ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΙΣΜΟ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΡΩΤΙΑ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ Ἡ ἱστορία τῆς ἠ θι κῆς ἐ ξέ λι ξης τοῦ Ρω μιοῦ ταν οἱ Ὀ θω μα νοὶ δι α δέ χτη καν τοὺς Βυ ζαν τι νούς, βα σί στη καν στοὺς ἴ διους ἀ κρι βῶς ὑ λι κο πνευ μα τι κοὺς κυ ριά ρχους τοῦ ἑλλα δι κοῦ πλη θυ σμοῦ, οἱ ὁ ποῖ οι στή ρι ζαν καὶ συ νι στοῦ σαν τὴν πρό τε ρη «βυ ζαν τι νή» ἐ ξου σί α. Πρό κει ται οὐ σι α στι κὰ γιὰ τὶς κά στες τῶν ἀ νω τέ ρων κλη ρι κῶν τῆς Ἀ να το λι κῆς Ὀρ θό δο ξης Χρι στι α νι κῆς Ἐκ κλη σί ας, τῶν οἰ κο νο μι κῶς ἰ σχυ ρῶν (με γά λων γαι ο κτη μόνων, με τέ πει τα κο τσαμ πα σή δων) καὶ τῶν πο λι τι κῶν στε λε χῶν (με τέ πει τα Φα να ρι ω τῶν) τῆς κα τα λυ θεί σας πρώ ην «Βυ ζαν τι νῆς» Αὐ το κρα το ρί ας. Οἱ κά στες αὐ τὲς ἐ πι βι ώ νουν ἐ λα φρῶς πα ραλ λαγ μέ νες ἀλ λὰ ἐ ξ ἴ σου ἰ σχυ ρὲς καὶ στὴ ση με ρι νὴ Ἑλ λά δα καὶ συγ κεν τρώ νουν ὅ λα τὰ χα ρα κτη ρι στι κὰ κλει στῶν καὶ ἀ πο κομ μέ νων ἀ πὸ τὴν κοι νω νί α ὁ μά δων δι α τή ρη σης μα κρο χρό νια κε κτη μέ νων προνο μί ων, πα ρὰ τὸ ὅ τι δὲν βα σί ζον ται ἀ πο κλει στι κὰ στοὺς δε σμοὺς αἵ μα τος γιὰ τὴν ἀ να νέ ω σή τους σὲ ἔμ ψυ χο δυ να μι κό. Οἱ ἴ δι ες κά στες δι α πλέ κον ται στα θε ρὰ ὡς πρὸς τὴ συμ φε ρον το λο γι κὴ δρά ση τους κα θ’ ὅ λη τὴ διά ρκεια τοῦ βυ ζαν τι νοῦ Με σαί ω να, τῆς Τουρ κο κρα τί ας καὶ τῆς νε ώ τερης Ἑλ λά δας. Ἡ δι α πλο κὴ συ νά πτε ται ὡς ἄ τυ πη κοι νω νι κὴ συμ φω νί α καὶ ὁ λο κλη ρώνε ται μέ σα ἀ πὸ τὴν ἀ φα νῆ καὶ γι’ αὐ τὸ πα νί σχυ ρη δο μὴ τοῦ λε γό με νου συ να φιοῦ. ΚΛΗΡΟΣ ρό κει ται γιὰ ἕ ναν πε ρί που ἀ ει θα λῆ θε σμὸ ψυ χι κῆς καὶ πνευ μα τι κῆς χει ρα γώ γη σης, ὁ ὁ ποῖ ος ἀ πὸ ἕ να ἱ στο ρι κὸ ση μεῖ ο καὶ με τὰ ἀ πο τε λεῖ ζω τι κὸ συ στα τι κὸ κά θε ἐ ξου σι α στι κοῦ συ να φιοῦ, ποὺ θέ λει νὰ εἶ ναι ἀ πο τε λε σμα τι κό. Ἀ κό μα καὶ ὅ σα πα ρό μοι α ἐ ξου σι α στι κὰ μορ φώ μα τα τὸν ἀμ φι σβή τη σαν, ἀ ναγ κά στη καν νὰ ἀν τι γρά ψουν τὶς ὀρ γα νω τι κὲς καὶ ἰ δε ο λο γι κὲς δο μές του (π.χ. τὰ κομ μου νι στι κὰ κόμ μα τα, μὲ τὸν δι α χω ρι σμὸ σὲ πνευ μα τι κοὺς κα θο δη γη τὲς καὶ πι στούς, μὲ τὴν πί στη στὸ ἀ λά θη το τῆς κεν τρι κῆς ἐ πι τρο πῆς, τὴν πί στη σὲ ἕ ναν τα ξι κῶς προσ δι ω ρι σμέ νο μεσ σι α νι σμό, τὴν πί στη σὲ μί α ψευ δο ϊ στο ρι κὴ ἐ σχα το λο γί α κ.λπ.). Ὡς γνω στόν, ὁ ὀρ θό δο ξος Κλῆ ρος εἶ ναι ὁ κύ ριος ὑ πεύ θυ νος ὡς πρὸς τὴν ἱ στορι κὴ ἐ πι λο γὴ νὰ ὑ πα χθῇ τὸ 1453 ἡ Βυ ζαν τι νὴ Αὐ το κρα το ρί α στὴν ὀ θω μα νι κὴ 22312  ΔΑΥΛΟΣ 315, Ἰούλιος-Αὔγουστος 2008