ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Σκοταδισμὸς ᾿Αναδιφώντας κανεὶς στὰ ἀρχεῖα τῶν ἱεροδικείων τοῦ Μεσαίωνος ἐκπλήττεται μπροστὰ στὸ πλῆθος τῶν «μάγων» καὶ «μαγισσῶν», τῶν «εἰδωλολατρῶν» καὶ «γοήτων», ποὺ κάηκαν ἐπὶ τὴς πυρᾶς. “Εκατοντάδες χιλιάδων γέοι καὶ νεάνιδες θαυμαστῆς δύναμης καὶ ἐκπάγλου καλ- λονῆς θυσιάστηκαν στὸ δωμὸ τῆς προόδου καὶ τοῦ πολιτισμοῦ, τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς φιλο- σοφίας, τῆς τέχνης καὶ τοῦ Ἔρωτος, ᾿Επρόκειτο περὶ τῶν νέων, ποὺ ἐξακολουθοῦσαν νὰ θαυμάζουν τὴ φύση καὶ νὰ ὁμολογοῦν τὴν ἀλήθεια"' ποὺ ἀδιαφοροῦσαν γιὰ τὰ ἐξ-ουσια- στικὰ δόγματα: ποὺ περιπατοῦσαν ὑπὸ τὸ φῶς τῆς Σελήνης, συνθέτοντας ποιήματα καὶ µε- λωδίες' ποὺ ἀσθενοῦντες αὐτοὶ ἢ οἱ συγγενεῖς τους κατέφευγαν στὴ χρήση θεραπευτικῶν θοτάνων, ἀγνοώντας τὶς ἰαματικὲς ἰδιότητες τοῦ ἁγιασμένου ὕδατος τοῦ ἱερέως. Οἱ σκοτα- διστές, καίγοντας στὴν πυρὰ τοὺς ὄντως προοδευτικοὺς αὐτοὺς νέους, τοὺς συκοφαντοῦσαν συγχρόνως ὡς «μάγους» καὶ «μάγισσες», ὡς «εἰδωλολάτρες» καὶ «ἀγύρτες». Έκαναν δη- λαδὴ ἐσωτερικὴ προδολή! Τὸν σατανισμὸ καὶ τὴν ἀπανθρωπιά τους, τὴν ἐγκληματικότητα χαὶ τὴν εἰδωλο- εξουσιο- λατρεία τους τὰ ἀπέδιδαν στοὺς δύσμοιρους νέους, οἱ ὁποῖοι πινού- μενοι ἀπ’ τὴ δύναμη τῆς νεότητος καὶ τὴν ἁγνότητά τους ἐπέμεναν πειοματικὰ νὰ παραμέ- γουν φυσικοὶ κι ἀλη θινοί. Κι’ ὅμως, μὲ τὸ νὰ καῖνε τοὺς «μάγους» καὶ τὶς «μάγισσες» ἡ γῆ δὲν ἔ ἔπαυσε νὰ κινῆται, κι ἂς εὔχονταν οἱ ἱ μισάνθρωποι λογοκράτες τὴ συντέλειά της. Κι ὅμως, μὲ τὸ νὰ καῖνε τοὺς «μά- γους» καὶ τὶς «μάγισσες» ποὺ κατέφευγαν στὴν Ιπποκράτειο ἰ ἰατρική, δὲν ἔ ἔπαυσε ἣ ἐπιστή- μη νὰ προοδεύη καὶ νὰ φθάση στὸ σημερινὸ μεγαλεῖο της, θέτοντας στὰ ἀρχεῖα τῆς ἰατρικῆς τὴν ἁγιαστούρα τοῦ Πέτρου. Κι ὅμως, μὲ τὸ νὰ καῖνε τοὺς «μάγους» καὶ τὶς «μάγισσες», πού γραφαν ποιήματα καὶ συνέθεταν μουσική, δὲν ἔπαυσαν νὰ προοδεύουν τὰ γράμματα καὶ οἱ τέχνες, δὲν ἔπαυσε νὰ ἐπιδιώνει ὁ πολιτισμός. Οἱ σκοταδιστὲς ὡστόσο οὐδὲν ἐννόησαν καὶ κατὰ συνέπειαν οὐδόλως συνετίσθησαν. Δύο- ντος τοῦ 20οὔῦ αἰῶνος ἐξακολουθοῦν νὰ καῖνε διδλία, νὰ καταστρέφουν ἔργα τέχνης, νὰ κα- κοποιοῦν ἐκδότες καὶ ὶ συγγραφεῖς, νὰ δολοφονοῦν ἐπιστήμονες, θαπτίζοντάς τους τώρα ὄχι πιὰ «μάγους» καὶ «μάγισσες» ἀλλὰ «φασίστες», «ρατοιστὲς» ἢ «ἀκροδεξιούς». Παλιάτους τέ- χνη Χόσκινο!.. Τὰ πρὀσφατα γεγονότα στὸ Πεδίον τοῦ ”Αρεως, οἱ ἀθλιότη τες πού΄λαδαν χώ- ραν κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ἐκθέσεως, οἱ τρόποι καὶ οἱ [μέθοδοι ποὺ χρησιμοποίησαν οἱ σκο- ταδιστὲς ἀποτελοῦν ἀδιάψευστα στοιχεῖα, ὅτι οἱ ἱ λύκοι, ὅσο κι ἂν ἀλλάξη τὸ τρίχωμά τους, δὲν ἀλλάζουν συμπεριφορά. ᾿Εξακολουθοῦν γὰ παραμένουν χαὶ θὰ παραμένουν ἐσαεὶ ἀντι- κοινωνικὰ στοιχεῖα, ἐπικίνδυνα γιὰ τὸν ἄνθρωπο καὶ τὸν πολιτισμό. Ἡ ἀνθρωπότητα ὀφεί- λειν ᾽ἀφυπνισθή χαὶ νὰ ἁγρυπνῆ, γιατὶ ποτὲ δὲν ξέρει κανεὶς τὸ πότε, τὸ πῶς καὶ τὸ ποῦ θὰ χτυπή. σουν οἱ ἱ σχοταδιστές. «Οἱ Χ. οιστιανοὶ εἶναι ἕνα κοπάδι πρόδατα καὶ μεῖς εἴμαστε οἱ ἱ λύ- κοι γι’ αὐτά. Εἶναι γνωστό, τὶ γίνεται στὰ πρόδατα, ὅταν οἱ λύκοι μπουκάρουν πειναλέοι στὴ μάνδρα τους», λέγουν στὰ γνωστὰ «Πρωτόκολλα τῶν Σοφῶν τῆς Σιὼν» (Αρθρο 1)... Ἱεροεξεταστὲς Παρακολουθοῦσα τὶς ἐκπομπὲς τοῦ πατέρα Γ᾽ Μεταλληνοῦ καὶ τὰ δημοσιεύματα τοῦ Β. Ρα- φαηλίδη, τοὺς ὁποίους θεωροῦσα μορφωμένους ἀνθρώπους. Ἔτυχε νὰ δῶ καὶ τὴν ἐκπομπὴ «Προφὶλ» τῆς Τετάρτης (24-5-95) και ὄντως ἐξεπλάγην. ᾿Εξεπλάγην γιὰ τὴν ἀμίλητη (9 συμ- φωνία ἑνὸς ἐκπροσώπου τοῦ Χριστιανισμοῦ κι ἑνὸς μαρξιστοῦ, νὰ ἐπιτεθοῦν συγχρόνως ἑνα- ντίον τοῦ συνεργάτου, τοῦ «4 αυλοῦ». ᾿Εξεπλάγην ὃ ὅμως, καὶ μελαγχόλήησα γιὰ τὸν τρόπο τους, μὲ τὸν ὁποῖον τὸν ἀνέκριναν «ἂν εἶναι Χριστιανὸς ἢ ὄχι». Σκεπτόμουν, πὼς ζοῦμε στὸ Με- σαίωνα χι ὅτι οἱ | δύο ) αὐτὲς θλιδερὲς φιγοῦρες ἀποτελοῦσαν νεκραναστηµένους ἱεροεξεταστές. Τὸ φαντάζεσθε νὰ ἦταν Μεσαίωνας; Φαντάζεσθε τὸν πατέρα Μεταλληνὸ νὰ ρίχνη ξύλα στὴ φωτιὰ καὶ τὸν κ. Ραφαηλίδη νὰ ἀνοιγοκλείνει τὰ φυσερὰ τοῦ γύφτου; ΠΑ.