ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛ(ΟΝ ΑΝΑΓΝΞΟΣΤΣΝ Ἢ προὐπόθεση τῆς ἄμεσης δημοκρατίας καὶ τὰ Μ.Μ.Ε. ᾿᾽Αγαπητὲ κ. Λάμπρου, Ὁ κάτωθι συλλογισμὸς ἀναφέρεται στὰ µέ- σα μαζικῆς ἐνημέρωσης καὶ σὲ ἐκεῖνο τὸ µέ- ρος τοῦ σκοποῦ τους, ποὺ χαρακτηρίζεται ὡς μη-ἀνατρεπτικὸ γιὰ µία πολιτικὴ κατάσταση. Γεγονὸς κατὰ Μρεηςίείη εἶναι ἡ δασικὴ χω- θοχρονικχὴ ὀντότητα τῆς ἐμπειρίας. Γ εγονὸς σήµερα εἶναι ἡ χωροχρονικὴ ὀντότητα, ποὺ παρουσιάζεται ἡ κατασκευάζεται µόνο µέσα ἀπὸ τὰ ΜΜΕ. Σκοπὸς τῆς παρούσης ἔπι- στολῆς εἶναι, νὰ ἀποδείξει, ὅτι τὰ γεγονότα τῶν ΜΜΕ, διατηροῦν τὴν πολιτική κατάστα- ση ὡς ἔχει, μὲ τὴν ἔννοια ὅτι ἐμποδίζουν τὴ δη- µιουργία κατάλληλου συναισθηματικοῦ ὑπο- στρώματος στὸ σύνολο (ἢ ὄχι) τῶν πολιτῶν πρὸς ἀνατροπὴ τοῦ παρόντος πολιτικοῦ συ- στήµατος (κοινοθουλευτικὴ δημοκρατία). Δεχόμαστε ὡς ὕψιστο πολιτικὸ σύστηµα ἐκεῖνο, ποὺ ἔχει ὡς καρπὸ τὴ δηµιουργία πο- λιτισμοῦ. Καὶ 6έθαια ὡς «πολιτισμὸ» ὁρίζου- µε τὴν ἀδιάσπαστη ἑνότητα πνευματικῶν ἀξιῶν κεντρομόλων περὶ μίαν ἠθικὴν ἰδέα. Φανερό, πιθανῶς καὶ μοναδικό, παράδειγμα τέτοιου πολιτισμοῦ εἶναι δέδαια ὁ ἀρχαιοελ- ληνικός. Τὸ κατάλληλο περιδάλλον γιὰ τὴ δη- μιουργία πολιτισμοῦ παρεῖχε σαφῶς ἡ δημο- κρατία πόλεως-κράτους. Αὐτὸ εἶναι ἱστορικὸ δεδομένο. Μέσα στὸ πλαίσιο τῆς ἔννοιας ὑψί- πολις ἄνθρωπος εἶναι δυνατὸν νὰ δειχθεῖ καὶ νοητικῶς ἡ ἀλήθεια τοῦ ἄνω ἰσχυρισμοῦ. Πά- ντως ὁ ἰσχυρισμὸς δὲν περιλαμθάνει καὶ τὴ θέ- ση, ὅτι ὑπὸ τὸ πολίτευμα τῆς δὴ μοχρατίας πό- λεως- “κράτους ἐπέρχεται καὶ εὔη µερία πολιτῶν, ἔννοια ποὺ καθορίζεται στήν «Πολιτεία» τοῦ Πλάτωνος. Γιὰ νὰ περάσουμε ὅμως ἀπὸ ἕνα ἐχφυλισμέ- νο πολίτευμα, ὅπως τὸ σημερινό, στη δηµο- κρατία τῆς πόλεως- «κράτους, εἶναι ἀναγκαία ἡ παίδευση τῶν ἀνθρώπων. Αὐτὸ εἶναι ἴσως δυ- νατὸν νὰ γίνει ἀπὸ ἕνα ἐνδιάμεσο πολίτευμα ἀρισταρχίας. Γενικὰ ὅμως ἀναγκαία γιὰ τὸ πέ- ρασμα ἀπὸ πολίτευμα σὲ πολίτευμα εἶναι ἡ συ- ναισθηματικὴ φόρτιση (όχι ὁ ἀναγκαῖα τῶν πολ- λῶν), ποὺ θὰ εἶναι τόσο µεγάλη, ὥστε τὸ ὑπο- κείµενο ποὺ Φέρει τὴ φόρτιση νὰ ὁράσει καὶ ὄχι µόνο νὰ σκέπτεται. Γιὰ νὰ ἐπέλθει ὅμως ἡ φόρτιση αὐτὴ στὸν πολίτη-ὑποκείμενο, ἀνα- γκαία προὐπόθεση ἀποτελεῖ τὸ γεγονὸς τῶν ΜΜΕ (σ᾽ ἕνα µεγάλο κράτος σὲ σχέση μὲ τὴν πόλη-κράτος τὸ γεγονὸς ὁρίζεται ὡς «γεγονὸς τῶν ΜΜΕΣ). Ἡὶ ἰσορροπία ἀνάμεσα σὲ γεγονὸς καὶ φόρ- τιση εἰναι τὸ ζητούμενο (τὸ µόνο ἀναγκαῖο) γιὰ μιὰ ἀλλαγὴ πολιτεύματος. Διότι, ἂν ἡ φόρ- τιση εἰναι «μεγάλη » καὶ τὸ γεγονὸς «μιχρό», τότε ἀναγκαστικὰ μιλᾶμε γιὰ μεμονωμένες πε- ριπτώσεις μὲ ἀναρχικὰ χαρακτηριστικά. ᾿Αν ἡ φόρτιση εἶναι «μικρὴ» καὶ τὸ γεγονὸς «με- γάλο», τότε θρισκόµαστε στὴ σημερινὴ κατά- σταση: τὸ «γεγονὸς τῶν ΜΜΕ» εἶναι µεγάλο τόσο ποιοτικἁ ὅσο καὶ ποσοτικά. Τὸ ἄμεσο ἀποτέλεσμα: φόρτιση «μικρή». Παραδείγµα- τα: ὅσο πιὸ πολλὲς σφαγὲς δείχνει ἡ τηλεόρα- ση, τόσο ἡ ἀναισθητοποίηση τοῦ τηλεθεατῆ εἶναι μεγαλύτερη, καὶ εἶναι ἔτοιμος νὰ δεχτεῖ καὶ ἄλλες. Ὅσο περισσότερο ἀκούει ὁ τηλεθε- ατὴς γιὰ τὶς πράξεις τοῦ πολιτικοῦ του ἀρχη- γοῦ, τόσο περισσότερο ἀναισθη τοποιεῖται καὶ εἰναι ἔτοιμος νὰ τὸν ψηφίσει ἔτσι κι ἀλλιῶς. Ἡ ἰσορροπία ὅμως φόρτισης καὶ γεγονότος ταυτίζεται μὲ τὴ δράση. Ὃ συλλογισμὸς εἶναι σαφής: Αποχλείσαμε τὴν περίπτωση μὴ-ἰσορ- ροπίας καὶ ἄρα ἕπεται ἡ ἰσορροπία. Πρέπει ὅμως νὰ τονισθεῖ, ὅτι δείξαμε τὸ ἀναγκαῖο καὶ ὄχι τὸ ἱκανὸ γιὰ μιὰ ἀλλαγὴ πολιτεύματος. Δη- λαδὴ, ἂν τὸ πολίτευμα ἀλλάξει, αὐτὸ σημαί- νει, ὅτι προηγουμένως ἔχουν διαμορφωθεῖ ἔτσι τὰ πράγματα στὰ ΜΜΕ, ὥστε νὰ ὑπάρχει ἰσορ- ροπία ἀνάμεσα σὲ φόρτιση καὶ γεγονός. Δὲν δείξαμε, ὅτι, ἂν ὑπάρχει ἰσορροπία, τότε ἕπε- ται καὶ ἀλλαγὴ πολιτεύματος (τὸ ἀντίστροφο). Προφανῶς χρειάζονται καὶ ἄλλα μεγέθη καὶ παράμετροι γιὰ τὴν ἀλλαγή. Εἶναι σαφὲς δέ- 6αια, γιατί τὰ ΜΜΕ, διατηροῦν τὴ μὴ-ἰσορρο- πία. Εὐχαριστῶ ᾿Αθανάσιος ᾿Αλεξέλλης Μαθηματικὸς ᾿Αετορράχης 42-44. {}1] 46 ΓΑΛΑΥΣΙ