9490 ΔΑΥΛΟΣ/160, ̓ Απρίλιος 1995 Ὃ ἀρχαιότερος γεωργικὸς οἰκισμὸς τῆς Εὐρώπης ̓Αγαπητὲ χ. Λάμπρου, Στὸ τεῦχος 158 τοῦ ἔγκυρου περιοδικοῦ σας καὶ στὸ ἄρθρο «Ο μῦθος περὶ ̓Ινδοευρωπαίων» τοῦ κ. Δ. Κούτουλα δημοσιεύεται ἕνας ἐνδιαφέρων χάρτης τῶν κυριοτέρων «νεολιθικῶν» οἰκισμῶν τοῦ “Ἑλληνικοῦ χώρου. Μὲ ἰδιαίτερη ἱ ἱκανοποίηση διεπίστωσα στὸν χάρτη αὐτὸ τὴν ἐπισήμανση τοῦ οἰκισμοῦ τῆς Νέας Νικομηδείας, τοῦ ὁποίου συγχέντρωσα καὶ καταχώρησα στὸ θιθλίο μου «Ημαθία» κάποια στοιχεῖα. Ὁ οἰχισμὸς θρίσκεται ὀορείως τῆς Ν. Νικομηδείας, ὅπως σὲ ἀπόστασι ἑνὸς χλμ. περίπου προθάλλει ἀνάμεσα στοὺς καλλιεργημένους ἀγροὺς ἕνα χαμηλὸ ὕψωμα, καλλιεργημένο κι αὐτό. ̓Εκεῖ τὸ 1961 οἱ Ο. ΟΙατκ καὶ ΒΕ. Κοάάεη ἀνέσκαψαν μιὰν ἔκτασι 1.816 τ.μ. καὶ ἀνεκάλυψαν ἕνα συγκλονιστικὸ εὕρημα: ἕνα νεολιθικὸ συνοικισμό, ποὺ εἶναι ὁ ἀρχαιότερος χρονολογημένος συνοικισμὸς γεωργικῶς ἐγκατεστημένων ἀνθρώπων ἐπὶ εὐρωπαϊκοῦ ἐδάφους. Ἡ χρονολόγησίς του ἔγινε μὲ ραδιενεργὸ ἄνθρακα 14 καὶ ὀρέθηκε νὰ φθάνη μέχρι τὸ 6.230 π.Χ. Καὶ μιὰ ἀλλη ἐνδιαφέρουσα διαπίστωσις: Στὴν ἀνατολικὴ πλευρὰ τοῦ χαμηλοῦ αὐτοῦ ὑψώματος ὑπῆρχε τὴν ἐποχὴ ἐκείνη μία θαλτώδης λίμνη ἢ ἕνας ὅρμος θαλάσσης τοῦ Αἰγαίου πελάγους. Τὸ ὅτι οἱ κάτοικοι εἶχαν γνώσεις συστηματικῆς καλλιεργείας τῆς γῆς καὶ πολλοὺς τύπους ζώων πρωΐμως ἐξημερωθέντων φαίνεται ἀπὸ τὴ συγκέντρωσι στὸν χῶρο αὐτὸ 2.000 σπόρων ἀπανθρακωμένων ἀπὸ πυρκαϊά, καθὼς καὶ 2.500 τεμαχίων ὀστῶν ζώων. Ἐδῶ ἀποκαλύφθηκαν γιὰ πρώτη φορὰ τύποι οἰκιῶν καὶ δεῖγμα οἰκισμοῦ, ποὺ χαραχτηρίζουν ἐγκατάστασι τῶν πρώτων γεωργῶν κατοίκων τῆς Ἑλλάδος. Τὰ κτίσματα, ἁπλᾶ, ὀρθογώνια, κατασκευασμένα μὲ πλίθες, περιλαμδάνουν τέσσερις ἀνεξάρτητες οἰκίες, ποὺ θρἰσκονται γύρω ἀπὸ μιὰ μεγαλύτερη οἰκοδομή, ἡ ὁποία πιθανὸν νὰ ἦταν τὸ ἱερό. Στὸ συμπέρασμα αὐτὸ ὁδηγοῦν ἡ κεντρικὴ θέσις, τὸ μέγεθος καὶ ὁ πλοῦτος της, καθὼς καὶ ὁ χαρακτήρας τῶν εὑρημάτων. Μεταξὺ τῶν ἄλλων, πέντε πήλινα εἰδώλια παριστάνουν τὴν θεὰ τῆς γονιμότητος καὶ ἀποκαλύπτουν συγχρόνως, ὅτι οἱ κἀτοχοί τους εἶχαν ἀναπτύξει θρησκευτικὴ ἀντίληψι περὶ τοῦ ρόλου τῆς γονιμότητος. ἤΑλλα εὑρήματα εἶναι: μερικοὶ πέλεκεις ἀπὸ πράσινη πέτρα, πάνω ἀπὸ 400 λεπίδες πυριτολίθου, ἀγγεῖα σὲ σχῆμα κολοκύθας μὲ ἐμπίεστες καὶ γραπτὲς διακοσμήσεις, μυλόλιθοι γιὰ τὸ ἄλεσμα τῶν δημητριακῶν, πέτρινα κοσμήματα, ὅπως καρφίτσες χ.λπ. ̓Ανακαλύφθηκαν καὶ 21 ταφές, χωρὶς χτερίσματα, σὲ λάχκους μιχροῦ δάθους, ποὺ εἶχαν σχαφῆ ἔξω ἀπὸ τοὺς τοίχους τῶν οἰκιῶν. “Ὅλα τὰ εὑρήματα εἶναι ἀποθηκευμένα στὸ Μουσεῖο Βεροίας. Μὲ πολλὴν ἐκτίμηση Απ. Μ. Τζαφερόπουλος Φιλόλογος-Συγγραφέας Ἢ συκοφάντηση τῆς ποιήτριας Σαπφοῦς ̓ ̓Αγαπητὲ κύριε Λάμπρου, Εἶναι γεγονὸς ὅτι ἡ ἑλληνικὴ ἱστορία ὑφίσταται μεγάλες ταλαιπωρίες ἀπὸ τοὺς παντὸς εἴδους διαστρεόλωτές, οἱ ὁποῖοι ἔχουν πολλοὺς σκοπούς, ὅπως τὸν περιορισμὸ τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας στὸ 2.000 μ.Χ. καὶ τὴν μείωσι τῆς συμθολῆς τοῦ ἑλληνικοῦ πνεύματος στὴν παγκόσμια διανόησι. Ὅμως ἡ μείωσι τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ ἐπιχειρεῖται καὶ διὰ τῆς συκοφαντήσεως μὲ τὴν δῆθεν σεξουαλικὴ ἀνωμαλία καὶ τὶς ὁμοφυλοφιλικὲς τάσεις τῶν ἀρχαίων προγόνων μας. Θῦμα αὐτῆς τῆς διαστρεόλώσεως εἶναι καὶ ἡ Σαπφώ, ἡ μέγιστη ποιήτρια τῶν ἀρχαίων χρόνων. Δυστυχῶς σήμερα ἡ ποιήτρια λοιδωρεῖται ἀπὸ διάφορους ἄσχετους, ὅπως ἀπὸ κάποια δημοσιογράφο, τὴν κ. Νατάσα Ράγιου, ἡ ὁποία παρουσιάζοντας μιὰ δημοσιογραφικὴ ἐκπομπὴ γιὰ τὴν ὁμοφυλοφιλία ἐμφάνισε τὴν Σαπφὼ ὡς ἐκπρόσωπο τῆς ὁμοφυλοφιλίας στὴν ̓Αρχαία Ἑλλάδα! ̓Αλλὰ σὰ νὰ μὴν ἔφθανε μόνο τοῦτο, κάποιο σοθαρὸ δῆθεν περιοδικό, ἡ «Αρχαιολογία», παρουσίασε τὴν Σαπφὼ ὡς ὁμοφυλόφιλη καθὼς καὶ ὅλους τοὺς ἀρχαίους Ἕλληνες, ἀποτελώντας ἔτσι ἕνα λιθελογράφημα κατὰ τῶν προγόνων μας. Ἐπειδὴ ὅμως σὲ τέτοιους ἄσχετους χρειάζεται μία ἀπάντησι, ἐπιτρέψτε μου νὰ παρουσιάσω ὡρισμένα σχετικὰ χωρία ἀπ ̓ τὶς ἐγκυρότερες