ΕΘΝΙΚΑ «Ορθόδοξα τόξα» Ελληνοσερδικὴ φιλία. Καὶ μία μπάλλα τοῦ μπάσκετ ἔφτανε, γιὰ νὰ ἀποδείξῃ τὸ εὔθραυστο καὶ ἀστήριχτο τοῦ ἐν λόγῳ ὀχήματος. Ελληνοσερδικὴή φιλία. Καὶ οἱ παῖχτες τῶν Σέρόων ἔδειχναν τὰ γεννητικά τους ὄργανα στοὺς ἕλληνες φίλαθλους, οἱ ὁποῖοι ἐν συνεχείᾳ ἀπεδοκίμαζαν τὸν ἐθνικὸ ὕμνο τῆς Σερδίας. Τὰ «ἀδέλφια» μας οἱ Σέρδοι ἔλεγαν πρίν: «Οἱ Σέρόοι ἔχουν τὸν Θεὸ στὸν οὐρανὸ καὶ τοὺς “Ἕλληνες στὴν γή». Σήμερα θὰ θέλανε πολὺ νὰ κατεθάσουν τὸν Θεὸ στὴ γῆ, γιὰ νὰ στείλῃ τοὺς "Ἕλληνες στὸν οὐρανό. Καὶ ὅλα αὐτὰ γιὰ κάποιους πόντους διαφορὰ στὸ σκὀρ σὲ ἕναν ἀγῶνα μπάσκετ μεταξὺ Ελλάδος καὶ Σερδίας, πόντους ποὺ ὁδήγήησαν τὰ «ἀδέλφια» μας νὰ σπάσουν τὴν ἑλληνικὴ πρεσθεία στὸ Βελιγράδι, νὰ διαλύσουν αὐτοκίνητα ὑπαλλήλων τῆς πρεσθείας καὶ νὰ τραυματίσουν “ Ελληνες στὸ Νόδισαντ. ̓Εν μιᾷ νυκτὶ οἱ σκληρὲς προσπάθειες ποὺ εἶχαν καταθάλει καὶ οἱ δύο κυδεργνήσεις, τόσο τῆς ̓ Ελλάδος ὅσο καὶ τῆς Σερδίας, προκειμένου νὰ δημιουργήσουν τὴν ἐπίπλαστη εἰκόνα περὶ τῆς δήθεν ἀδελφοσύνη ς, ἀλληλεγγύης ́ χαὶ φιλίας τῶν δύο λαῶν, γκρεμίστηκαν σὰν χάρτινος πύργος. Καὶ εἶναι λογικὸ αὐτό, ἂν καλοεξετάσουμε τὰ πράγματα, ἀφοῦ δὲν ὑὑπῆρ χε ὑποδομὴ καὶ δάθος, ῆταν κάτι τὸ θιαστικὀ καὶ ἐπιφανειακό, ποὺ θὰ κατέρρεε μοιραῖα, ὅπως καὶ κατέρρευσε μὲ τὴν πρώτη εὐκαιρία. Ελληνορθόδοξο τόξο καὶ παραμύθια τῆς Χαλιμᾶς. Πότε ἔγιναν φίλοι καὶ ἀδέλφια μας οἱ Σέρδοι, καὶ δὲν τὸ καταλάδαμε; Μήπως, ὅταν ὁ Στέφανος 4ουσάν, ὁ ἐθνικὸς ἥρωας τῶν Σέρόων, ἐπωφεληθεὶς τῶν ἐρίδων μεταξὺ ̓Ιωάννου τοῦ Ε ́ τοῦ Παλαιολόγου καὶ Ιωάννου Καντακουζηνοῦ, κατελάμδανε μέσα ἀπὸ καταστροφὲς καὶ σφαγὲς ἑλληνικῶν πληθυσμῶν τὴν Μακεδονία, τὴν Ἤπειρο καὶ τὴν Θεσσαλία; Ἢ μήπως, ὅταν ὁ ἴδιος ἐστέφετο τὸ 1346 στὰ Σχόπια «αὐτοκράτωρ τῶν Ρωμαίων, τῶν Σέρόων, τῶν Βουλγάρων καὶ τῶν ̓Αλδανῶν;» Καὶ ποιοί ἦταν αὐτοί, ποὺ ἔδωσαν τὸ ὄνομα Μακεδονία στὴν εὐρύτερη περιοχὴ τῶν Σκοπίων καὶ μίλησαν γιὰ Μακεδονικὴ ἐθνότητα, ἂν ὄχι τὰ «ἀδέλφια» μας οἱ Σέρόοι, αὐτοὶ ποὺ ἀποτελοῦσαν τὴν δάση τῆς κρατικῆς μηχανῆς τῆς ἑνωμένης Γιουγκοσλαδίας; Πρῶτα δημιούργήσαν τὸ ὑόρίδιο τῆς δῆθεν Μακεδονικῆς ἐθνότητας καὶ σήμερα λόγῳ συμφέροντος καὶ μόνο ἔρχονται νὰ τὸ ἀποκηρύξουν. Καὶ φανταστῆτε, ὅταν γιὰ λίγους πόντους διαφορὰ σὲ ἀγῶνα μπάσκετ τὰ «ἀδέλφια» μας ζητᾶνε μέσω τῆς ἐφημερίδος «Πολίτικα» νὰ ἀναγνωριστοῦν τὰ Σκόπια ὡς Μακεδονία, τί πρόχειται νὰ συμδῇ, ὅταν θὰ διακυδεύονται μεγαλύτερα συμφέροντα ἀπὸ ἕναν ἀγῶνα μπάσκετ. Καὶ κάτι ἀκόμα. Πόσοι ἦταν οἱ Σέρόοι ποὺ πολέμησαν στὴν Κύπρο γιὰ τὰ ἑλληνικὰ συμφέροντα, ὅταν οἱ Ἕλληνες ἐθελοντές, σήμερα ποὺ μιλᾶμε, ἄγωνίζονται χύνοντας τὸ αἷμα τους, γιὰ νὰ ὑπερασπιστοῦν τὰ σερδικἀ συμφέροντα; Τέλος θὰ πρέπει νὰ ἐπισημάνουμε καὶ τὸ ἑξῆς: "Οταν μιλᾶμε γιὰ ὀρθόδοξο τόξο, πρέπει μέσα σ ̓ αὐτὸ νὰ ἐντάξουμε ἐκτὸς ἀπὸ τὴ Σερδία καὶ τὴν Ρωσία, τὴν Βουλγαρία, τὰ Σκόπια καὶ τὴν ̓Αλδανία, ποὺ ἔχουν αὐτοκέφαλες ἐχκλησίες. Πότε ὅμως οἱ ὀρθόδοξες αὐτὲς ἐκκλησίες στάθηκαν ἀρωγοὶ στὶς δύσκολες καὶ κρίσιμες ὥρες ποὺ ὁ 'Ελληνισμὸς πέρασε καὶ περνάει; “Ἢ Ρωσία, ̓Αφήνοντας κατὰ μέρος τὶς ληστρικὲς ἐπιδρομὲς τῶν Ρώσων ἐπὶ Βυζαντὶου ὄλέπουμε, ὅτι ἡ Ρωσία ἐποφθαλμιοῦσε τὴν κυριαρχία ἐπὶ τῶν ἄλλων ὀρθοδόξων ἐκκλησιῶν, καὶ πέραν αὐτοῦ τόσο τὸ 1821] ὅσο καὶ στὸν Α ́ Παγκόσμιο πόλεμο, ὅπου ἤμασταν καὶ ἀντίπαλοι μάλιστα στὴν ἐχστρατεία τῆς Κριμαίας, ποτὲ δὲν μᾶς δοήθησε, μὲ ἀποκοούφωμα τὸν πόλεμο τοῦ 1919-1922, ὅπου ἐφοδίαζε μὲ πολεμικὸ καὶ ἄλλο ἐξοπλι-