ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ «Θὰ χυθῇ αἷμα...»: Ὁ φαῦλος κύκλος «Θεός-Χρῆμα» Κύριε Λάμπρου, τιῶν μὲ ἀντάλλαγμα τὴ συμμετοχὴ στὰ κέρδη τῆς τοπικῆς πετρελαιοπαραγωγῆς. Στοὺς κινηματογράφους προβάλλεται ἡ ἀξιόλογη ἀμερικάνικη ταινία «Θὰ χυθῇ αἷμα», ποὺ Τὸ τέλος τῆς ἱστορίας τοποθετεῖται λίγο μετὰ τὸ «κράχ» στὶς Η.Π.Α. Ὁ ζάπλουτος καὶ ἡλικιωχάρισε στὸν πρωταγωνιστή της Ντάνιελ Ντέη Λούις τὸ Ὄσκαρ ἑρμηνείας Α΄ Ἀνδρικοῦ Ρόμένος πιὰ ἐπιχειρηματίας ἔχει ἀπομείνει μόνος, ἀφοῦ ὁ γυιός του τὸν ἔχει ἐγκαταλείψει. Δέχελου. Τὸ ἔργο εἶναι τὸ ψυχογράφημα ἑνὸς ἀδίστακτου «πετρελαιοθῆρα» στὶς Η.Π.Α. τῶν ἀρται τὴν ἐπίσκεψη τοῦ ἱεροκήρυκα, ποὺ ἔχει πληγῆ ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴ κρίση, καὶ τοῦ ζητᾷ νὰ χῶν τοῦ 20οῦ αἰῶνα. Ὁ ἥρωας ἔχει υἱοθετήσει τὸ γυιὸ τοῦ νεκροῦ συνεργάτη του καὶ τὸν χρηἀγοράσῃ τὸ τελευταῖο ἀπούλητο κομμάτι τῆς χρυσοφόρας γῆς του μὲ ἀντάλλαγμα ἕνα μεγάσιμοποιεῖ, γιὰ νὰ παρουσιάζεται ὡς ἔντιμος καὶ οἰκογενειάρχης ἐπιχειρηματίας. Στὸ ἐπίκεντρο λο χρηματικὸ ἐπίδομα. Ὁ ἐπιχειρηματίας δέχεται, ὑπὸ τὸν ὅρο νὰ παραδεχτῇ ὁ ἱεροκήρυκας τῆς ἱστορίας βρίσκεται ἡ σύγκρουση τοῦ ἐπιχειρηματία μὲ τὸν «χαρισματικό» ἱεροκήρυκα ἐνώπιόν του ὅτι εἶναι ψευδοπροφήτης καὶ ὅτι ἡ πίστη στὸ θεὸ εἶναι δεισιδαιμονία, μὲ τὸ ἴδιο μιᾶς ἀσήμαντης κωμόπολης, ποὺ κρύβει στὰ σπλάγχνα της τὸ μαῦρο χρυσό. Ὁ ἥρωας ἀγοράπάθος καὶ τὴν ἴδια θεατρικότητα, ποὺ εἶχε ἐπιδείξει, ὅταν κάποτε τὸν βάπτιζε στὴν Ἐκκληζει τὴ γῆ σὲ ἐξευτελιστικὴ τιμή, «χτυπάει» φλέβα, ἀλλὰ ὁ γυιός του χάνει τὴν ἀκοή του ἐξ αἰσία του. Ὁ ἀρχικὸς δισταγμὸς τοῦ ἐπαρχιακοῦ «θαυματοποιοῦ» κάμπτεται εὔκολα. Γεμᾶτος τίας ἑνὸς ἀτυχήματος. Ὁ ἱεροκήρυκας, ποὺ βλέπει τὴ χρυσοφόρα γῆ του νὰ χάνεται, φορτώνει ἱκανοποίηση τότε ὁ ἐπιχειρηματίας τὸν πληροφορεῖ μὲ κυνισμό, ὅτι ἡ γῆ αὐτὴ δὲν ἔχει καμμία στὸν ἥρωα τὶς τύψεις γιὰ τὸ πάθημα τοῦ ἀγοριοῦ καὶ τὸν ὑποχρεώνει νὰ γίνῃ μέλος τῆς Ἐκἀπολύτως ἀξία, ἀφοῦ εἶχε ἀντλήσει πρὸ πολλοῦ ὅλο της τὸ πετρέλαιο μὲ παράπλευρες γεωκλησίας του, προκειμένου νὰ λάβῃ ἄφεση ἁμαρ- ΥΠΕΡΠΛΗΘΥΣΜΟΣ, Ç ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ Γράφω τὶς κάτωθι σκέψεις μου μὲ ἀφορμὴ τὸ διαρκῶς ἐπιδεινούμενο οἰκολογικὸ πρόβλημα. Ἡ κατάσταση, ὅπως παρουσιάζεται ἀπ’ τὰ διεθνῆ Μ.Μ.Ε., εἶναι ζοφερή. Ἡ τιμὴ τοῦ πετρελαίου ἔφθασε τὰ 120$ ἀνὰ βαρέλι, ἡ θερμοκρασία τοῦ πλανήτη αὐξάνεται, οἱ πάγοι τῶν πόλων λειώνουν, τὰ ἐργασιακὰ δικαιώματα πλήττονται, τὰ εἰσοδήματα μειοῦνται, ὁ λιμὸς σὲ χῶρες τοῦ λεγομένου «Τρίτου Κόσμου» (!) ἐπιδεινώνεται κ.λπ. Γιὰ νὰ ἀνατρέψωμε τὴν κατάσταση αὐτή, πρέπει νὰ προχωρήσουμε ἀπ’ τὴν περιγραφή της στὴν πρόταση λύσεως-ων. Εἶναι θλιβερὸ τὸ γεγονός, ὅτι σπανίως ἀκοῦμε κάποια σοβαρὴ πρόταση ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων φορέων. (Στὶς θρησκεῖες δὲ θὰ σταθῶ καθόλου γιὰ δύο λόγους: α΄) Εἶναι οἱ βασικοὶ ὑπεύθυνοι φορεῖς γιὰ τὴν παροῦσα κατάσταση λόγῳ τῶν γνωστῶν βιβλικῶν ἐπιταγῶν «αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ κατακυριεύσατε τῆς γῆς» κ.λπ. β΄) Λόγῳ τοῦ μεταφυσικοῦ ὑπόβαθρού τους θεωροῦν τὸν ἄνθρωπο δημιούργημα ἑνὸς ἐξωσυμπαντικοῦ θεοῦ, ὁ ὁποῖος κάνει ὅ,τι θέλει στὸν ‣ ΔΑΥΛΟΣ 315, Ἰούλιος-Αὔγουστος 2008  22269