ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ ᾽Απ τὴν Ἑλληνικὴ Γραμμικὴ Γραφὴ προῆλθε ἡ λεγόμενη ἀρχαία Λιθυκὴ «Ορισμένοι ἐ ἐρευνητὲς ὑπεστή ριξαν, πὼς ἡ Λιδὺη δὲν συνόρευε μὲ τὴν Αἴγυπτο. Κατ᾽ αὐτοὺς ἡ κάτω Αἴγυπτος μὲ τὸ Δέλτα καὶ ἡ "Ανω Αἴγυπτος, συμπεριλαμθανοµένης τῆς χερσονήσου τοῦ Σινᾶ, εἶχαν διαφορετικὴ μορφολογία ἐδάφους ἐδῶ καὶ δεκάδες χιλιάδες χρόνια. Διάφορες σημερινὲς ἐχτάσεις δημιουργήθηκαν μὲ προσχώσεις τοῦ Νείλου ἢ μὲ ἀπόσυρση ὑδάτων τῆς Μεσογείου. Αν φανταστοῦμε τὸν ἀλλοτινὸ κυρίως Αἰγυπτιανὸ κορμὸ στὰ «ἐνδότερα», (πε- ριοχὴ Λοῦξορ-Καρνάκ), τότε τὴν ἴδια ἐποχὴ ἢ ση μερινὴ Κάτω Αἴγυπτος{ ἦταν νῆσος καὶ ἡ Λι- θύη στενόμαχρη λωρίδα πάνω στὴ Μεσόγειο. Καὶ οἱ δύο χωρίζονταν ἀπὸ τὴν "Ανω Αἴγυπτο ἢ ὀρθότερα τὴ χώρα τοῦ Νείλου μὲ ὑδάτινο χῶρο. Σύμφωνα μὲ τὸν Πλάτωνα οἱ "΄Ατλαντες ἀπεί- λησαν τὴν Λιθύη, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ τοὺς ἀντιμετωπίσουν οἱ ᾿Αθηναῖοι. Δὲν ἀναφέρεται που- θενά, ὅτι ἀπείλησαν καὶ τὴν χώρα τοῦ Νείλου. Ἢ λεπτομέρεια αὐτὴ φανερώνει, πὼς ἡ Ἄνω Αἴγυπτος ἐλογίζετο ὡς τμῆμα ἄλλης ξηρᾶς, ἡ ὁποία ἐπικοινωνοῦσε μὲ ἐσωτερικὸ δίαυλο μὲ τὴν Κάτω Αἴγυπτο καὶ τὴ Λιδύη. ᾿Ανθρωπολόγοι ἔ ἔχουν δεχτεῖ τὴν ἀνθρώπινη παρουσία στὴν κοιλάδα τοῦ Νείλου ἀπὸ πολὺ παλιά. Ὑποστηρίζεται, ὅτι στὶς Αἰγυπτιακὲς Θῆδες εἰχε ἀναπτυχθεῖ μεγάλος πολιτισμός. Ἕνα θραῦσμα λίθου (Μουσεῖο Λούόρου) ἀπεικονίζει ὁμάδα ἀνδρῶν ὁπλισμένων. Εἶναι γενειοφό- θοι, ἀντίθετα μὲ τὴν Αἰγυπτιαχὴ συνήθεια. Ἐπικεφαλῆς δαδίζει ὁ ὁ ἀρχηγός, χραδαίνοντας μὲ τὸ ἕνα χέρι ρόπαλο παὶ μὲ τὸ ἄλλο κοντάρι, τὸ ὁποῖο στὴν ἄκρη του φέρει ὡς ἔμόλη μα ἕναν ἱέ- ρακα. (Ὁ ἱέραξ ἦταν τὸ σύμόολο τοῦ Ὥρου). Σὲ σπη λιὲς τοῦ Τασσίλι στὴ Δυτικὴ Σαχάρα συ- ναντῶνται θραχογραφίες, οἱ ὁποῖες ἀπεικονίζουν ἀνθρώπους ὅπως περιγράφτηκαν. Ἴδιες μορ- φὲς συναντῶνται καὶ σὲ τοιχογραφίες τῆς! Μεντίνετ Χαμποῦ (Αἴγυπτος). Οἱ σπη λιὲς αὐτὲς πρω- τοκατοικήθηκαν πολὺ παλιὰ καὶ πατοική θηχαν ἐκ νέου σὲ μεταγενέστερες ἐποχές. Ἢ μελέτη τους ἀπὸ ἀρχαιολόγους ὁδήγησε στὰ ἀκόλουθα συμπεράσματα: α) Τὰ χαρακτηριστικἁ τῶν Πρέπει νὰ ὑποστήριχθῆ ὃ καθηγητὴς Μάτιεθιτς Κύριε διευθυντά, Πρέπει νὰ ὑποστηρίξουμε τὴν ἔρευνα τοῦ διακεκριμένου ᾽Αργεντινοῦ κα- θηγητῆ τῆς Φυσικῆς κ. Ενρίκο Μάτιεδιτς («4αυλός», τ. 199), ποὺ ἐπιμένει ὅτι τὴν ᾽Αμερικὴ τὴν ἀνακάλυψαν οἱ ᾽Α θχαῖοι ἡ “Ἕλληνες 2.500 χρόνια πρὶν τὸν Χριστόφορο Κολόμόο. Πάντως τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Κολόμδος ὑπῆρξε Βυζαντινὸς εὐπατρίδης καὶ εἶχε στὴν κατοχή του ἀρχαίους χάρτες, ποὺ ἔδειχναν τὴν με: οικανικὴ ἤπειρο, ἀποσιωπᾶται ἀπὸ τὸ διεθνὲς ἐ ἐπιστημονικὸ κατεστημένο γιὰ λόγους ἱστορικῆς καὶ πολιτιστικῆς σκοπιµότητος. Ο κ. Χρῆστος Λάζος στὸ 6ιόλίο του’ τεκμηριώνει αὐτὴν τὴν θεωρία. Πάντως τὴν ἄποψι τοῦ κ. Μάτιε- θιτς τὴν ἔχουν ἐπισημάνει καὶ στὸ παρελθὸν "Ελληνες καὶ ξένοι ἐπιστήμονες. Αὐτὴ τὴν φορὰ δὲν πρέπει νὰ ἀφήσουμε, ὴ φωνὴ τοῦ κ. Μάτιεόιτς νὰ ἀπο- πνιγή, ὅπως ἔγινε καὶ μὲ τὴν Αμερικανίδα ἀρχαιολόγο κ. ᾿Ενριέττα Μὲρτξ γιὰ τὸ δυσεύρετο ἢ μᾶλλον ἐξαφανισθὲν θιδλίο «Η σκοτεινὴ θάλασσα μὲ τὸ κρασᾶτο χρῶμα»: Η ἐπιφανὴς ἐπιστήμων ἑρμηνεύοντας τὰ κείμενα τοῦ ᾿Απολ- λωνίου Ροδίου καὶ τοῦ θειοφόρου Ομήρου καὶ μὲ τὴν δοήθεια τοῦ πλοιάρ- χου Ν. Κολαΐτη ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ περιπλάνησιτοῦ Οδυσσέα καὶ τῶν Αργο-