ΤΑ ΠΛΗΡΗ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΛΕΣΒΙΩΝ ύσ σω μα τὰ ἀ θη να ϊ κὰ Μέ σα Ἐ νη μέ ρω σης ἀλ λὰ καὶ ἀ πε σταλμέ νοι ξέ νων πρα κτο ρεί ων, ἐ φη με ρί δων καὶ τη λε ο πτι κῶν κα να λι ῶν, ὅ πως τὸ Ρό ϊ τερ, τὸ Γαλ λι κὸ Πρα κτο ρεῖ ο Εἰ δή σεων, τὸ Ἀσ σό σι ειντ Πρὲς καὶ ἄλ λα πε ρί με ναν ἐ να γω νί ως τὸν ἐκ δό τη τοῦ πε ρι ο δι κοῦ «Δαυ λός» Δη μή τρη Λάμ πρου ἀλ λὰ καὶ τοὺς ὑ πό λοι πους αἰ τοῦν τες (Κοκ κώ νη Κου βα λά κη καὶ Μα ρί α Ρό δου) ἔ ξω ἀ πὸ τὴ δι κα στι κὴ αἴ θου σα στὴν Εὐ ελ πί δων, προ κει μέ νου νὰ προ βοῦν σὲ δη λώ σεις. Ὅ πως δή λω σε ὁ κ. Λάμ πρου, βγαί νον τας ἀ πὸ τὴν αἴ θου σα τοῦ Πρω το δι κεί ου Ἀ θηνῶν, ὅ που ἐκ δι κά στη κε ἡ αἴ τη ση ἀ σφα λι στι κῶν μέ τρων κα τὰ τοῦ ὁ μο φυ λο φι λι κοῦ σω μα τεί ου: «Οἱ ἀν τί δι κοί μας, δη λα δὴ τὸ σω μα τεῖ ο μὲ τὴν ἐ πω νυ μί α Ὁ μο φυ λο φι λι κὴ καὶ Λε σβια κὴ Κοι νό τη τα Ἑλ λά δος, χω ρὶς νὰ ἔ χουν καμ μί α ἀ πο λύ τως σχέ ση μὲ τὴν Λέ σβο, ἐν τε λῶς αὐ θαί ρε τα, θὰ ἔ λε γα, καὶ μὲ ἕ ναν ἰ δι ό τυ πο ρα τσι σμό, ὑ πέ κλε ψαν καὶ σφε τε ρί ζον ται τὴν γε ω γρα φι κή, πο λι τι στι κὴ καὶ ἱ στο ρι κὴ ταυ τό τη τα ἑ κα τον τά δων χι λιά δων κα τοί κων τῆς Λέ σβου ἢ κα τα γό με νων ἀ πὸ τὴ Λέ σβο. Με τέ τρε ψαν τὴ γε ω γραφι κή μας ταυ τό τη τα σὲ σε ξου α λι κή τους ταυ τό τη τα ἢ γιὰ τὴν ἀ κρί βεια σὲ ταυ τό τη τα κά ποι ας σε ξου α λι κῆς τους ἰ δι αι τε ρό τη τας. Γιὰ αὐ τὸ προ σφύ γα με στὴ Δι και ο σύ νη, ζη τῶν τας νὰ προ στα τευ τῇ τὸ ἀν θρώ πι νο δι καί ω μα τῶν Λε σβί ων. Θὰ πε ρι μέ νου με τὴν ἀ πό φα ση τῆς Δι και ο σύ νης.» Ἄν θρω ποι, ποὺ ἀ πὸ τὴν πρώ τη στιγ μὴ συμ με ρί ζον ται τὴν θέ ση τῶν αἰ τούν των ἀλ λὰ καὶ ἀ να γνῶ στες τοῦ «Δαυ λοῦ», βρέ θη καν ἀ πὸ νω ρὶς στὴν Εὐ ελ πί δων, γιὰ νὰ πα ρακο λου θή σουν τὴν ἐκ δί κα ση τῆς ὑ πό θε σης ἐ νῷ θὰ πρέ πει νὰ ἀ να φερ θῇ, πὼς ἀρ κε τοὶ ἦ ταν καὶ ἐ κεῖ νοι, πού, ἐ νῷ βρέ θη καν τυ χαῖα στὸ χῶ ρο γιὰ προ σω πι κές τους ὑ πο θέ σεις, βλέ πον τας τὰ Μέ σα Ἐ νη μέ ρω σης καὶ ἀ φοῦ ἐ νη με ρώ θη καν σχε τι κά, το πο θε τή θη καν ὑ πὲρ τῶν αἰ τούν των. Χα ρα κτη ρι στι κὴ εἶ ναι ἡ πε ρί πτω ση ἑ νὸς Λέ σβιου, κα θη γη τῆ Πα νε πι στη μί ου στὴν Ἀ με ρι κή, ποὺ ἐκ δή λω σε τὴν συμ πα ρά στα σή του μὲ τὸν δι κό του, ἰ δι αί τε ρο τρό πο. Ἀ νάρ τη σε πα νὼ μὲ σύν θη μα, ὅπου δή λω νε τὴ δυ σα ρέ σκειά του γιὰ τὴ χρή ση τοῦ γε ωγρα φι κοῦ προσ δι ο ρι σμοῦ ἀ πὸ τὴν ὁ μο φυ λο φι λι κὴ κοι νό τη τα. Ὁ ἴ διος μᾶς εἶ πε τὰ ἑ ξῆς: «Ὀ νο μά ζο μαι Παῦ λος Τί μου, γεν νή θη κα καὶ με γά λω σα στὴν Ἄν τισ σα τῆς Λέ σβου, ἀλ λὰ ἔ φυ γα στὸ ἐ ξω τε ρι κὸ σὲ ἡ λι κί α 19 ἐ τῶν. Αὐ τὸ ποὺ συμ βαί νει σή με ρα ἐ δῶ, θὰ ΔΑΥΛΟΣ 315, Ἰούλιος-Αὔγουστος 2008  22257