ΕΘΝΙΚΑ «Ορθόδοξα τόξα» Ελληνοσερδικὴ φιλία. Καὶ µία μπάλλα τοῦ μπάσκετ ἔφτανε, γιὰ νὰ ἀποδείξῃ τὸ εὔθραυστο καὶ ἀστήριχτο τοῦ ἐν λόγῳ ὀχήματος. Ελληνοσερδικὴή φιλία. Καὶ οἱ παῖχτες τῶν Σέρόων ἔδειχναν τὰ γεννητικά τους ὄργανα στοὺς ἕλληνες φίλα- θλους, οἱ ὁποῖοι ἐν συνεχείᾳ ἀπεδοκίμαζαν τὸν ἐθνικὸ ὕμνο τῆς Σερδίας. Τὰ «ἀδέλ- φια» µας οἱ Σέρδοι ἔλεγαν πρίν: «Οἱ Σέρόοι ἔχουν τὸν Θεὸ στὸν οὐρανὸ καὶ τοὺς “Ἕλληνες στὴν γή». Σήµερα θὰ θέλανε πολὺ νὰ κατεθάσουν τὸν Θεὸ στὴ γῆ, γιὰ νὰ στείλῃ τοὺς "Ἕλληνες στὸν οὐρανό. Καὶ ὅλα αὐτὰ γιὰ κάποιους πόντους δια- φορὰ στὸ σκὀρ σὲ ἕναν ἀγῶνα μπάσκετ μεταξὺ Ελλάδος καὶ Σερδίας, πόντους ποὺ ὁδήγήησαν τὰ «ἀδέλφια» µας νὰ σπάσουν τὴν ἑλληνικὴ πρεσθεία στὸ Βελιγράδι, νὰ διαλύσουν αὐτοκίνητα ὑπαλλήλων τῆς πρεσθείας καὶ νὰ τραυματίσουν “ Ελλη- νες στὸ Νόδισαντ. ᾿Εν μιᾷ νυκτὶ οἱ σκληρὲς προσπάθειες ποὺ εἶχαν καταθάλει καὶ οἱ δύο κυδεργνήσεις, τόσο τῆς ᾿ Ελλάδος ὅσο καὶ τῆς Σερδίας, προκειμένου νὰ δη- μιουργήσουν τὴν ἐπίπλαστη εἰκόνα περὶ τῆς δήθεν ἀδελφοσύνη ς, ἀλληλεγγύης΄ χαὶ φιλίας τῶν δύο λαῶν, γκρεμίστηκαν σὰν χάρτινος πύργος. Καὶ εἶναι λογικὸ αὐτό, ἂν καλοεξετάσουμε τὰ πράγματα, ἀφοῦ δὲν ὑ ὑπῆρ χε ὑποδομὴ καὶ δάθος, ῆταν κά- τι τὸ θιαστικὀ καὶ ἐπιφανειακό, ποὺ θὰ κατέρρεε μοιραῖα, ὅπως καὶ κατέρρευσε μὲ τὴν πρώτη εὐκαιρία. Ελληνορθόδοξο τόξο καὶ παραμύθια τῆς Χαλιμᾶς. Πότε ἔγιναν φίλοι καὶ ἀδέλ- φια µας οἱ Σέρδοι, καὶ δὲν τὸ καταλάδαµε; Μήπως, ὅταν ὁ Στέφανος 4ουσάν, ὁ ἐθνικὸς ἥρωας τῶν Σέρόων, ἐπωφεληθεὶς τῶν ἐρίδων μεταξὺ ᾿Ιωάννου τοῦ Ε΄ τοῦ Παλαιολόγου καὶ Ιωάννου Καντακουζηνοῦ, κατελάμδανε μέσα ἀπὸ καταστροφὲς καὶ σφαγὲς ἑλληνικῶν πληθυσμῶν τὴν Μακεδονία, τὴν Ἤπειρο καὶ τὴν Θεσσα- λία; Ἢ μήπως, ὅταν ὁ ἴδιος ἐστέφετο τὸ 1346 στὰ Σχόπια «αὐτοκράτωρ τῶν Ρω- µαίων, τῶν Σέρόων, τῶν Βουλγάρων καὶ τῶν ᾿Αλδανῶν;» Καὶ ποιοί ἦταν αὐτοί, ποὺ ἔδωσαν τὸ ὄνομα Μακεδονία στὴν εὐρύτερη περιοχὴ τῶν Σκοπίων καὶ µίλη- σαν γιὰ Μακεδονικὴ ἐθνότητα, ἂν ὄχι τὰ «ἀδέλφια» µας οἱ Σέρόοι, αὐτοὶ ποὺ ἀποτελοῦσαν τὴν δάση τῆς κρατικῆς μηχανῆς τῆς ἑνωμένης Γιουγκοσλαδίας; Πρῶτα δηµιούργήσαν τὸ ὑόρίδιο τῆς δῆθεν Μακεδονικῆς ἐθνότητας καὶ σήµερα λόγῳ συμφέροντος καὶ µόνο ἔρχονται νὰ τὸ ἀποκηρύξουν. Καὶ φανταστῆτε, ὅταν γιὰ λίγους πόντους διαφορὰ σὲ ἀγῶνα μπάσκετ τὰ «ἀδέλφια» µας ζητᾶνε µέσω τῆς ἐφημερίδος «Πολίτικα» νὰ ἀναγνωριστοῦν τὰ Σκόπια ὡς Μακεδονία, τί πρό- χειται νὰ συμδῇ, ὅταν θὰ διακυδεύονται μεγαλύτερα συμφέροντα ἀπὸ ἕναν ἀγῶνα μπάσκετ. Καὶ κάτι ἀκόμα. Πόσοι ἦταν οἱ Σέρόοι ποὺ πολέμησαν στὴν Κύπρο γιὰ τὰ ἑλληνικὰ συμφέροντα, ὅταν οἱ Ἕλληνες ἐθελοντές, σήμερα ποὺ μιλᾶμε, ἄγω- νίζονται χύνοντας τὸ αἷμα τους, γιὰ νὰ ὑπερασπιστοῦν τὰ σερδικἀ συμφέροντα; Τέλος θὰ πρέπει νὰ ἐπισημάνουμε καὶ τὸ ἑξῆς: "Οταν μιλᾶμε γιὰ ὀρθόδοξο τό- ξο, πρέπει µέσα σ᾽ αὐτὸ νὰ ἐντάξουμε ἐκτὸς ἀπὸ τὴ Σερδία καὶ τὴν Ρωσία, τὴν Βουλγαρία, τὰ Σκόπια καὶ τὴν ᾽Αλδανία, ποὺ ἔχουν αὐτοκέφαλες ἐχκλησίες. Πό- τε ὅμως οἱ ὀρθόδοξες αὐτὲς ἐκκλησίες στάθηκαν ἀρωγοὶ στὶς δύσκολες καὶ κρί- σιµες ὥρες ποὺ ὁ 'Ελληνισμὸς πέρασε καὶ περνάει; “Ἢ Ρωσία, ᾿Αφήνοντας κατὰ µέρος τὶς ληστρικὲς ἐπιδρομὲς τῶν Ρώσων ἐπὶ Βυζαντὶου ὄλέπουμε, ὅτι ἡ Ρωσία ἐποφθαλμιοῦσε τὴν κυριαρχία ἐπὶ τῶν ἄλλων ὀρθοδόξων ἐκκλησιῶν, καὶ πέραν αὐτοῦ τόσο τὸ 1821] ὅσο καὶ στὸν Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο, ὅπου ἤμασταν καὶ ἀντί- παλοι μάλιστα στὴν ἐχστρατεία τῆς Κριμαίας, ποτὲ δὲν μᾶς δοήθησε, μὲ ἀποκο- ούφωμα τὸν πόλεμο τοῦ 1919-1922, ὅπου ἐφοδίαζε μὲ πολεμικὸ καὶ ἄλλο ἐξοπλι-