ», τὸν Ἓλληνα «καθολικὸ» κατὰ τοῦ “Ελληνος «ὀρθοδόξου», τὸν "Ελληνα «χριστιανὸ» κατὰ τοῦ Ελληνος «μουσουλμάνου» κ.ο.κ. στὴ δεύτερη φάση ὁ 4ιεθνής Εξουσιασμὸς μπόρεσε νὰ κατακερματίση πολιτικὰ τὸν ̓Ελληνισμὸ στρέφοντας τὸν "Ελληνα «γάλΛο» κατὰ τοῦ "Ελληνος «ἱσπανοῦ», τὸν “Ελληνα «δυζαντινὸ» κατὰ τοῦ “Ελληνος «σλά6ου» ἢ «ἄραόος», τὸν "Ελληνα «ρωμιὸ» κατὰ τοῦ " Ελληνος «τούρκου», «θουλγάρου», «ἀλδανοῦ» κ.ο.κ., πρᾶγμα ποὺ συμδαίνει καὶ σήμερα -- ποὺ εἴμαστε πάλι ἕτοιμοι νὰ σφαγοῦμε μὲ τοὺς ἀδελφούς μας γύρω μας χάριν τῶν δογματικῶν εὑρημάτων τοῦ προαιώνιου Διεθνοῦς Μισελληνισμοῦ- καὶ θὰ συμδαίνῃ, μέχρις ὅτου θὰ συνεχίζεται ἡ ἰδεολογική «τρικυμία ἐν κρανίῳ», ποὺ μᾶς προκάλεσε ὁ ἐξωελληνικὸς θρησκευτικὸς ἢ πολιτικὸς δογματισμός. Καὶ ἡ ἀποκορύφωση τῆς ̓Ελληνικῆς Τραγωδίας: Κι ἐμεῖς σήμερα, τὸ θλιδερὸ λείψανο τῶν [0 ἑκατ. τοῦ πάλαι ποτὲ μεγαλειώδους Ελληνισμοῦ, ποὺ ἐγκλεισθήκαμε στὸ ἀφελληνιστικὸ μανδρὶ τοῦ Ρωμαίικου Κρατιδίου, εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ ἀλληλοεξοντωθοῦμε χάριν καὶ πάλι τῶν ξένων θρησκευτικοπολιτικῶν μορμολυκείων, μὲ τὰ ὁποῖα «τρεφόμεθα» πνευματικὰ καὶ ἐξ αἰτίας τῶν ὁποίων καταντήσαμε ἐδῶ ποὺ καταντήσαμε. Τί σημαίνει «κάθαρσις»; 4.1.1.
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →