9756 ΔΑΥΛΟΣ/163, Ἰούλιος 1995 Ἢ δράση τῶν Μισελλήνων καὶ τὸ δικό µας καθῆκον Κύριε διευθυντά, Εἶμαι ἕνας 1Όχρονος ἀναγνώστης τοῦ ἐνδιαφέροντος περιοδικοῦ σας, καὶ ἀφορ- μὴ γιὰ τὴν ἐπιστολή µου εἶναι ἡ συνεχὴς καταδίκη τοῦ «ἐθνικισμοῦ» μὲ τὴν παράλ- ληλη ὑποστήριξη τοῦ διεθνισμοῦ, ὅπως αὐτὰ ἐκδηλώνονται ἀπὸ ὁρισμένους ἀκα- δημαϊκοὺς καὶ ἄλλους φορεῖς. ὋὉ ἐθνικισμὸς ἀποτελεῖ μιὰ φυσιολογι- κότατη ἀνάγκη, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ λογικὴ κατάληξη λαῶν μὲ ἱστορικὰ ἐρείσματα καὶ τίτλους προσφορᾶς στὴν ἀνθρωπότητα, ὅπως οἱ Ἕλληνες, καθὼς καὶ ἀναγκαῖο μέ- σο ἄμυνας γιὰ τὰ ὀλιγάριθμα ἔθνη. Αὐτὸ ἐξάλλου τὸ γνωρίζουν καὶ τὸ ἐφαρμόζουν ἄριστα οἱ Ἑθραῖοι, οἱ ὁποῖοι, ἐντελῶς ὀξύ- μωρα, ἀποτελοῦν καὶ τοὺς πλέον φανατι- κοὺς κατηγορητὲς τοῦ ἐθνικισμοῦ τῶν ὑπο- λοίπων λαῶν... ᾿Ακόμα ὁ ἐθνικισμὸς περι- στρέφεται γύρω ἀπὸ μία κεντρικὴ ἰδέα, ἡ ὁποία καὶ τὸν τροφοδοτεῖ. Γιὰ παράδειγ- μα ἡ κεντριχὴ ἰδέα τοῦ Ἑλληνικοῦ ἔθνικι- σμοῦ εἰναι ὁ μεγαλειώδης καὶ φωτοδότης πολιτισμός του, ἐνῶ τοῦ Ἑδραϊκοῦ ἔθνικι- σμοῦ εἶναι ἡ ρατσιστικὴ καὶ αὐταρχικὴ θρησκεία του, τὴν ὁποία παραδόξως ἔχει κατορθώσει νὰ ἐπιδάλει σὲ ἕνα μεγάλο μέ- ρος τοῦ ἀνθρωπίνου πλη θυσμοῦ. Αὐτὴ τὴν καταδίκη τοῦ ἐθνικισμοῦ ἴσως νὰ τὴν κα- ταλαδαίναμε, ἂν περιοριζόταν στὴν κατα- δίχη ὑποτιθέμενων διωγμῶν, καταπίεσης μειονοτήτων κ.ᾱ. Ὅμως ἡ καταδίκη περι- λαμόάνει καὶ τὶς διάφορες ἐκδηλώσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ, ἀφοῦ ὁποιαδήπο- τε ἀναφορὰ π.χ. σὲ Ἑλληνικὲς πυραμίδες, σὲ αὐτόχθονες Ἕλληνες κλπ. θεωρεῖται ἐθνικιστική, ἐπικίνδυνη καὶ καταδικαστέα. Ἔτσι ἀποροῦμε γιὰ τὸ εἶδος τῶν γνώσεων ποὺ παρέχουν οἱ ἀκαδημαϊκοὶ καθηγητὲς στοὺς Ἕλληνες νέους, καθὼς καὶ γιὰ τὸ μέλλον ἑνὸς τόσο «καλὰ» ἐθνικὰ μορφωμέ- νου ἔθνους, ἀφοῦ ξέρουμε, ὅτι ἔθνος ποὺ δὲν γνωρίζει τὸ παρελθόν του ἔχει ἀθέθαιο παρὸν καὶ μέλλον. Βέδαια λόγω τῆς ἀποσάθρωσης καὶ τῆς ἀχαλίνωτης κατάστασης, ποὺ ἐπικρατεῖ στὰ Ἑλληνικὰ Πανεπιστήμια, οἱ φοιτητὲς δὲ δίδουν µεγάλη σημασία στοὺς καθηγη- τές, ἐνῶ καὶ ὅσοι διαθάζουν ἄρθρατους σὲ ἐφημερίδες (π.χ. ὁ κ. Δ. Λιάκος στὸ «Βῆμα») ἀποροῦν γιὰ τὸν τρόπο ἀξιολό- γησης τῶν καθηγητῶν. Δυστυχῶς ὅμως οἱ «φωτισμένοι» αὐτοὶ ἄνθρωποι προθάλλο- νται συνεχῶς καὶ ἔτσι γίνονται πιστευτοὶ ἀπὸ ὁρισμένους εὔπιστους ἡ ἀθέλτερους ἀνθρώπους. Τὰ κίνητρα αὐτῆς τῆς ὕποπτης ἀπόκρυ- ψης καὶ καταδίκης τοῦ Ἑλληνισμοῦ µπο- ροῦν νὰ εἶναι ἡ ἀδιαφορία τῶν καθηγητῶν λόγω τῆς γενικῆς νωθρότητας καὶ ὀκνη- ρίας, ποὺ χυριαρχοῦν στὸ Δημόσιο ἢ μιὰ συντονισμένη ἐπίθεση ἐναντίον τοῦ Ἑλλη- νισμοῦ. Δυστυχῶς συμθαίνει μᾶλλον ἡ δεύ- τερη ἐκδοχή, καὶ αὐτὸ γιατὶ τὴν ἴδια ὕπο- πτη στάση τηροῦν τὰ µέσα μαζικῆς ἐνημέ- ρωσης, ὁρισμένα ἱδρύματα καὶ φυσικὰ τὸ ἐθνικὰ ζημιογόνο Ὑπουργεῖο Παιδείας. Τὰ µέσα μαζικῆς ἐνημέρωσης ἀποσιωποῦν τὰ μεγάλα ἐπιτεύγματα τῶν ἀρχαίων προ- γόνων µας, π.χ. ταξίδια στὴν ᾿Αμερική, με- λέτες τοῦ ἡλιακοῦ συστή ματος χ.ἄ., ἐνῶ προθάλλουν ἄλλα πιό... σημαντικὰ γεγο- νότα, ὅπως τὸ «Ὁλοκαύτωμα» ἢ τὸ θαυ- ματουργὀὸ γάλα μιᾶς κατσίκας. Βέθαια δὲν συµθαίνει τὸ ἴδιο καὶ γιὰ τὴν περίοδο τοῦ Βυζαντίου, ἀφοῦ διάφορα µέσα, π.χ. ἡ Ε.Τ., προθάλλουν συνεχῶς αὐτὴ τὴν περίοδο. ᾿Ακριδῶς τὸ ἴδιο συµθαίνει καὶ μὲ τὸ Ἴδρυ- μα Λαμπράκη, τὸ ὁποῖο ἔχοντας ἀναλάδει τὴν γνωστοποίηση τῆς ἱστορίας µας στοὺς νέους µέσω τῶν ἠλεκτρονικῶν ὑπολογι- στῶν, πρόδαλε σὲ μαθητὲς τὴν περἰοδο τῆς «περικαλλεστάτης» Βυζαντινῆς αὐτοχρα- τορίας καὶ ὄχι τῆς κλασσικῆς ἀρχαιότητας, ποὺ τόσα πρόσφερε στὴν ἀνθρωπότητα καὶ στὴν ὁποία ἔστρεψαν τὸ όλέμμα τους ὅλες οἱ χῶρες, ὅταν 6ρέθηκαν σὲ διάφορα ἀδιέ- ἕοδα. Ἡ ἀναφορὰ σ᾽ αὐτὴ μᾶλλον θὰ πε- ριορισθεῖ στὸν Παρθενῶνα καὶ στὴν Ἐπί- δαυρο’ θεθαίως σύμφωνα μὲ ἀναιδήμονες δηλώσεις τοῦ κ. Λαμπράκη οὐδεμία ἀνα- φορὰ θὰ γίνει στὸν ᾿᾽Αλέξανδρο µέσω τοῦ «Ιπίετπεί», διότι δὲν πρέπει νὰ θεωρηθοῦμε ἐθνικιστές. Βλέπετε, δὲν πρέπει νὰ μάθουμε γιὰ τὸ μεγαλεῖο τοῦ Ἑλληνισμοῦ, νὰ θαμπωθοῦμε ἀπ’ τὸ φέγγος του, νὰ αἰσθανθοῦμε τὴν ἀνωτερότητά μας καὶ νὰ ἐπαναχτήσουμε