ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ «Θὰ χυθῇ αἷμα...»: Ὁ φαῦλος κύκλος «Θεός-Χρῆμα» Κύριε Λάμπρου, Στοὺς κινηματογράφους προβάλλεται ἡ ἀξιό- λογη ἀμερικάνικη ταινία «Θὰ χυθῇ αἷμα», ποὺ χάρισε στὸν πρωταγωνιστή της Ντάνιελ Ντέη Λούις τὸ Ὄσκαρ ἑρμηνείας Α΄ Ἀνδρικοῦ Ρό- λου. Τὸ ἔργο εἶναι τὸ ψυχογράφημα ἑνὸς ἀδί- στακτου «πετρελαιοθῆρα» στὶς Η.Π.Α. τῶν ἀρ- χῶν τοῦ 20οῦ αἰῶνα. Ὁ ἥρωας ἔχει υἱοθετήσει τὸ γυιὸ τοῦ νεκροῦ συνεργάτη του καὶ τὸν χρη- σιμοποιεῖ, γιὰ νὰ παρουσιάζεται ὡς ἔντιμος καὶ οἰκογενειάρχης ἐπιχειρηματίας. Στὸ ἐπίκεντρο τῆς ἱστορίας βρίσκεται ἡ σύγκρουση τοῦ ἐπι- χειρηματία μὲ τὸν «χαρισματικό» ἱεροκήρυκα μιᾶς ἀσήμαντης κωμόπολης, ποὺ κρύβει στὰ σπλάγχνα της τὸ μαῦρο χρυσό. Ὁ ἥρωας ἀγορά- ζει τὴ γῆ σὲ ἐξευτελιστικὴ τιμή, «χτυπάει» φλέ- βα, ἀλλὰ ὁ γυιός του χάνει τὴν ἀκοή του ἐξ αἰ- τίας ἑνὸς ἀτυχήματος. Ὁ ἱεροκήρυκας, ποὺ βλέ- πει τὴ χρυσοφόρα γῆ του νὰ χάνεται, φορτώνει στὸν ἥρωα τὶς τύψεις γιὰ τὸ πάθημα τοῦ ἀγο- ριοῦ καὶ τὸν ὑποχρεώνει νὰ γίνῃ μέλος τῆς Ἐκ- κλησίας του, προκειμένου νὰ λάβῃ ἄφεση ἁμαρ- τιῶν μὲ ἀντάλλαγμα τὴ συμμετοχὴ στὰ κέρδη τῆς τοπικῆς πετρελαιοπαραγωγῆς. Τὸ τέλος τῆς ἱστορίας τοποθετεῖται λίγο μετὰ τὸ «κράχ» στὶς Η.Π.Α. Ὁ ζάπλουτος καὶ ἡλικιω- μένος πιὰ ἐπιχειρηματίας ἔχει ἀπομείνει μόνος, ἀφοῦ ὁ γυιός του τὸν ἔχει ἐγκαταλείψει. Δέχε- ται τὴν ἐπίσκεψη τοῦ ἱεροκήρυκα, ποὺ ἔχει πλη- γῆ ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴ κρίση, καὶ τοῦ ζητᾷ νὰ ἀγοράσῃ τὸ τελευταῖο ἀπούλητο κομμάτι τῆς χρυσοφόρας γῆς του μὲ ἀντάλλαγμα ἕνα μεγά- λο χρηματικὸ ἐπίδομα. Ὁ ἐπιχειρηματίας δέχε- ται, ὑπὸ τὸν ὅρο νὰ παραδεχτῇ ὁ ἱεροκήρυκας ἐνώπιόν του ὅτι εἶναι ψευδοπροφήτης καὶ ὅτι ἡ πίστη στὸ θεὸ εἶναι δεισιδαιμονία, μὲ τὸ ἴδιο πάθος καὶ τὴν ἴδια θεατρικότητα, ποὺ εἶχε ἐπι- δείξει, ὅταν κάποτε τὸν βάπτιζε στὴν Ἐκκλη- σία του. Ὁ ἀρχικὸς δισταγμὸς τοῦ ἐπαρχιακοῦ «θαυματοποιοῦ» κάμπτεται εὔκολα. Γεμᾶτος ἱκανοποίηση τότε ὁ ἐπιχειρηματίας τὸν πληρο- φορεῖ μὲ κυνισμό, ὅτι ἡ γῆ αὐτὴ δὲν ἔχει καμμία ἀπολύτως ἀξία, ἀφοῦ εἶχε ἀντλήσει πρὸ πολ- λοῦ ὅλο της τὸ πετρέλαιο μὲ παράπλευρες γεω- ΥΠΕΡΠΛΗΘΥΣΜΟΣ, Ç ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ Γράφω τὶς κάτωθι σκέψεις μου μὲ ἀφορμὴ τὸ διαρκῶς ἐπιδεινούμενο οἰκολογικὸ πρόβλημα. Ἡ κατάσταση, ὅπως παρουσιάζεται ἀπ’ τὰ διεθνῆ Μ.Μ.Ε., εἶναι ζοφερή. Ἡ τιμὴ τοῦ πετρελαίου ἔφθασε τὰ 120$ ἀνὰ βαρέλι, ἡ θερμοκρασία τοῦ πλανήτη αὐξάνεται, οἱ πάγοι τῶν πόλων λειώνουν, τὰ ἐργασιακὰ δικαιώματα πλήττονται, τὰ εἰσοδήματα μειοῦνται, ὁ λιμὸς σὲ χῶρες τοῦ λεγομένου «Τρίτου Κόσμου» (!) ἐπι- δεινώνεται κ.λπ. Γιὰ νὰ ἀνατρέψωμε τὴν κατάσταση αὐτή, πρέπει νὰ προχωρήσουμε ἀπ’ τὴν περι- γραφή της στὴν πρόταση λύσεως-ων. Εἶναι θλιβερὸ τὸ γεγονός, ὅτι σπανίως ἀκοῦμε κάποια σοβαρὴ πρόταση ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων φορέων. (Στὶς θρησκεῖες δὲ θὰ στα- θῶ καθόλου γιὰ δύο λόγους: α΄) Εἶναι οἱ βασικοὶ ὑπεύθυνοι φορεῖς γιὰ τὴν παροῦσα κατάσταση λόγῳ τῶν γνωστῶν βιβλικῶν ἐπιταγῶν «αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ κατακυριεύσατε τῆς γῆς» κ.λπ. β΄) Λόγῳ τοῦ μεταφυσικοῦ ὑπόβαθρού τους θεωροῦν τὸν ἄνθρωπο δημιούργημα ἑνὸς ἐξωσυμπαντικοῦ θεοῦ, ὁ ὁποῖος κάνει ὅ,τι θέλει στὸν ‣ ΔΑΥΛΟΣ 315, Ἰούλιος-Αὔγουστος 2008  22269