ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛ(ΟΝ ΑΝΑΓΝΞΟΣΤΣΝ Ἢ προὐπόθεση τῆς ἄμεσης δημοκρατίας καὶ τὰ Μ.Μ.Ε. ̓ ̓Αγαπητὲ κ. Λάμπρου, Ὁ κάτωθι συλλογισμὸς ἀναφέρεται στὰ μέσα μαζικῆς ἐνημέρωσης καὶ σὲ ἐκεῖνο τὸ μέρος τοῦ σκοποῦ τους, ποὺ χαρακτηρίζεται ὡς μη-ἀνατρεπτικὸ γιὰ μία πολιτικὴ κατάσταση. Γεγονὸς κατὰ Μρεηςίείη εἶναι ἡ δασικὴ χωθοχρονικχὴ ὀντότητα τῆς ἐμπειρίας. Γ εγονὸς σήμερα εἶναι ἡ χωροχρονικὴ ὀντότητα, ποὺ παρουσιάζεται ἡ κατασκευάζεται μόνο μέσα ἀπὸ τὰ ΜΜΕ. Σκοπὸς τῆς παρούσης ἔπιστολῆς εἶναι, νὰ ἀποδείξει, ὅτι τὰ γεγονότα τῶν ΜΜΕ, διατηροῦν τὴν πολιτική κατάσταση ὡς ἔχει, μὲ τὴν ἔννοια ὅτι ἐμποδίζουν τὴ δημιουργία κατάλληλου συναισθηματικοῦ ὑποστρώματος στὸ σύνολο (ἢ ὄχι) τῶν πολιτῶν πρὸς ἀνατροπὴ τοῦ παρόντος πολιτικοῦ συστήματος (κοινοθουλευτικὴ δημοκρατία). Δεχόμαστε ὡς ὕψιστο πολιτικὸ σύστημα ἐκεῖνο, ποὺ ἔχει ὡς καρπὸ τὴ δημιουργία πολιτισμοῦ. Καὶ 6έθαια ὡς «πολιτισμὸ» ὁρίζουμε τὴν ἀδιάσπαστη ἑνότητα πνευματικῶν ἀξιῶν κεντρομόλων περὶ μίαν ἠθικὴν ἰδέα. Φανερό, πιθανῶς καὶ μοναδικό, παράδειγμα τέτοιου πολιτισμοῦ εἶναι δέδαια ὁ ἀρχαιοελληνικός. Τὸ κατάλληλο περιδάλλον γιὰ τὴ δημιουργία πολιτισμοῦ παρεῖχε σαφῶς ἡ δημοκρατία πόλεως-κράτους. Αὐτὸ εἶναι ἱστορικὸ δεδομένο. Μέσα στὸ πλαίσιο τῆς ἔννοιας ὑψίπολις ἄνθρωπος εἶναι δυνατὸν νὰ δειχθεῖ καὶ νοητικῶς ἡ ἀλήθεια τοῦ ἄνω ἰσχυρισμοῦ. Πάντως ὁ ἰσχυρισμὸς δὲν περιλαμθάνει καὶ τὴ θέση, ὅτι ὑπὸ τὸ πολίτευμα τῆς δὴ μοχρατίας πόλεως“κράτους ἐπέρχεται καὶ εὔη μερία πολιτῶν, ἔννοια ποὺ καθορίζεται στήν «Πολιτεία» τοῦ Πλάτωνος. Γιὰ νὰ περάσουμε ὅμως ἀπὸ ἕνα ἐχφυλισμένο πολίτευμα, ὅπως τὸ σημερινό, στη δημοκρατία τῆς πόλεως- «κράτους, εἶναι ἀναγκαία ἡ παίδευση τῶν ἀνθρώπων. Αὐτὸ εἶναι ἴσως δυνατὸν νὰ γίνει ἀπὸ ἕνα ἐνδιάμεσο πολίτευμα ἀρισταρχίας. Γενικὰ ὅμως ἀναγκαία γιὰ τὸ πέρασμα ἀπὸ πολίτευμα σὲ πολίτευμα εἶναι ἡ συναισθηματικὴ φόρτιση (όχι ὁ ἀναγκαῖα τῶν πολλῶν), ποὺ θὰ εἶναι τόσο μεγάλη, ὥστε τὸ ὑποκείμενο ποὺ Φέρει τὴ φόρτιση νὰ ὁράσει καὶ ὄχι μόνο νὰ σκέπτεται. Γιὰ νὰ ἐπέλθει ὅμως ἡ φόρτιση αὐτὴ στὸν πολίτη-ὑποκείμενο, ἀναγκαία προὐπόθεση ἀποτελεῖ τὸ γεγονὸς τῶν ΜΜΕ (σ ̓ ἕνα μεγάλο κράτος σὲ σχέση μὲ τὴν πόλη-κράτος τὸ γεγονὸς ὁρίζεται ὡς «γεγονὸς τῶν ΜΜΕΣ). Ἡὶ ἰσορροπία ἀνάμεσα σὲ γεγονὸς καὶ φόρτιση εἰναι τὸ ζητούμενο (τὸ μόνο ἀναγκαῖο) γιὰ μιὰ ἀλλαγὴ πολιτεύματος. Διότι, ἂν ἡ φόρτιση εἰναι «μεγάλη » καὶ τὸ γεγονὸς «μιχρό», τότε ἀναγκαστικὰ μιλᾶμε γιὰ μεμονωμένες περιπτώσεις μὲ ἀναρχικὰ χαρακτηριστικά. ̓Αν ἡ φόρτιση εἶναι «μικρὴ» καὶ τὸ γεγονὸς «μεγάλο», τότε θρισκόμαστε στὴ σημερινὴ κατάσταση: τὸ «γεγονὸς τῶν ΜΜΕ» εἶναι μεγάλο τόσο ποιοτικἁ ὅσο καὶ ποσοτικά. Τὸ ἄμεσο ἀποτέλεσμα: φόρτιση «μικρή». Παραδείγματα: ὅσο πιὸ πολλὲς σφαγὲς δείχνει ἡ τηλεόραση, τόσο ἡ ἀναισθητοποίηση τοῦ τηλεθεατῆ εἶναι μεγαλύτερη, καὶ εἶναι ἔτοιμος νὰ δεχτεῖ καὶ ἄλλες. Ὅσο περισσότερο ἀκούει ὁ τηλεθεατὴς γιὰ τὶς πράξεις τοῦ πολιτικοῦ του ἀρχηγοῦ, τόσο περισσότερο ἀναισθη τοποιεῖται καὶ εἰναι ἔτοιμος νὰ τὸν ψηφίσει ἔτσι κι ἀλλιῶς. Ἡ ἰσορροπία ὅμως φόρτισης καὶ γεγονότος ταυτίζεται μὲ τὴ δράση. Ὃ συλλογισμὸς εἶναι σαφής: Αποχλείσαμε τὴν περίπτωση μὴ-ἰσορροπίας καὶ ἄρα ἕπεται ἡ ἰσορροπία. Πρέπει ὅμως νὰ τονισθεῖ, ὅτι δείξαμε τὸ ἀναγκαῖο καὶ ὄχι τὸ ἱκανὸ γιὰ μιὰ ἀλλαγὴ πολιτεύματος. Δηλαδὴ, ἂν τὸ πολίτευμα ἀλλάξει, αὐτὸ σημαίνει, ὅτι προηγουμένως ἔχουν διαμορφωθεῖ ἔτσι τὰ πράγματα στὰ ΜΜΕ, ὥστε νὰ ὑπάρχει ἰσορροπία ἀνάμεσα σὲ φόρτιση καὶ γεγονός. Δὲν δείξαμε, ὅτι, ἂν ὑπάρχει ἰσορροπία, τότε ἕπεται καὶ ἀλλαγὴ πολιτεύματος (τὸ ἀντίστροφο). Προφανῶς χρειάζονται καὶ ἄλλα μεγέθη καὶ παράμετροι γιὰ τὴν ἀλλαγή. Εἶναι σαφὲς δέ6αια, γιατί τὰ ΜΜΕ, διατηροῦν τὴ μὴ-ἰσορροπία. Εὐχαριστῶ ̓Αθανάσιος ̓Αλεξέλλης Μαθηματικὸς ̓Αετορράχης 42-44. {}1] 46 ΓΑΛΑΥΣΙ