Ç ΤΡΙΣΔΙΑΣΤΑΤΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ τρισ δι ά στα τη ἀ πει κό νι ση γί νε ται βα σι κὰ μὲ τὴ γλυ πτι κή. Ἡ ζωγρα φι κὴ ὡς δισ δι ά στα τη –τέ χνη ἐ πι φα νεί ας– δὲν ἔ χει βά θος. Ὁ ζω γρά φος ἐκ φρά ζε ται μὲ πε ρι γράμ μα τα (δῆ τε τὰ ἀ νε πα νά ληπτα ἑλ λη νι κὰ ἀγ γεῖ α). Ἡ ψευ δαί σθη ση ὅ μως τοῦ βά θους, δηλ. τῶν τρι ῶν δι α στά σε ων, ἐ πι τυγ χά νε ται μὲ δύο τρό πους: Τὴν προ ο πτι κή, ἤ τοι μὲ ἐμ πει ρι κὸ τρό πο («φω το γρά φι ση») τῶν ἀν τι κειμέ νων ἢ μὲ μα θη μα τι κὴ μέ θο δο καὶ μὲ τὴν σκι α γρα φί α, ἤ τοι μὲ φω το σκί α ση (αὐ το σκιά) ἤ/καὶ μὲ ἐρ ρι μέ νη σκιά. Καὶ ἡ ἐ πί ση μη Ἱ στο ρί α τῆς Τέ χνης θε ω ρεῖ, ὅ τι οἱ τεχνικὲς αὐτὲς ἐ φευ ρέ θη σαν κατὰ τὸ τέ λος τοῦ Με σαί ω να, τὶς χρη σι μο ποί η σαν δὲ δε κά δες ζω γρά φοι τῆς Ἀ να γέννη σης. Ἑ πο μέ νως παγ κο σμί ως δι δά σκε ται, ὅ τι οἱ Ἕλ λη νες πα ρ’ ὅ λη τὴν ἀ πέ ραν τη ἀγ γει ο γρα φί α τους δὲν γνώ ρι ζαν τὴν τρισ δι ά στα τη ζω γρα φι κή. Εἶ ναι ὅ μως ἔ τσι; ΤΑ «ΟΠΤΙΚΑ» ΤΟΥ ΕΥΚΛΕΙΔΗ Ἡ ἐ πι στη μο νι κὴ βά ση τῆς ἀρ χαι ο ελ λη νι κῆς Προ ο πτι κῆς ε τὰ τὴ συ στη μα τι κὴ δι α τύ πω ση τῶν ὀ πτι κῶν νό μων οἱ μὲν ζω γρά φοι τῆς ἀρ χαι ό τη τας ὑ πο λό γι ζαν μὲ γρα φι κὲς χα ρά ξεις τὶς προ ο πτι κὲς σμι κρύν σεις στὰ ἔρ γα τους, οἱ δὲ ἀρ χι τέ κτο νες ὠρ γά νω ναν τὸ χῶ ρο, κα θώ ρι ζαν τὶς μορ φὲς τῶν κτη ρί ων, ἐ ξου δε τέ ρω ναν τὶς «ὀ πτι κὲς ἀ πά τες» καὶ δυ σμορ φί ες καὶ τό νι ζαν τὰ στοι χεῖ α, ποὺ ἀ να δεί κνυ αν τὴ σύν θε σή τους. Στὴ ζω γρα φι κὴ τῶν Κλα σι κῶν καὶ Ἑλ λη νι στι κῶν Χρό νων ἡ ὕ παρ ξη ἀ πει κο νι στικῆς τε χνι κῆς, ποὺ ὠ νο μα ζό ταν σκη νο γρα φί α, κα τα γρά φε ται σὲ ἀρ χαῖ ες μαρ τυ ρί ες ‣ ΔΑΥΛΟΣ 315, Ἰούλιος-Αὔγουστος 2008  22323