Ὕγψιστο χρέος Τὸ διεθνὲς περιθάλλον ἄλλαξε ραγδαῖα γύρω μας. Ταυτόχρονα ἄλλαξε καὶ τὸ κέντρο ὀάρους καὶ οἱ ἀξίες τοῦ παγκόσμιου πολιτισμοῦ. ̓Απὸ τὴν ̓Αθήνα παλαιότερα καὶ συνακόλουθα ἀπὸ τὴν Εὐρώπη, ἡ ὁποία γαλουχήθηκε. μὲ τὸν Ἑλληνικὸ ̓Ανθρωπισμό, μετατοπίστηκε στὴ Σιὼν καὶ συνακόλουθα πρὸς τὶς ΗΠΑ μὲ τὴν τεχνοχρατία. Κύριο χαρακτη θιστικὸ τοῦ νέου πολιτισμοῦ εἶναι ἀφ ̓ ἑνὸς ἡ ἄχρατη τεχνικὴ ὀργάνωσή του καὶ ἀφ ̓ ἑτέρου ὁ δογ ματισμὸς- -δεσποτισμός. Ὡστόσο δὲν μπόρεσε νὰ λυτρώσει τὸν ἄνθρωπο, ὁ ὁποῖος ἀπὸ ὑποκείμενο τῆς Ἱστορίας ἔ ἔχει μεταόθληθεῖ σὲ ἀντικείμενο. Ἐξάρτη μα τῆς ὑλικο-τεχνικῆς ὑποδομῆς καὶ ὑπηρέτης της. Τὸ «Μέτρον πάντων ἄνθρωπος» ἔχει ἀντικατασταθεῖ πλέον ἀπὸ τὸ «Μέτρον πάντων τὸ κέρδος». Οἱ ἐξουσιαστὲς τῆς ὕλης καὶ τῆς μηχανῆς στὴν πιὸ θάναυση ἐπέλαση ἐναντίον τοῦ ἁπλοῦ ἀνθρώπου καὶ τῆς φύσης. Ἢ Ἑλλάδα σ ̓ ὅλη τὴν διάρχεια τοῦ Ψυχροῦ Πολέμου πέρασε μιὰ περίοδο διαίρεσης, μίσους γιὰ τὸν ἑαυτόν τῆς καὶ πλήρους ἀποπροσανατολισμοῦ. Ἡ κρίση αὐτὴ ήταν προπαρασχευασμένη ἀπὸ τὰ ξένα κέντρα ἀποφάσεων, τὰ ὁποῖα χειραγώγη σαν ὅλα αὐτὰ τὰ δίσεκτα χρόνια τὸν Ἑλληνισμό. Εὐθύνη φυσικὰ ἔχουμε ὅλοι μας καὶ ἰδιαίτερα οἱ Ἑλληνικὲς κυθερνήσεις ἀπὸ τὸ 1947 καὶ ὕστερα. Σήμερα ὁ κόσμος ζεῖ μιὰ ἰδιότυπη εἰρήνη κάτω ἀπὸ τὸ μονοπολικὸ σύστημα τῆς Διεθνοῦς Ἐξουσίας. Ὡστόσο δὲν πρέπει νὰ ἀποκλείονται στὸ μέλλον τοπικὲς ἐπαναστάσεις τῶν ἐξαθλιωμένων ἢ καὶ θερμὲς συγκρούσεις, ὅπως αὐτὴ τῶν Βαλκανίων, μὲ τὴν συμμετοχὴ καὶ τῆς χώρας μας. Τὰ κέντρα ἀποφάσεων θέλουν ν ̓ ἀλλάξουν τὸ σημερινὸ «στάτους-κθὸ» ὑπὲρ αὐτῶν. Κι αὐτό, γιατὶ ἡ Ἑλλάδα ἔχει μέγιστη γεωπολιτική σημασία γιὰ τὰ σχέδιά τους. Τὸ πιὸ ἐπιτακτικὸ πρὀόλημα σήμερα ἐνώπιον τῆς ἀνθρωπότητος εἶναι ἡ ἀλλαγὴ ---»» ἤάνθρωπος δοῦλος καὶ “Ελλην ἄνθρωπος “Ηγνώση τοῦ ἱστορικοῦ παρελθόντος μαρτυρεῖ τὴν ἐξ ἀνατολῶν προέλευση τοῦ ἐγκλωδισμένου στὸν θεοκρατικὸ ἐξουσιασμὸ ἀνθρώπου. Αὐτὸς ὁ τύπος ἀνθρώπινης κοινωνίας ἐμφανίζεται σ ̓ ὁλόκληρο τὸν ἀνατολικὸ κόσμο (σουμεριακή, δαδυλωνιακή, ἀσσυριακή, αἰγυπτιακὴ κ.ᾱ. κοινωνίες). ̓Απὸ τὴν ἴδια ἐξουσιαστικὴ μήτρα ὁ ἄνθρωπος-δοῦλος διὰ τοῦ ̓Ιουδαϊσμοῦ καὶ κυρίως διὰ τοῦ Χριστιανισμοῦ διῆλθε πρὸς δυσμὰς καὶ κυριάρχησε κατὰ τὶς τελευταῖες δύο χιλιάδες χρόνια. ὋΟ ἄνθρωπος- δοῦλος εἶναι ὁ ἀρνη τὴς καὶ πολέμιος κάθε ἔλλογης ἀναξήτήησης. Εἶναι ὁ ἀνθρώπινος τύπος, ποὺ καταπολεμᾶ μὲ φανατισμὸ τὴν ἴδια του τὴ φύση, τὸν ἀνθρώπινο λόγο. Ὃ τύπος τοῦ “Ελληνος ἀνθρώπου, ποὺ προκατακλυσμιαῖα ὑπάρχει στὸν ̓Ελλαδικὸ χῶρο καὶ μετακατακλυσμιαῖα ἀναγεννᾶται στὸν ἴδιο χῶρο, εἶναι ἐκεῖνος ποὺ θὰ ἐκφράσει τὴν δημιουργική του φύση, καὶ θὰ δημιουργήσει τὸν Πολιτισμό. Εἶναι ὁ ἀνθρώπινος τύπος, ποὺ ποτὲ ----.----