ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ ̓Απ τὴν Ἑλληνικὴ Γραμμικὴ Γραφὴ προῆλθε ἡ λεγόμενη ἀρχαία Λιθυκὴ «Ορισμένοι ἐ ἐρευνητὲς ὑπεστή ριξαν, πὼς ἡ Λιδὺη δὲν συνόρευε μὲ τὴν Αἴγυπτο. Κατ ̓ αὐτοὺς ἡ κάτω Αἴγυπτος μὲ τὸ Δέλτα καὶ ἡ "Ανω Αἴγυπτος, συμπεριλαμθανομένης τῆς χερσονήσου τοῦ Σινᾶ, εἶχαν διαφορετικὴ μορφολογία ἐδάφους ἐδῶ καὶ δεκάδες χιλιάδες χρόνια. Διάφορες σημερινὲς ἐχτάσεις δημιουργήθηκαν μὲ προσχώσεις τοῦ Νείλου ἢ μὲ ἀπόσυρση ὑδάτων τῆς Μεσογείου. Αν φανταστοῦμε τὸν ἀλλοτινὸ κυρίως Αἰγυπτιανὸ κορμὸ στὰ «ἐνδότερα», (περιοχὴ Λοῦξορ-Καρνάκ), τότε τὴν ἴδια ἐποχὴ ἢ ση μερινὴ Κάτω Αἴγυπτος{ ἦταν νῆσος καὶ ἡ Λιθύη στενόμαχρη λωρίδα πάνω στὴ Μεσόγειο. Καὶ οἱ δύο χωρίζονταν ἀπὸ τὴν "Ανω Αἴγυπτο ἢ ὀρθότερα τὴ χώρα τοῦ Νείλου μὲ ὑδάτινο χῶρο. Σύμφωνα μὲ τὸν Πλάτωνα οἱ " ́Ατλαντες ἀπείλησαν τὴν Λιθύη, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ τοὺς ἀντιμετωπίσουν οἱ ̓Αθηναῖοι. Δὲν ἀναφέρεται πουθενά, ὅτι ἀπείλησαν καὶ τὴν χώρα τοῦ Νείλου. Ἢ λεπτομέρεια αὐτὴ φανερώνει, πὼς ἡ Ἄνω Αἴγυπτος ἐλογίζετο ὡς τμῆμα ἄλλης ξηρᾶς, ἡ ὁποία ἐπικοινωνοῦσε μὲ ἐσωτερικὸ δίαυλο μὲ τὴν Κάτω Αἴγυπτο καὶ τὴ Λιδύη. ̓Ανθρωπολόγοι ἔ ἔχουν δεχτεῖ τὴν ἀνθρώπινη παρουσία στὴν κοιλάδα τοῦ Νείλου ἀπὸ πολὺ παλιά. Ὑποστηρίζεται, ὅτι στὶς Αἰγυπτιακὲς Θῆδες εἰχε ἀναπτυχθεῖ μεγάλος πολιτισμός. Ἕνα θραῦσμα λίθου (Μουσεῖο Λούόρου) ἀπεικονίζει ὁμάδα ἀνδρῶν ὁπλισμένων. Εἶναι γενειοφόθοι, ἀντίθετα μὲ τὴν Αἰγυπτιαχὴ συνήθεια. Ἐπικεφαλῆς δαδίζει ὁ ὁ ἀρχηγός, χραδαίνοντας μὲ τὸ ἕνα χέρι ρόπαλο παὶ μὲ τὸ ἄλλο κοντάρι, τὸ ὁποῖο στὴν ἄκρη του φέρει ὡς ἔμόλη μα ἕναν ἱέρακα. (Ὁ ἱέραξ ἦταν τὸ σύμόολο τοῦ Ὥρου). Σὲ σπη λιὲς τοῦ Τασσίλι στὴ Δυτικὴ Σαχάρα συναντῶνται θραχογραφίες, οἱ ὁποῖες ἀπεικονίζουν ἀνθρώπους ὅπως περιγράφτηκαν. Ἴδιες μορφὲς συναντῶνται καὶ σὲ τοιχογραφίες τῆς! Μεντίνετ Χαμποῦ (Αἴγυπτος). Οἱ σπη λιὲς αὐτὲς πρωτοκατοικήθηκαν πολὺ παλιὰ καὶ πατοική θηχαν ἐκ νέου σὲ μεταγενέστερες ἐποχές. Ἢ μελέτη τους ἀπὸ ἀρχαιολόγους ὁδήγησε στὰ ἀκόλουθα συμπεράσματα: α) Τὰ χαρακτηριστικἁ τῶν Πρέπει νὰ ὑποστήριχθῆ ὃ καθηγητὴς Μάτιεθιτς Κύριε διευθυντά, Πρέπει νὰ ὑποστηρίξουμε τὴν ἔρευνα τοῦ διακεκριμένου ̓Αργεντινοῦ καθηγητῆ τῆς Φυσικῆς κ. Ενρίκο Μάτιεδιτς («4αυλός», τ. 199), ποὺ ἐπιμένει ὅτι τὴν ̓Αμερικὴ τὴν ἀνακάλυψαν οἱ ̓Α θχαῖοι ἡ “Ἕλληνες 2.500 χρόνια πρὶν τὸν Χριστόφορο Κολόμόο. Πάντως τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Κολόμδος ὑπῆρξε Βυζαντινὸς εὐπατρίδης καὶ εἶχε στὴν κατοχή του ἀρχαίους χάρτες, ποὺ ἔδειχναν τὴν με: οικανικὴ ἤπειρο, ἀποσιωπᾶται ἀπὸ τὸ διεθνὲς ἐ ἐπιστημονικὸ κατεστημένο γιὰ λόγους ἱστορικῆς καὶ πολιτιστικῆς σκοπιμότητος. Ο κ. Χρῆστος Λάζος στὸ 6ιόλίο του’ τεκμηριώνει αὐτὴν τὴν θεωρία. Πάντως τὴν ἄποψι τοῦ κ. Μάτιεθιτς τὴν ἔχουν ἐπισημάνει καὶ στὸ παρελθὸν "Ελληνες καὶ ξένοι ἐπιστήμονες. Αὐτὴ τὴν φορὰ δὲν πρέπει νὰ ἀφήσουμε, ὴ φωνὴ τοῦ κ. Μάτιεόιτς νὰ ἀποπνιγή, ὅπως ἔγινε καὶ μὲ τὴν Αμερικανίδα ἀρχαιολόγο κ. ̓Ενριέττα Μὲρτξ γιὰ τὸ δυσεύρετο ἢ μᾶλλον ἐξαφανισθὲν θιδλίο «Η σκοτεινὴ θάλασσα μὲ τὸ κρασᾶτο χρῶμα»: Η ἐπιφανὴς ἐπιστήμων ἑρμηνεύοντας τὰ κείμενα τοῦ ̓Απολλωνίου Ροδίου καὶ τοῦ θειοφόρου Ομήρου καὶ μὲ τὴν δοήθεια τοῦ πλοιάρχου Ν. Κολαΐτη ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ περιπλάνησιτοῦ Οδυσσέα καὶ τῶν Αργο-