ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Νὰ ἀποκρύπτεται ἡ ἀλήθεια! Στὰ περιδόητα «Πρωτόκολλα τῶν Σοφῶν τῆς Σιὼν» (1όον) διαθάξοµε: «... θὰ ἀντικα- ταστήσωμεν τὸν κλασσικισμόν, καθὼς καὶ πᾶσαν μελέτην τῆς ἀρχαίας ἱστορίας... θὰ δια- γράψωμεν ἀπὸ τὴν μνήμην τῶν ἀνθρώπων ὅλα τὰ μὴ εὐ χάριστα εἰς ἡμᾶς γεγονότα τῶν πα- ρελθόντων αἰώνων...». Οἱ ἑδραῖοι λοιπὸν ἐπιδιώκουν νὰ ἀφαιρέσουν ἀπὸ τὴν μνήμην τῶν ἀνθρώπων ὁποιοδήποτε γεγονὸς δὲν τοὺς εἰναι εὐχάριστον. Καὶ φυσικὰ ἀρχίζουν ἀπὸ τὰ σχολικὰ διδλία, ἀπ' ὅπου ἀφαιροῦν ὅσα δὲν ἀρέσουν στὸν ἑδραϊσμόν. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν εὑρίσκουν προθύμους ὑπηρέτας. Τελευταῖον παράδειγμα τὸ μὲ ἡμερομηνίαν 1-3-95 (ἀριθ. πρωτ. 602) ἔγγραφον τοῦ «Παιδαγωγικοῦ ᾿Ινστιτούτου» πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Παι- δείας, ὅπου ἀνακοινοῦται, ὅτι «ἡ ᾿Ολομέλεια τοῦ Παιδαγωγικοῦ ᾿Ινστιτούτου στὴ συνε- δρίαση τῆς 16-2-1995 ἀποφάσισε ὁμόφωνα γὰ προτείνη τὴν συγκρότηση ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία θὰ ἐξετάσει, ἐὰν στὰ σχολικὰ διόλία ὑπάρχουν στοιχεῖα ἀντισημιτισμοῦ... Ἔν συνεχείᾳ παρατίθενται τὰ προτεινόμενα μέλη τῆς ἐπιτροπῆς καὶ ζητεῖται ἡ ἔκδοσις τῆς σχετικής ὑπουργικῆς ἀποφάσεως. Γεννῶνται τὰ ἑξῆς ἐρωτήματα: |) Ποία ἀνάγκη ἐπέδαλε τὴν ὁμόφωνο μάλιστα ἀπόφασι τῆς ὀλομέλειας τοῦ «Παιδα- γωγικοῦ ᾿Ινστιτούτου» νὰ ἀφαιρεθοῦν ἀπὸ τὰ σχολικὰ διόλία «τὰ στοιχεῖα ἀντισημιτι- σμοῦ»; 2) Ποιός ἐζήτησε αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν ἀπὸ τὸ «Π.1.»; 3) Διατί στὴν ἐπιτροπὴ ὑπάρχει καὶ µέλος τοῦ Κεντρικοῦ ᾿Ισραηλιτικοῦ Συµόδουλίου; Τί δουλειὰ ἔχει εἰς κρατικόν µας παιδαγωγικὸν ὀργανισμόν; 4) Τί σηµαίνει ἀντισημιτισμός;, ᾿Εὰν τὰ ἀναφερόμενα στὰ σχολικὰ διδλία γεγονότα, ποὺ οἱ ἑθραῖοι τὰ θεωροῦν ἀντισημιτικά, εἶναι ἀληθῆ, θὰ τὰ ἀφαιρέσωμε ἀπὸ τὰ διδλία; Δηλαδή ἂν στὰ σχολικἁ διδλία ἀναφέρωνται τὰ ἐγκλήματα τῶν ἑδραίων κατὰ τῶν ἱεραρ- χῶν τῆς Εκκλησίας µας (π.χ. Πατροκοσμᾶ, Διονυσίου Τούχκης, Γρηγορίου Ε΄, Γρηγορίου Κορώνης, ᾿Αναστασίου, ᾿Αγίου Συμεών, Σεραφεὶμ κ-τ.λ.), κάνουμε ἀντισημιτισμό; Φυσικὰ ὄχι. Λέγομε τὴν ἀλήθεια, τὴν ὁποία τὸ «Π.1.» θέλει νὰ ἀποκρύψη. Εὖγε του! Αλήθεια, για- τί δὲν ἀναθέτουν τὴν συγγραφή τῶν σχολικῶν µας 6ιθλίων στὸ Κεντρικὸ ᾿Ισραηλιτικὸ Συμ- θούλιο; Κ.Π. ᾿Αναδίωση τῶν Νεμέων ᾿Απ' τὸν ἑπόμενο χρόνο θ' ἀναδιώσουν τὰ ἀρχαῖα Νέμεα, ποὺ ἔπαυσαν νὰ γιορτάξω- νται ἐδῶ καὶ 16 αἰῶνες ἐξαιτίας τοῦ ἐξ-ουσιαστικοῦ οἴστρου ποὺ προσέδαλε τότε τὴν ἀνθρω- πότητα. Τὰ ᾿Ολύμπια, τὰ Πύθια, τὰ Νέμεα, τὰ "Ίσθμια καὶ τὰ Παναθήναια ήσαν οἱ μεγα- λύτερες θρησκευτικὲς ἑορτὲς τῶν ᾿ Ελλήνων, ποὺ περιελάμδαναν καὶ ἀθλητικὲς ἐκδηλώ- σεις. Στὰ ἀντίστοιχα στάδια ἔφθαναν ἀθλητὲς ἀπ' ὅλον τὸ γνωστὸ τότε κόσμο, ποὺ ἔφεραν τὴν ἰδιότητα τοῦ “ἔλληνος, δηλαδὴ τοῦ πολιτισμένου ἀνθρώπου. Λάκωνες καὶ ᾿Αθηναῖοι, Κορίνθιοι καὶ Μακεδόνες, ᾿Ακραγαντῖνοι καὶ Μιλήσιοι ἔσπευδαν ν᾿ ἀγωνισθοῦν καὶ νὰ κα- τακτήσουν τὸν ἐκ κοτίνου ἢ δάφνης ἢ δρυὸς στέφανο, ποὺ ἀποτελοῦσε τὴν ὕψιστη διάκριση καὶ τιμή. Αὐτὸ ἴσως δίνει καλύτερα παντὸς ἄλλου τὸ στῖγμα τοῦ ᾿“Ελληνικοῦ Πολιτισμοῦ καὶ τοῦ ᾿Ελληνικοῦ Πνεύματος. ὋὉ Ἕλλην ἄνθρωπος, ἔ ἔχοντας ξεπεράσει ὅλα τὰ ὑλιστικὰ καὶ ἐφήμερα, εἶχε φθάσει στὸ ἐπίξηλο σημεῖο ν᾿ ἀγωνίξεται γιὰ τὴ νίκη καὶ μόνο γι αὐτήν. Σήµερα ἡ ἀνθρωπότητα, ἀφοῦ γεύτηκε τοὺς καρποὺς τῆς ὑλόφρονης καὶ δουλόφρο- νης ᾿Ανατολῆς, ἀφοῦ ἔφθασε «στοῦ κακοῦ τὴ σκάλα», κατὰ ποὺ λέει ὁ ποιητής, ἐπιστρέ- Φει στὸ κατὰ φύσιν ζῆν, ἐπιστρέφει στὴν Ελλάδα. Πρόσωπα καὶ προσωπικότητες ἀπ' ὅλο τὸν κόσμο ἀνατρέχουν στὴν ᾿ Ελλάδα καὶ τὰ δημιουργήματά της, ἀπ' ὅπου ἀναζητοῦν τὸ μέτρο καὶ τὸν «οἴακα πρὸς στάθμην δίου». Μεταξὺ αὐτῶν καὶ τὰ μέλη τοῦ Συλλόγου γιὰ τὴν ἀναθίωση τῶν ἀρχαίων «Νέμεων», στὰ ὁποῖα πέραν τῆς ἐκφράσεως τῶν συγχαρητη- ρίων µας, εὐχόμαστε κάθε ἐπιτυχία. Σ.Π.