ΔΑΥΛΟΣ/159, Μάρτιος 1995 9411 Μαθητὲς ἀμφισθητοῦν δυναμικὰ τοὺς «Ἰνδοευρωπαίους» Κύριε διευθυντά, Πρὶν τρεῖς περίπου μῆνες οἱ μαθητὲς τοῦ 1ου Λυκείου Βριλησσίων ἔμειναν ἄναυδοι ἀκούγο- ντας πὼς καθηγητές τους ἀπαγόρευσαν αὐστηρὰ τὴν ἐλεύθερη ἔκφραση κάποιων ἀπό- ψεων καὶ συγκεκριµένα πὼς ἀπαγορεύθηχε ἡ δημοσίευση στὴν μαθητικὴ ἐφημερίδα τοῦ Λυ- χείου τους κάποιου ἄρθρου, ποὺ ἀμφισθητοῦσε τὴν ἐγκυρότητα τῆς «Ἰνδοευρωπαϊκῆς Θεω- ρίας». "Αναυδος ἔμεινα καὶ ᾽γώ, ὅταν μὲ κάλεσε ἡ διευθύντρια τοῦ Λυκείου στὸ γραφεῖο της καὶ μοῦ δήλωσε ὅτι, ἂν καὶ εἴχαμε πεῖ, πὼς δὲν θὰ γί- νεται λογοκρισία, δὲν μπορεῖ νὰ δημοσιευθεῖ αὐτὸ ἐδῶ τὸ ἄρθρο, καὶ μοῦ ἔδειξε τὸ ἄρθρο μου- χριτικὴ τῆς θεωρίας γιὰ τὴν δῆθεν «Ἴνδο- ευρωπαϊκὴ φυλή». «Δὲν μπορεῖς ἐσὺ --μοῦ εἶπε-, ἕνας μαθητής, νὰ ἀμφισθητεῖς τὰ σχολικἁ 6ι- θλία. ᾿Απαγορεύεται. Θὰ μᾶς κυνηγήσει τὸ ὑπουργεῖο Παιδείας». Νὰ λοιπὸν κάτι καινούργιο: «Απαγορεύεται ἡ ἀμφισθήτηση τῆς ἐγκυρότητος τῶν σχολικῶν θιθλίων, Δηλαδή οἱ μαθητὲς θεωροῦνται ὡς μὴ περιλαμόανόμενοι μεταξὺ τῶν ἐλευθέρων πο- λιτῶν τοῦ κράτους αὐτοῦ ἢ τὸ κράτος δηµιουρ- γεῖ καὶ ἐπιθάλλει κάποια «μὴ ἀμφισθητήσιμα» δόγματα; Τέλος πάντων. Ἐν ὀλίγοις μέσα στὸ γραφεῖο μαζεύτηκαν καὶ ἄλλοι καθηγητές, γιὰ νὰ ὑπο- στηρίξουν τὴν κυρία διευθύντρια. «Τὸ ἄρθρο σου αὐτό, μοῦ εἶπε κάποια καθηγήτρια, εἶναι ἀνεθασμένου ἐπιπέδου, ἀλλὰ ἂν δημοσιευθεῖ, θὰ υἱοθετήσουν οἱ μαθητὲς τὰ λεγόμενά του». Σὲ πρὀτασή µου νὰ δημοσιευθεῖ καὶ ἕνα ἄρθρο τῆς ἴδιας ἡ κάποιου ἄλλου καθηγητῆ, ποὺ νὰ καταρρίπτει τὰ ὅσα ἰσχυρίζομαι καὶ ἔτσι νὰ σω- θοῦν οἱ μαθητὲς ὁ ἀπὸ τὴν πλάνη στὴν ὁποία πάω νὰ τοὺς ρίξω, ἡ ἄρνηση ἦταν χατηγορηματική. Τέλος ἡ διευθύντρια ἔδωσε ἐντολὴ νὰ ἐκδοθῆ ἡ ἐφημερίδα χωρὶς αὐτὸ τὸ ἄρθρο. Φυσικὰ δὲν δεχτή καμε. Τοὺς ἐκφράσαμε τὴν κατανόησή μας γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι εἰναι ὑπόλο- γοι πρὸς τὸ ὑπουργεῖο καὶ παραιτηθήκαμε ἀπὸ τὴν ἐφημερίδα. Ἣ ἀντίδρασις ἀπὸ τὴν μεριὰ τῶν μαθητῶν ἦταν ἄμεση. Τὴν ἑπόμενη μέρα ἀπὸ τὸ δεκαπε- νταμελὲς συμδούλιο δίνεται ἀνακοίνωση πρὸς τὸ συμόούλιο τῶν καθηγητῶν, μὲ τὴν ὁποία κα- ταδικάζεται κατηγορηματικῶς ἡ ἀπαγόρευση τῆς δημοσιεύσεως τοῦ ἄρθρου. «Καταλαδαί- νουμε, χατέληγε ἡ ἀνακοίνωση, πὼς ἡ ἐνέργεια αὐτὴ ἐπεδλήθη ἀπὸ τὸν φόδο τῆς ἀντιδράσεως τοῦ ὑπουργείου Παιδείας. Αὐτὸ ποὺ δὲν κατα- λαδαίνουμε εἶναι, γιατὶ ἐμεῖς οἱ ἱμαθὴ τὲς πρέπει νὰ εἴμαστε μέτοχοι αὐτῆς τῆς ἐνόχου σιωπῆς». Παράλληλα συγκροτήθηκε ἡ κεντρικὴ ἐπι- τροπὴ μαθητικοῦ ἀγῶνος, μὲ σκοπὸ τὸν συντο- νισμὸ μιᾶς γενικότερης καὶ εὐρύτερης δράσεως. Στὶς 22/12/94 ἔξω ἀπὸ τὴν πόρτα τοῦ σχολείου, μοιράζεται στοὺς μαθητὲς ἡ ἑξῆς ἀνακοίνωση: «Κατανοοῦμε τὴν δύσκολη θέση, στὴν ὁποία δρίσκονται οἱ καθηγητὲς (λόγω τῆς τροµοκρα- ᾿᾽Αξιότιμε κ. “Λάμπρου, Γιατί εἴμαστε ἀκόμη «χρεωμένου μὲ τὸ «Βυζάντιο»; Σχεδὸν γιὰ ἕνα ἥμισυ τοῦ αἰῶνος κατατρώει τὴν σκέψι μου τὸ ἑξῆς ἐ ἐρώτη μα: Ὑπῆρξε ἡ Ἑλλὰς τμῆ μα τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας; Ἡ ἀπάντησις εἶναι ναί, γιατὶ ἡ Ἑλλὰς γεωγραφικῶς ἀνῆκε στὸ χῶρο τοῦ ᾿Ανατολικοῦ Ρωμαϊκοῦ Κράτους. Πολιτιστικῶς ὅμως τί ἔπρα- ξε τὸ Βυζάντιο; Τὰ διαθάζοµε στὸν «Δαυλό», ἄλλωστε θλέπομε καὶ τὰ ἀποτελέσματα: τὸ μαῦρο χάλι τοῦ Ἔθνους µας ὕστερα ἀπὸ κακοποίησι τόσο μιαρὴ καὶ μακρόχρονη. Κι ἀναρωτιέμαι, γιατὶ ἡ Ἱστορία ἡ κάποιοι ἰθύνοντες δὲν τοποθετοῦν τὴν Ἑλλάδα στὸν χρόνο σὲ κάποια πλέον δίκαιη θέσι. Κύριοι: ἤμασταν ὑπόδουλοι, ὅταν δημιουργήθηκε τὸ ᾿Ανατολικὸ Ρωμαϊκὸ Κράτος καὶ μᾶς φέρθηκαν ἀπάνθρωπα- γιὰ 12 αἰῶνες-, ὅπως σὲ δούλους καὶ μᾶς ρήμαξαν τὸν πολιτισμὀ. Πρά- ἕξεις ἐχθρικότατες γιὰ τὴν Ἑλλάδα. Γιατὶ ἀκόμη εἴμαστε «χρεωμένοι» μὲ τὸν ὄλεθρο, ποὺ ὀνομά- στηχε πρόσφατα «Βυζάντιο»; Τὸ γεγονὸς ὅτι «ἡ Πόλις ἔπεσε» τὸ 1453 μ.Χ. δὲν συνεπάγεται ὅτι τότε ὑποδουλώθηκε κι ἡ Ἑλλὰς (καὶ γνωρίζουμε τοὺς 4 αἰῶνες δουλείας µας). Θεωρῶ τὴν Ἑλλάδα δούλη ἀπὸ τὸ 146 π.Χ. "Αρα μεταξὺ σχλαθιᾶς χι ἀνυπαρξίας πέρασαν 20 αἰῶνες. "Ας ξεχωρίση ἡ Ἑλλὰς τὴ θέσι της. Μετὰ τιμῆς ᾿Ανθὴ Σωτηριάδου Ψυχίατρος Κωνσταντινουπόλεως 81, 54644 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ