ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
315ΙΟΥΛ. - ΑΥΓ. 2008
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- «Αριστοτέλειο» πανεπιστήμιο με έμβλημα τον άγιο Δημήτριο, που είναι ο άγιος Νέστορας — ΓΡΗΓΟΡΟΜΙΧΕΛΑΚΗΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
«ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ» ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ
ΜΕ ΕΜΒΛΗΜΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ,
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ï ΑΓΙΟΣ ΝΕΣΤΟΡΑΣ!
εριπέτειες δὲν εἶχε μόνο ἡ ἵδρυση καὶ ἡ ἐνηλικίωση τοῦ
Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ἀλλὰ ἀκόμα
ὁ τίτλος καὶ τὰ ἐμβλήματά του. Σύμφωνα μὲ τὸν ἱδρυτικὸ
Νόμο 3441/1925 ἀπεκαλεῖτο «Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης».
Τὸ 1931 ἀποφασίστηκε ὅπως οἱ πανεπιστημιακὲς Ἀρχὲς
(πρύτανις καὶ κοσμήτορες) ἀποκτήσουν ἐγκόλπια. Ὁ τότε πρύτανις καὶ
ἰσχυρὸς ἄνδρας τοῦ πανεπιστημίου Περικλῆς Βιζουκίδης, καθηγητὴς τῆς
Νομικῆς Σχολῆς, «ἀπέδειξεν», ὅτι ὁ πανεπιστήμων Ἀριστοτέλης ταιριάζει
περισσότερο στὸ ἐγκόλπιο τοῦ κοσμήτορος τῆς Νομικῆς παρὰ σ’ ἐκεῖνο τοῦ
πρυτάνεως τοῦ ὅλου πανεπιστημίου, γιὰ τὸ ὁποῖο καθιερώθηκε ἡ μορφὴ
τοῦ ἁγίου Δημητρίου.
Τὰ παραπάνω διευκρίνισε ὁ καθηγητὴς Βασίλειος Κυριαζόπουλος σὲ δημοσί-
ευμά του στὸ περιοδικὸ «Νέα Ἑστία» (12/85, σ. 283). Σύμφωνα μὲ τὸν κ. Κυρια-
ζόπουλο λοιπὸν πρὶν ἀπὸ τὸν τελευταῖο Παγκόσμιο Πόλεμο ἡ Σύγκλητος εἶχε
ἀναθέσει στὸ Δημήτριο Γαλάνη τὴν φιλοτέχνηση τοῦ λαβάρου τοῦ πανεπιστημί-
ου, ἡ μακέττα τοῦ ὁποίου ἔφτασε στὴ Θεσσαλονίκη μετὰ τὸν Πόλεμο. Σ’ αὐτὴν
ὁ Γαλάνης εἶχε χρησιμοποιήσει γιὰ μοντέλλο τοῦ ἁγίου Δημητρίου τὴν εἰκόνα
τοῦ γυιοῦ του, ποὺ εἶχε σκοτωθῆ.
Τὸ 1954 τὸ Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης ἐπωνομάστηκε «Ἀριστοτέλειο», καὶ
ἀργότερα ἀναζητήθηκε μία ἁγιογραφία τοῦ ἁγίου Δημητρίου, ποὺ νὰ ἁρμόζῃ γιὰ
τὴ σφραγῖδα του. Ἦταν τότε ποὺ ὁ Ἀνδρέας Ξυγγόπουλος θυμήθηκε, πὼς κατάλ-
Ἁγιοάνδρειο Πανεπιστήμιο Πατρῶν;
Τὸ παραπλεύρως σκίτσο δὲν ἐλήφθη ἀπὸ εἰκόνισμα να-
οῦ ἢ μοναστηριοῦ, ἀλλὰ ἀπὸ ἔγγραφο ἀνωτάτου πνευμα-
τικοῦ ἱδρύματος τῆς σύγχρονης Ἑλλάδας. Ὁ ἅγιος Ἀνδρέ-
ας μεταφέρων χιαστὶ σταυρὸ ἀποτελεῖ τὸν ἐπίσημο λογό-
τυπο τοῦ Πανεπιστημίου Πατρῶν. Ὁ πνευματικὸς εὐνουχι-
σμὸς τῶν κατοίκων τῆς θεοκρατούμενης σύγχρονης Ἑλλά-
δας εἶναι τέτοιος, ὥστε καθηγητὲς καὶ φοιτητὲς οὐδόλως
ἀντιδροῦν. Τὸ ἑπόμενο βῆμα θὰ εἶναι νὰ μετονομάσουν τὸ
Πανεπιστήμιο Πατρῶν στὸν ἐν ἐπικεφαλίδι τίτλο.
Γ.Λ.