Ε. ΑἸΑΒΥΡΙΟΣ Ἢ «Παλαιὰ Διαθήχη» ὡς «συρραφὴ» στοιχείων ἀπὸ θρύλους ἄλλων λαῶν |. ΠΡΟΛΟΓΟΣ Σκέφτηχες ποτέ σου, ἄναγνώστη, νὰ μετρήσεις τὴν ποσότητα τῆς ἀλήθειας, ποὺ μέσα της κρύδει κάθε θρησχευτική ἀλήθεια; Δοκίμασες νὰ λογαριάσεις, πόσες ἀλήθειες ἀνασκευάστηχαν ἀπὸ τὰ ἀρχαῖα χρόνια μέχρι σήμερα; ̓Αναλογίστηχες καθόλου, γιατὶ θιθλία ποὺ γράφτηκαν ἀπὸ Ἑδθραίους ὁ ἀγράμματους, νὰ θεωροῦνται ὡς «θεόπνευστα», ἐνῶ θιθλἰα ποὺ γράφτηκαν ἀπὸ Ἕλληνες σοφούς, νὰ περιφρονοῦνται ὡς «παραμύθια»; Αν τολμής σω νὰ σοῦ πῶ, πὼς ὁ Θεὸς τοῦ Μωυσῆ εἰναι ἐπινόη μα τοῦ ἴδιου, τί εἶναι αὐτὸ ποὺ θὰ σὲ κάμει νὰ ἐκραγεῖς; Τί εἶναι αὐτὸ ποὺ σὲ κάμνει νὰ μὲ κακοθλέπεις, ὅ ὅταν σοῦ πῶ, πὼς ᾗ Βίόλος εἶναι τὸ «σῆμα κατατεθὲν» τῆς ἐπεκτατικῆς ὀουλιμίας τοῦ ἄκρατου Ἑδραϊσμοῦ, Σύ, ὁ περήφανος ́ Ἕλληνας, γιατὶ νὰ μοῦ τρίζεις τὰ δόντια, ὅταν τολμή σω νὰ σοῦ πῶ, πὼς ὁ Ἰησοῦς, ἀποτελεῖ τὴν πιὸ τραγικὴ μορφὴ εἰδωλολατρείας, ἀφοῦ, ὄντας ἄνθρωπος, χατέλη ξε νὰ λατρεύεται ἃ ὡς θεός; Τὸ ξέρεις, πὼς ὅλες οἱ λεγόμενες προφητεῖες, ποὺ ἡ Καινὴ Διαθήκη ταιριάζει στὸ πρόσωπό του, εἶναι πέρα γιὰ πέρα κατασκευασμένες; Τὸ ἀνέχεσαι δη λαδή, νὰ σοῦ λένε, πὼς τὸ νὰ πιστεύεις στὴν «Μυθολογία» τῶν προγόνων σου εἶναι γελοῖο, ἐνῶ τὸ νὰ πιστεύεις στὴν μυθολογία τῶν Ἑθραίων εἶναι σοφό; Απὸ ὅποια σχολεῖα κι ἂν πέρασες, σοῦ εἰπε ποτὲ κανείς, πὼς ὁ Χριστιανισμὸς μᾶς ἐπιθλήθηχε μὲ τὴν πιὸ ὠμὴ 6ία; Βέδαια ὅ ὄχι. Ὅμως γιατί; Πόσο ὄμορφα αἰσθάνεσαι σὰν Ἕλληνας, ὅταν στὴν ἐκκλησία ποῦ πᾶς, ἀκοῦς ἀπὸ τὸν Ἕλληνα παπᾶ «τῶν ἁγίων προπατόρων ἡμῶν, ̓Αδραάμ, ̓Ισαάκ καὶ Ιακώδ»; Δηλαδὴ δὲν θὰ θυμώσεις καθόλου, ὅταν μάθεις, πὼς τὸ ὄνομα «Ἕλλην» ἦταν ἐκτὸς νόμου σ ̓ ὅλη τὴν χριστιανικὴ Βυζαντινὴ περίοδο, καὶ «ἐπὶ ποινῇ θανάτου» μάλιστα; Σὲ ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἐρωτηματικοὺς διαλογισμούς σου, φίλε μου ἀναγνώστη, φιλοδοξῶ νὰ ἀπαντήσω μὲ ταπεινὴ εὐλάθεια, κινούμενος ἀποκλειστικὰ καὶ μόνο ἀπὸ ὑπέρμετρη λατρεία στὸν τόσο κατατρεγμένο Ἑλληνικὸ Πολιτισμό, ἀπὸ πεποίθηση γιὰ μιὰ ἀχηδεμόνευτη ἔπιστήμη, σὰν θυσία λιθανωτὴ στὸν ἱερὸ 6ωμὸ τῆς ἱστορικῆς ἀλήθειας. ΙΙ. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ὅταν ἡ σύγχρονη ἐπιστήμη τῆς Γεωλογίας παραδέχεται, ὅτι κατὰ τὴν διαμόρφωση τῆς Γῆς, δηλαδὴ πρὶν 145.000.000 χρόνια, τὸ πρῶτο χομμάτι ξηρᾶς, ποὺ ἔρχεται στὸ φῶς τῆς ἡμέρας, ἦταν ἡ Ἑλληνικὴ «Πελαγονικὴ Οροσειρά», καὶ ἡ «Αἰγηίδα» ἡ ὴ πρώτη Γῆ ποὺ θγῆκε ἀπὸ τὴν θάλασσα, μόνο του όγαίνει τὸ συμπέρασμα, πὼς ἐδῶ, στὴν Ἑλλάδα, στὴν «Ἑλλοπία λίμνη», κάτω ἀπὸ τὴν σκιὰ τοῦ Ολύμπου πρωτοεμφανίσθηκε ὁ ἄνθρωπος, ἀφοῦ σύμφωνα πάλι μὲ τὴν ἴδια ἐπιστήμη τὰ Ἰμαλάια, οἱ 'Αλπεις καὶ τὰ Πυρηναῖα ἐμφανίζονται μετὰ ἀπὸ 35.000.000 χρόγια. Ἡ ἐμφάνιση ὅμως τοῦ ἀνθρώπου σημαίνει καὶ ἔναρξη τοῦ πολιτισμοῦ. Συνεπῶς ὅλοι οἱ ἄλλοι πολιτισμοὶ ἔχουν ρίζα καὶ θάση τους τὸν Ἑλληνικὸ πολιτισμό. “Ὅταν λοιπὸν ἡ Βίόλος τοποθετεῖ τὴν πρώτη ἐμφάνιση τοῦ ἀνθρώπου στὴν Μεσοποταμία, ρίχνει «καπνογόνα» κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ, κατὰ τῆς ἱστορικῆς ἀλήθειας, γιὰ νὰ ἐμφανίσει τὸν «περιούσιο», λαό της ἀρχαιότερο ὅλων τῶν λαῶν τοῦ κόσμου. Καὶ τὸ κάμνει πάνω ἀπὸ 25 αἰῶνες μέχρι σήμερα πιπιλίζοντας τὸ μυαλὸ τῶν Ἑλλήνων καὶ λοιπῶν Εὐρωπαίων, πάντα προστατευμένη ἀπὸ τὴν κρατική ἐξουσία. “Ὅπως διδασκόταν καὶ μέχρι σήμερα διδάσκεται στὰ σχολεῖα μας ἡ Βίθλος, ἂν διδάσκονταν ἡ Ἑλληνικὴ «Μυθολογία», ὁ Ὅμηρος κι ὅλοι οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες φιλόσοφοι καὶ ἱστοριχοὶ συγγραφεῖς, ἡ «μπογιὰ» τῆς Βίόλου θὰ εἶχε ξεθωριάσει ὁ ἀπὸ καιρό. Παράδειγμα ἕνα ἱστορικὸ πολύτιμο γιὰ, τὴν ἀλήθεια κομμάτι, ποὺ ποτὲ δὲν πέρασε ἀπὸ τὰ Ἑλληνικὰ μαθητικὰ θρανία: ὁ Σόλων ὁ ̓Αθηναῖος φιλοξενεῖται στὴν πόλη Σάιδα τῆς Αἰγύπτου κι ὁ ὑπέργηρως ἱερέας τῆς Χ“Ο Ε. ̓Αταθύριος (ψευδώνυμο) εἶναι καθηγητὴς Θεολογίας καὶ ἱερέας.