ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛ{ΟΝ ΑΝΑΓΝ(ΟΣΤΙΟΝ Γιατί νὰ ἐνδιαφερόμαστε γιὰ τὸν τάφο τοῦ Μ. ᾿Αλεξάνδρου; ᾿Αξιότιμε κ. Λάμπρου, Μὲ µεγάλη προσοχὴ καὶ ἀγωνία παρακο- λουθῶ τὴν πορεία τῶν ἀνασκαφῶν στὴν ὅασι Σίόα ἀπὸ τὴν Ἑλληνίδα ἀρχαιολόγο κ. Σου- θαλτζῆ, ποὺ ἀφοροῦν τὴν ἀνακάλυψιν τοῦ τά- Φου τοῦ Μεγάλου ᾿Αλεξάνδρου. Τουλάχιστον ἐγὼ σὰν Ἕλληνας αἰσθάνομαι ὑπερήφανος. ᾿Αλλὰ γιατί ἐνδιαφερόμαστε γιὰ τὸν ᾿Αλέ- Ἑανδρο;: Οἱ προπάτορες οἱ δικοί μας --τῶν Ἑλλήνων- εἶναι ὁ Αὐραάμ, ὁ Ἰσαὰκ καὶ ὁ Ἰα- κώδ... Ὃ καλύτερος ἀπὸ αὐτούς, ὁ ᾿Αόραάμ. πούλησε τὴν γυναῖκα του Σάρρα στὸν Φαραὼ παρουσιάζοντάς τὴν ὡς ἀδελφή του. «Καὶ τῷ ᾿Αόραάμ εὖ ἐχρήσαντο δι' αὐτὴν καὶ ἐγένοντο αὐτῷ πρόδατα, καὶ μόσχοι, καὶ ὄνοι, καὶ παῖδες, καὶ παιδίσκαι» κ.τ.λ. κιτιλ. (Γένεσις, κεφ. ΙΒ', παρ. 10-20). Καὶ ἀφοῦ τὸν πῆρε εἴδη- σι ὁ Φαραὼ καὶ τὸν ἔδιωξε κακῆν κακῶς μὲ ὅλα ὅσα τοῦ εἶχε δώσει, μετὰ πῆγε ὁ προπάτο- ράς μας «καὶ παρῴκησεν ἐν Γεράροις». Καὶ τὴν πούλησε πάλι στὸν ᾿Αθιμέλεχ μὲ τὸ ἴδιο κόλπο -«ἀδελφή µου ἐστὶ»-- καὶ ἄντε πάλι «δι᾽ αὐτὴν εὖ ἐχρήσαντο» (Γένεσις, κεφ. Κ᾿, παρ. 1- 18). Ας ἀφήσουμε τὸν αἱμομίκτη προπάτορά µας Λώτ, τὸν Αὐνάν, τὴ Θάμαρ καὶ λοιπούς. "Αν ὑπῆρχε ὑπόνοια, ὅτι κάπου στὴν ἔρημο ὑπάρχουν ἐνδείξεις γιὰ τὸν τάφο ἑνὸς ἐξ αὐτῶν, θὰ ἐδλέπατε τί θὰ ἐγίνετο. Στὴν χειρό- τερη περίπτωσι θὰ κατασκήνωναν στὴν πε- ριοχὴ ὁ Πάπας τῆς Ρώμης καὶ ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, γιὰ τὸ ποιός θὰ ἁρπά- ξη τὴν πρωτιά. Μὲ τὸν τάφο τοῦ σφαγέα θὰ ἀσχολούμεθα τώρα: Τί κρύδεται, κ. διευθυντά, πίσω ἀπὸ τὸν τρελλὸ -μὲ ἐπίσημα ἔγγραφα τοῦ Κράτους- ὑπουργὸ Πολιτισμοῦ καὶ τὸν ἀρχαιοκάπηλο κ. Τζεδάκι; Γιατί ἔκλεισε τὸ σπήλαιο τῶν Πε- τραλώνων, καὶ τὰ ἀνθρώπινα ἐργαλεῖα ποὺ ὀρέθηκαν ἐκεῖ ὀνομάστηκαν «θεϊκὰ κατα- σκευάσματα»; Μήπως ἐπειδὴ φανερώνει τὴν παρουσία ἀνθρώπου 700.000 χρόνια πρὶν ἀπὸ τὸν ᾿Αδὰμ καὶ τὴν Εὔα; Οἱ Ἑδθραῖοι διατυ- μπανίζουν καὶ τὸ «ἀποδεικνύουν» καὶ «ἐπι- στημονικῶς», ὅτι οἱ δύο αὐτοὶ προπάτορές «μας» ἔζησαν περίπου τὸ 5774 π.Χ. (ὅταν «ἔκτισε» ὁ Γιαχθὲ τὸν Κόσμο). Γιά ποιόν ἄνθρωπο τῶν Πετραλώνων μιλᾶμε λοιπόν; Γιά ποιές πυραμίδες μιλᾶμε στὸ Κεφαλάρι καὶ στὸ Λυγουριὸ᾽ Αργολίδος; Τὸ πιὸ λαμπρὸ οἰκοδό- μημα ποὺ κατασκεύασε ποτὲ ὁ ἄνθρωπος στὸν πλανήτη ἦταν ὁ Ναὸς τοῦ Σολομῶντος. Τὸν ψάχνουν θέδαια μετὰ μανίας ἐδῶ καὶ δύο χι- λιάδες χρόνια καὶ ἀκόμη δὲν ἔχουν θρῆ οὔτε ἕνα πετραδάχι, ποὺ νὰ μαρτυρῆ τὴν ὑπαρξί του. Καὶ οὔτε θὰ τὸν 6ροῦν ποτέ. Καὶ ξέρετε γιατί; Γιατί δὲν κατασκευάστηκε ποτέ. Αὐτὴ ἡ ἄτιμη ἡ ᾿Ακρόπολις μὲ τὸν Παρθενῶνα της δὲν τοὺς ἀφήνει νὰ ἡσυχάσουν. Οὐκ ἐᾷ αὐτοὺς καθεύδειν τὸ τοῦ Παρθενῶνος κάλλος. Αὐτοὶ δὲν ἔμαθαν ποτέ τους νὰ κτίζουν. ξεραν μό- νο νὰ γκρεμίζουν. Ὁ Μέγας διδάσκαλός µας -ἡμῶν, τῶν Ἑλλήνων- Ἰωάννης ὁ Χρυσόστο- μος γκρέμισε τὸν Ναὸ τῆς) Αρτέμιδος -ἕνα ἀπὸ τὰ ἑπτὰ θαύματα τοῦ κόσμου-- μαζὶ μὲ πέντε χιλιάδες φΦανατισµένους χαλόγερους οε μία νύ- κτα. Βέδαια ὅλοι ξέρουμε, ἀκόμη καὶ τὰ παι- δάκια τοῦ Δημοτικοῦ, πότε ἑορτάζεται ἡ µνή- µη του, ἀλλὰ ἀμφιθάλλω, ἂν ξέρουμε, πότε ἔγι- νε ἡ μάχη τοῦ Μαραθῶνος ἢ ἡ μάχη τῶν Θερ- μοπυλῶν. Αὐτὴ δυστυχῶς εἶναι ἡ κατάντια μας. Καὶ ἂν ἀκόμη, κ. διευθυντά, δὲν εἶναι ὁ τά- Φος τοῦ ᾿Αλεξάνδρου στὴν Σί6α, τὸ σίγουρο εἶναι ὅτι θρέθηκε ἕνας τεράστιος Ἑλληνικὸς Μακεδονικὸς τάφος πολλὰ χιλιόμετρα µακρυά μας. Αὐτὸ καὶ µόνο τὸ γεγονὸς θὰ ἔπρεπε νὰ κάνη τὸ Ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ νὰ θρίσκεται σύσσωμο στὸ πλευρὸ τῆς κ. Σουθαλτζη. Μετὰ τιμῆς Ν. Νικολακόπουλος Ἰωνίας 15, Κηφισιἁ