ΔΑΥΛΟΣ/162, Ἰούνιος 1995 9653 Μιὰ ἐπίσκεψη στὴν Ἑλλάδα τῆς Μ. ̓Ανατολῆς Κύριε διευθυντά, Εἶχα τὴν τύχη νὰ ταξιδέψω στὴν Μέση ̓Ανατολή. Ἐεκίνησα ὡς «περιπλανώμενος χαθαλλάθης», μὲ μιὰ μοτοσυχλέττα, ἀπ ̓ τὴν ἀρχαία Γολανίτιδα καὶ συγκεκριμένα ἀπὸ ἕνα χωριὸ Δρούζων στοὺς πρόποδες τοῦ ὄρους 'Ερμών. Διέσχισα ὅλη τὴν Παλαιστίνη τὴν κάποτε Ἑλληνικὴ καὶ νῦν «περιούσια χώρα» καὶ μετὰ ἀπὸ ἀκραῖες καὶ ὀλίγον ἀντίξοες πλὴν ὅμως γεμᾶτες ἐμπειρίες συνθήκες ἔφτασα στὴν χορυφὴ τοῦ ὄρους Σινᾶ. Ἔχοντας διαδάσει γιὰ τὴν ἀρχαία “Ἑλληνιχὴ Δεκάπολη, κάποιο |. ἀπόγευμα ἔφτα|-σα στὴ Νύσσα ἢ | Σχυθόπολη (σημερινὴ ΜπέθΣεάν), ἀπ ̓ ὅπου καὶ οἱ φωτογραφίες ποὺ σᾶς στέλλω. Δὲν σᾶς χρύδω, ὅτι ἡ θέα τῆς πόλεως ἦταν ἕνα «σὸχ» γιὰ μένα, γιατὶ ἦταν ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ἔόλεπα ἀρχαία Ἑλληνικὴ πόλη ἐκτὸς Ἑλλαδικοῦ κράτους -καὶ ποῦ; μέσα στὴν «περιούσια χώρα»... "Ἔφτασα στὸ σημεῖο ν ̓ ἀνέδω πάνω στὸ λοφίσκο, ὅπου ὑπάρχουν ἐρείπια ναοῦ, ἀπ ̓ ὅπου ἔθλεπα τὴν πόλη ἀπὸ ψηλά, ὅπου παράξενα συναισθήματα ἐγεννῶντο μέσα μου. Νόμιζα, ὅτι ἔθλεπα σὰν σὲ ὅραμα τὴν πόλη νὰ σφύζη ἀπὸ ζωή, ὅπως ἦταν τότε καὶ ἤθελα ν' ἀρχίσω νὰ φωνάζω πρὸς ὑποθετικὰ πρόσωπα: «Γλαυκία... Δημήτριε..». Οἱ παρατυχόντες Ἑδραῖοι μὲ κύτταγαν μὲ τοὺς «ποντικοειδεῖς ὀφθαλμούς» καὶ γελοῦσαν - ποιός τοὺς ὑπολόγιζε ὅμως... Πραγματικὰ ἤμουν στὸν κόσμο μου. Καὶ ὅμως οἱ Ἑθραῖοι -γιὰ τοὺς δικούς τους λόγους-, ὅπως 1 φαίνεται καὶ Ἱ στὶς φωτογρα1 φίες, συντη] ροῦν καὶ προἪ σέχουν τὶς ἀρχαιότητες, | ἐνῶ ἐμεῖς... “Ὅλη ἡ Παλαιστίνη εἶναι 7 κατάσπαρτη ἀπὸ ̓ Ελληνικὲς ἀρχαιότητες, καὶ εἶναι χρῖμα νὰ μὴ τὸ γνωρίζουν οἱ Ἕλληγες ἐπισκέπτες καὶ ν ̓ ἀρκοῦνται μόνο στὰ «προσχυνήμα. τα».. «Λίγοι ξξέρουν, ὅτι ἡ ἀρχαία Ἑλληνιχὴ Ἵππος εὑρίσκεται " ἀπέναντι ἀπ' " τὴν Καπερνα] οὐμ στὴν Τιθεἢ ριάδα’ πιὸ πέΊ ρα τ ̓ ἀρχαῖα «Γάδαρα» ὁ Ἰ ποταμὸς Ἱερομύαξ, ὅπου συνετρίδησαν οἱ Ἱ στρατιὲς τοῦ Ἡραλλείου ἀπ ̓ τοὺς ́Αραθες. Γι) αὐτὸ συνιστῶ ν ̓ ἀποφεύγονται τὰ ὀργανωμένα γραφεῖα ταξιδίων, ὅπου δίκην ἀγέλης προθάτων οἱ ταξιδιῶται ἄγονται καὶ φέρονται. Χρειάζεται θάρρος, χάρτες, ἱστορία, καλὴ παρέα καὶ ἕνα αὐτοχίνητο ἢ ἔστω μία μοτοσυχλέττα. Οἱ ̓Αραύες μὰ καὶ οἱ ἁπλᾶ Ἑδραῖοι εἶναι πολὺ φιλόξενοι. ὍὍταν ἀκοῦνε γιὰ Ἕλληνες, χαίρονται πολύ. Οἱ" Ἕλληνες μοναχοὶ ἐκεῖ κάτω φυλάσσουν Θερμοπύλες. Εἶναι πρωτόγνωρο τὸ συναίσθημα, καταμεσὶς τῆς Ἐρήμου νὰ ὀλέπουμε σημαία Ἑλληνικὴ καὶ τὴν τοῦ Δικεφάλου. ̓ς Μετὰ τιμῆς Σπυρίδων Γεωργίου ΣΠΑΡΤΗ ̓Ερεύπια ̓Ελληνικοῦ ναοῦ ἀπὸ τὴν ἀρχαία Ελληνικὴ 4 εκάπολη, τὴν «Ελλάδα τῆς Ιορδανίας καὶ τοῦ Ισραήλ».