λόγου τὸ ἀληθές. Φθάνοντας στὸν ποταμὸ καὶ Ἀκεσίνη, προχώρησε γιὰ τοὺς λεγόμενους Ὕφαση, ὅπου ἦταν καὶ τὸ τέλος τῆς ἐκστραΣίβους. Αὐτοὶ ἦταν οἱ ἀπόγονοι ὅλων ἐκείνων, τείας, ὁ Ἀλέξανδρος μὲ διάφορα ἐπιχειρήματα ποὺ εἶχαν συνοδέψει τὸν Ἡρακλῆ στὴν ἐκστραπροσπάθησε νὰ πείσῃ τὸ στρατό του νὰ συνετεία ἐναντίον τῆς Ἀόρνου Πέτρας, οἱ ὁποῖοι μεχίσῃ τὴν ἐκστρατεία. Μεταξὺ ἄλλων εἶπε καὶ τὰ τὴν ἀποτυχία τῆς πολιορκίας ἐγκαταστάθητὰ ἑξῆς: καν ἐδῶ. Ὁ βασιλιᾶς (ἐννοεῖται ὁ Ἀλέξανδρος) «Ἀπὸ τὸν Περσικὸ Κόλπο μὲ τὸν στόλο μας στρατοπέδευσε κοντὰ σὲ μιὰ ὀνομαστὴ καὶ θὰ κάνουμε τὸν γῦρο τῆς Λιβύης (=Ἀφρικῆς) πλούσια χώρα, τῆς ὁποίας οἱ ἄρχοντες ἦλθαν, μέχρι τὶς στῆλες τοῦ Ἡρακλῆ (= Γιβραλτάρ). γιὰ νὰ φέρουν πλούσια δῶρα στὸν Ἀλέξανδρο Ἀπὸ τὶς στῆλες γίνεται ὅλη δική μας ἡ πέρα καὶ νὰ ἀνανεώσουν τὴν συγγένειά τους μὲ τὸν ἀπὸ τὴν Λιβύη χώρα καὶ συνάμα ὁλόκληρη ἡ Ἡρακλῆ. Ὁ κοσμοκατακτητὴς δέχθηκε εὐχαρίἈσία. Ἔτσι τὰ ὅρια τῆς δικῆς μας ἐπικράτειας στως τὴν φιλία τους καὶ κήρυξε τὶς πολιτεῖες καὶ ἐξουσίας θὰ εἶναι τὰ ὅρια ποὺ ἔβαζε ὁ θετους ἐλεύθερες καὶ στὴν συνέχεια στράφηκε ὸς πάνω στὴν γῆ.» ἐναντίον τῶν γειτονικῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα ὑπέΓιὰ τοὺς Σὶχ παραθέτω τὸ πιὸ κάτω ἀπόσπαταξε ἀμέσως.» σμα: «Ἀφοῦ ὁ Ἀλέξανδρος ἀποβίβασε τοὺς πο- Εὐχαριστῶ γιὰ τὴν φιλοξενία Κίμων Ἀθηναῖος λεμιστὲς στὴν συμβολὴ τῶν ποταμῶν Ὑδάσπη Πῶς θὰ μάθουν οἱ ἀγγλόφωνοι, ὅτι μιλοῦν Ἑλληνικά; Ἀξιότιμε κ. διευθυντά, σαν;» Ἐδῶ πλέον ἀπαιτοῦνται βιβλία, γιὰ νὰ Ὑπηρετῶ σὲ πολυεθνικὸ ὀργανισμὸ στὴν ὑποστηρίξῃς τὶς ἀπόψεις σου. Καὶ μάλιστα βιἹσπανία. Καθημερινὰ ἡ χρήση τῆς Ἀγγλικῆς βλία εἰς τὴν Ἀγγλική, καθ’ ὅσον πολλὲς φορὲς εἶΓλώσσας μᾶς δίνει τὴν εὐκαιρία νὰ δείξουμε ναι δύσκολο νὰ μεταφράσῃς καὶ νὰ ἀποδώσῃς στοὺς συναδέλφους ἄλλων κρατῶν, ὅτι μιλᾶνε πιστὰ λεπτὰ νοήματα καὶ ἔννοιες, ὅπως αὐτὲς Ἑλληνικὰ χωρὶς νὰ τὸ γνωρίζουν. Ἦταν ἀπερίποὺ πραγματεύεται τὸ περιοδικό σας. Πέραν γραπτη ἡ ἔκπληξη ἑνὸς Καναδοῦ, ὅταν τοῦ ἐξήτούτου γνωρίζετε καλύτερα ἀπὸ ἐμένα, ὅτι τὸ γησα τὸ νόημα τῆς λέξης philanthropy. Μετὰ γραπτὸ κείμενο διαβάζεται, ξαναδιαβάζεται, τὴν πρώτη ἔκπληξη καὶ ἐνδιαφέρον ὅμως ἀκόκυκλοφορεῖ καὶ ὁπωσδήποτε ἀντιμετωπίζεται μα καὶ οἱ περισσότερο δεκτικοὶ ἀντιδροῦν ἀρμὲ μεγαλύτερη σοβαρότητα ἀπὸ τὸν προφορινητικά. «Καλά, ὅλα ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα ξεκίνηκὸ λόγο. Πολλὰ ὅμως ἀπὸ τὰ βιβλία, ποὺ κυ- Νομίζω, ἦταν ὁ Τζερόνιμο τῶν Ἀπάτσι ἢ ὁ Καθιστὸς Ταῦρος τῶν Λακότα. Ἡ ἐπιστολὴ ἀπευθυνόταν στὸν τότε πρόεδρο τῶν Η.Π.Α., καὶ τὸ νόημά της ἦταν: «Ὁ λευκὸς ἄνθρωπος εἶναι ἄπληστος. Ζητᾷ δικαιώματα κατοχῆς ἐπὶ τῶν ὑδάτων, ὀρέων, λειμώνων κ.λπ. Ὅταν φθάσῃ νὰ καταστρέψῃ καὶ τὸ τελευταῖο δάσος, μέτρο γῆς, τότε ἴσως καταλάβῃ, ὅτι τὰ δολλάρια δὲν τρώγονται. Ἀλλὰ ἐγὼ εἶμαι ἕνας βάρβαρος –ὅπως μὲ λέτε– καὶ δὲν ἐννοῶ τὴν πολιτική σας» κ.λπ. Ἂς σημειωθῇ ἐδῶ, ὅτι οἱ Ἰνδιάνοι θεωροῦσαν τὴν φύσιν ἱερά, «θεία». Ὡς ἐκ τούτου ἦταν κάτι ἀδιανόητο γι’ αὐτοὺς οἱ τίτλοι κατοχῆς γαιῶν, πόσῳ μᾶλλον ἡ ἀποκλειστικὴ χρήση τους. Θὰ συνιστοῦσα στὸν κ. Μποὺς –ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἀνάγνωση τῆς Βίβλου, ποὺ τόσο πιστεύει– νὰ διαβάζῃ καὶ ἄλλα κείμενα. Τὰ συνδικᾶτα; Ἄλλη ἀπογοήτευση μὲ δαύτους! Ἔχετε ἀσκήσει δριμεῖα κριτικὴ ἐπὶ τοῦ Συνδικαλισμοῦ, καὶ δὲ θὰ σταθῶ ἄλλο ἐδῶ. Μόνο τοῦτο: Τὸ μόνον ποὺ νοιάζει τοὺς ἐργατοπατέρες εἶναι μὴ θιγοῦν τὰ δικαιώματά τους! Εἶναι δυνατὸν ὅμως νὰ ἐργάζεται κάποιος στὸ δημόσιο ἐπὶ 20 ἔτη, ὑπογράφοντας χαρτιὰ καὶ μὴν παράγοντας ἔργο ἐπὶ τῆς πρωτογενοῦς παραγωγῆς –διότι, κύριοι, τὰ χαρτιὰ δὲν τρώγονται– καὶ ‣ ΔΑΥΛΟΣ 315, Ἰούλιος-Αὔγουστος 2008  22271