Ο ΕΥΣΕΒΗΣ ΚΥΡΙΟΣ ΠΟΥΤΙΝ τὴν Ρωσ σί α τοῦ Βλάν τι μιρ Πού τιν, ποὺ ἐ ξε λίσ σεται σὲ μο νο κομ μα τι κὸ κρά τος, ἀ νά λο γο μὲ τὸ προ ϋ πάρ χον κομ μου νι στι κό, μὲ δε δο μέ νη τὴν συν δρο μὴ τοῦ ἀ στυ νο μι κοῦ μη χα νι σμοῦ καὶ τὴν λα τρεί α στὸ πρό σω πο τοῦ προ έ δρου, δὲν ἔ χει δο θῆ ἡ δέ ου σα προ σο χὴ στὸν ἐ πι βο η θη τι κὸ ρό λο τῆς θρη σκεί ας στὴν ἐ πι βο λὴ καὶ ἐ νί σχυ ση τοῦ ἰ σχυ ρό τερου καὶ τα χύ τα τα ἀ να πτυσ σό με νου δι κτα το ρι κοῦ συστή μα τος στὸν σύγ χρο νο κό σμο. Ἕ να τέ τοι ο κα θε στὼς ἀ παι τεῖ τὴν «κα τάλ λη λη» ἰ δε ο λο γι κὴ μά σκα, κά τι πιὸ ἐ κλε πτυ σμέ νο ἀ πὸ τὴν ἄ κρα τη ἐ ξου σι α στι κό τη τα καὶ τὴν ἄ κρα τη ἀ πλη στί α · καὶ τὴν βρῆ κε στὴν πα ρα δοσια κὴ μαύ ρη φά λαγ γα τῶν ρα σο φό ρων τῆς Ὀρ θόδο ξης Χρι στι α νο σύ νης τῆς Ρωσ σί ας. Στὴν Ἀ με ρι κή, ὅ σοι γνω ρί ζουν κά τι γι’ αὐ τό, τὸ γνω ρί ζουν λό γῳ τῆς πε ρί φη μης συ νάν τη σης τῶν Τζὼρτζ Μποὺς καὶ Βλάν τι μιρ Πού τιν, κα τὰ τὴν ὁ ποί α ὁ τε λευ ταῖ ος φο ροῦ σε τὸν σταυ ρὸ τῆς για γιᾶς του, καὶ ὁ πρῶ τος ἐν τυ πω σι ά σθη κε τό σο πο λύ, ὥ στε ἀ πο φάν θη κε ὅ τι χά ρις στὸν σταυ ρὸ μπό ρε σε νὰ δῇ τὰ βά θη τῆς ψυ χῆς τοῦ Πού τιν. Δι ακω μῴ δη σα αὐ τὴν τὴν συ νάν τη ση, βα σι ζό με νος στὴν ὑ πό θε ση, ὅ τι ὁ Πού τιν θε ώ ρη σε, ὅ τι εἶ ναι ἀ πί στευ τα εὔ κο λο νὰ κο ρο ϊ δέ ψῃ κά ποι ος τὸν πρό ε δρό μας (καὶ δὲν τὸ παίρ νω πί σω μὲ τί πο τα). Ὅ μως, κα θὼς εἶ ναι προ φα νῶς ὑ πο κριτής, ὅ ταν τὸ θέ μα ἀ φο ρᾷ σὲ σταυ ροὺς καὶ ἐκ κλη σι α στι κοὺς ἀ ξι ω μα τού χους, ὁ πρώ ην πρά κτο ρας τῆς Κὰ Γκὲ Μπὲ Πού τιν ἀν τι λαμ βά νε ται πο λὺ κα λά, ὅ τι μί α συμ φω νί α με τα ξὺ Κρά τους καὶ Ἐκ κλη σί ας εἶ ναι κά τι, ἀ πὸ τὸ ὁ ποῖ ο θὰ μπο ροῦ σαν νὰ ἐ πω φε λη θοῦν καὶ οἱ δύο πλευ ρές. Πολ λὲς πρό σφα τες ἀ να φο ρὲς εἶ ναι σύμ φω νες μὲ τὴν θέ ση μου. Οἱ Ρῶσ σοι ὀρ θό δο ξοι κλη ρι κοὶ εἶ ναι καὶ πά λι στὰ σχο λεῖ α, ἐν στα λά ζον τας στὶς ψυ χὲς ἀ θῴ ων παι δι ῶν τὴν ἰ δέ α, ὅ τι ἕ νας «ἀ λη θι νός» Ρῶσ σος εἶ ναι καὶ μέ λος τῆς Ρωσσι κῆς Ὀρ θό δο ξης Ἐκ κλη σί ας. Ἡ Ρωσ σι κὴ Ἐκ κλη σί α, ἡ ὁ ποί α βα ρύ νε ται μὲ πολ λὰ ἐγ κλή μα τα κα τὰ τῆς ἀν θρω πό τη τας, ὑ πέ στη τὸ τραῦ μα τοῦ σχί σμα τος κα τὰ τὴν Κομ μου νι στι κὴ πε ρί ο δο. Ση μει ω τέ ον, ὅ τι ἡ πα ρα δο σια κὴ Ἐκ κλη σί α προ σέ φε ρε πρό θυ μα τὴν συ νερ γα σί α της στὸν Στά λιν, κά τι ποὺ ἀ πο σι ω πᾶ ται.