ΚΩΝ.Β.ΚΟΥΤΡΟΥΒΕΛΗΣ Τὸ ἄστρο Σείριος καὶ οἱ... «Σειριολόγοι» (ΠΩΣΜΕΡΙΚΟΙΘΕΛΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ... «ΣΕΙΡΙΑΝΟΥΣ»Ι) 1 ΕΙΣΑΓΩΓΗ Στὰ τόσα πολλὰ ποὺ σή μερα πυκλοφοροῦν στοὺς αἰθέρες καὶ ποζάρουν στὶς προσόψεις τῶν περιπτέρων καθὼς καὶ στὰ ράφια τῶν θιθλιοπωλείων, ὑπεισέρχονται χαὶ θέματα, στὰ ὁποῖα ὁνατυπώνονται διάφορες ἀπόψεις καὶ θέσεις, χωρὶς νὰ τύχουν τῆς δεούσης προσοχῆς χαὶ ἀναλύσεως, ὥστε νὰ διατυπωθῆ καὶ κάποια ἄλλη ἄποψη ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἕνα ἀπὸ αὐτὰ εἶναι καὶ ὁ δῆθεν «" Αγνωστος Σείριος», τὸν ὁποῖον ὅμως ἐγνώριζε ὁ ὃ Ὄρφέας, καὶ ὁ Ὅμηρος. τὸν ὀνόμαζε « «Σχῦλο τοῦ Ὡρίωνα». Ὁ Σείριος δὲν ἦταν «ἄγνωστος» γιὰ τοὺς Ἕλληνες τῶν ἀρχαιοτάτων χρόνων, ἡ δὲ σημερινὴ σχετικὴ φιλολογία, ποὺ θέλει τὸ ἄστρο τοῦ Κυνὸς ὁἀχόμη καὶ. οἀφετηρία «εὐφυῶν ὁ ὄντων», ἀπ ̓ ὅπου δῆθεν ἦλθαν κάποτε στὴ Γῆ κιλπ., ἀποτελεῖ ὁ ἀποχύη μα τῆς φαντασίας διαφόρων ὁ ἀτόμων, ποὺ στη ρίζεται στὸν παραλογισμὸ. στὴν σκοπιμότητα ἢ τὴν ἄγνοια τῶν φυσικῶν, ἀστρονομικῶν ἀλλὰ καὶ ἱστορικῶν δεδομένων. Τὴν πραγματικότητα τοῦ Σείριου καὶ τὶς πληροφορίες ποὺ ἔχουμε γι’ αὐτὸν ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα θὰ παρουσιάσωμε στὴν συνέχεια. 2. ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΣΕΙΡΙΟΥ “Ὁ Ν/].. Κεηποη στὸ διθλίο του “ΑΦΙΤΟΠΟΠΙ” (ἔκδ. Οἴπη απά (ο, 1948, σελ. 572) γράφει, ὅτι «τὸ σύστήμα τοῦ Σειρίου ἀποτελεῖται ἀπὸ ἕνα πολὺ λαμπρὸ ἄἄστρο, τὸν Σείριον Α "μεγέθους - -],6 κι ἕναν ἀδύνατο λευκὸ σύντροφο μεγέθους δ,4, ποὺ ἔχει μίαν περίοδο περιφορᾶς σθ ἐἑτῶν, τὸν Σείριο Β. Ἢ ἀκτίνα τῆς τροχιᾶς του εἶναι 20,4 ἀστρονομικὲς μονάδες ἢἤ μεγαλύτερη ἆ ἀπὸ τὴν ἀπόσταση μεταξὺ τοῦ πλαγήτου Οὐρανοῦ καὶ τοῦ ̓Ηλίου μας, ποὺ εἶναι 1919 ἀ ἀστρονομικὲς μονάδες ἢ 2870χ109 χιλιόμετρα». ̓ Τὰ τεχνικὰ χαραχτηριστικὰ τῶν δύο ἄστρων δίδονται στὴ σελ. 531 τοῦ παραπάνω θιθλἰου καὶ εἰναι: Σείριος Α: Μέγεθος -1,6. Φάσμα ΑἹ. Φωτεινότητα 24.9 (ἔναντι 1 τοῦ Ἡλίου). ̓Απόσταση ἀπὸ τὴ Γῆ 8.66 ἔτη φωτὸς (ἢ 83,6 τρισεχατομμύρια χιλιόμετρα). Μᾶζα 2,45 (ἔναντι 332.000 τοῦ Ἡλίου). Διάμετρος 1,69 (ἔναντι 1 τοῦ Ἡλίου). Πυχνότητα 0,51 (ἔναντι 1 τοῦ Ἡλίου ἢ 1,42 τοῦ Ἡλίου σὲ σχέση μὲ τὸ γερό). Ἢ θερμοκρασία τῆς ἐπιφανείας του ἀνέρχεται σὲ 10.000 βαθμοὺς Κελσίου, ἐνῶ τοῦ Ἠλίου εἶναι 6.000 ὀαθμοί. Σείριος Β: Μέγεθος 8,54 (ἀόρατος μὲ γυμνὸν ὀφθαλμὸ καὶ μόλις ὁ ὁρατὸς μὲ μεγάλο τηλεσκόπιο). Φάσμα Α5. Φωτεινότητα 000236 (λευκὸς νάνος μὲ ἐλάχιστον φῶς). ̓Απόσταση 8,66 ἔτη φωτός. Μαζα 0,85 τοῦ Ἡλίου. Διάμετρος 0021. Πυκνότητα 03 000 (ἢ 61.000 φορὲς μεγαλυτέρα τοῦ νεροῦ ἢ 25.000 φορὲς μεγαλυτέρα τῆς Γῆς, ποὺ εἶναι 5,52 σὲ σχέση μὲ τὸ 1 τοῦ νεροῦ). Ἡ πυκνότητα τοῦ χυτοσιδήρου εἰναι 7,44-7.84, ἀλλὰ ἕ ἕνα χυδικὸ ἑ ἑκατοστὸ τῆς ὕλης τοῦ Σειρίου Β ζυγίζει 63 κιλά. Ἐκτῆς συγκρίσεως τῶν στοιχείων αὐτῶν μὲ ἐχεῖνα τῆς Γῆς προκύπτει, ὅτι ὁ Σείριος Α εἶναι μία πυρακτωμένη μάζα μεγαλύτερη καὶ θερμότερη τοῦ Ἥλιου, μὲ πυκνότητα μικρότερη τοῦ νεροῦ, πρᾶγμα ποὺ ση μαίνει ὅτι ὅ,τι δαρύτερο σταθῆ στὴν ἐπιφάνειά του, ἂν δὲν λυώσει, θὰ δουλιάξη. Ὅ δὲ Σείριος Β εἶναι ἕνας καθαρὰ μεταλλικὸς πλανήτης τοῦ Α, πάνω στὸν ὁποῖο δὲν μπορεῖ νὰ «ζήση» οὔτε ὁ ἀέρας. 3. «ΣΕΙΡΙΟΛΟΓΙΑ» ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Α. ΓΕΝΙΚΑ Ἡ ὑπόθεση τῆς «Σειριολογίας» ἔ ἔχει τὴν ἀρχή της στοὺς προϊστορικοὺς χρόνους καὶ οἱ πρῶτοι «σειριολόγοι» 1 ἤσαν ὁ Ορφέας, ὁ ὃ Ὅμηρος, ὁ ὁ Ἡσίοδος, ὁ Πτολεμαῖος καὶ οἱ Αἰγύπτιοι. Καθένας ἀπὸ αὐτοὺς κάνει μιὰν ἀναφορὰ στὸ ἄστρο τοῦ Σειρίου, παραληφθεῖσαν ὁ ἀπὸ τὸ δρομολόγιο τῆς πραγματικότητας τῆς καθη μερινῆς ζωῆς, ποὺ δὲν ἀφήνει περιθώρια φαντασιώσεων ἢ ὑποθέσεων, ὅπως θὰ γίνη χατανοητὸ ἀπὸ τὰ παρακάτω. Β. «ΣΕΙΡΙΟΛΟΓΙΑ» ΤΟΥ ΟΡΦΕΑ Στὰ ̓Αργοναυτικὰ τοῦ Ὀρφέα (μετάφρ. Σπ. Χ. Μαγγίνα, ἔκδ. Ἐγκ. Λεξ, «Ἥλιος» 1977, σελ. 406) χαὶ στοὺς στίχους 119-122 ἀναφέρεται, ὅτι; «πρῶτα εἶδα τὴν θωριὰ τοῦ θεϊκοῦ Ηραχλῆ, τὸν ὁποῖον ἐγέννησε ἡ ̓Αλκμήνη, ἀφοῦ ἔσμιξε μὲ τὸν Δία τοῦ Κρόνου τότε, ὅταν ὁ Σείριος ἔχανε τὴν λάμψη τοῦ