«ΣΤΗΤΩ Ï ΗΛΙΟΣ ΚΑΤΑ ΓΑΒΑΩΝ» ἢ ὅ ταν τὸ ἑ βρα ϊ κὸ ἱ ε ρα τεῖ ο δι εκ δι κῇ δάφ νες Ἀ στρο νο μί ας • «Ἡ Γῆ εἶ ναι ἐ πί πε δη καὶ ἔ χει ὅ ρια, τὰ ὁ ποῖ α ἴ σως εἶ ναι πα ραλ λη λό γραμ μα, ἐν δε χο μέ νως κυ κλι κά, ἡ Γῆ ὅ μως σί γου ρα δὲν εἶ ναι σφαι ρι κή.» • «Ὁ Οὐ ρα νὸς εἶ ναι ἡ ὀ ρο φὴ ἐ πά νω ἀ πὸ τὴ Γῆ. Ἕ να στα θε ρὸ ἀ δι α πέ ρα στο φράγ μα, ποὺ προ στα τεύ ει τό σο τοὺς πι στοὺς ὅ σο καὶ τοὺς ἄ πι στους ἀ πὸ τὰ ὕ δα τα, ποὺ ὑ πάρ χουν ἐ κεῖ θεν.» • «Τὰ ἀ στέ ρια ἐ πά νω στὸν Οὐ ρα νὸ (ἡ λέ ξη ἐ πά νω δὲν εἶ ναι τυ πο γρα φι κὸ λά θος) εἶ ναι πο λὺ μι κρό τε ρα τῆς Γῆς.» Ἡ Βί βλος, οἱ Ἅ γιοι καὶ Πα τέ ρες τῆς Ἐκ κλη σί ας, τὰ λει τουρ γι κὰ βι βλί α, ποὺ ἀ κόμα καὶ στὶς ἡ μέ ρες μας ψάλ λον ται στὶς ἐκ κλη σί ες πε ρι γρά φουν ἕ ναν κό σμο, ποὺ λί γοι ἀ πὸ ἐ μᾶς ἀ να γνω ρί ζου με σή με ρα. Ἕ ναν κό σμο, ὅ που ἡ Γῆ εἶ ναι στα θε ρή, ἀ κί νη τη καὶ στὴν μέ ση τῶν πραγ μά των, ἐ νῷ ὁ Ἥ λιος εἶ ναι ἐ κεῖ νος ποὺ κι νεῖ ται. Κά θε ἀν τί θε τη ἰ δέ α, ὅ πως αὐ τὲς ποὺ δί δα σκαν οἱ «εἰ δω λο λά τρες» Ἕλ λη νες αἰ ῶ νες πρίν, θε ω ρεῖ ται ἀ σε βὴς καὶ προ ο ρί ζε ται γιὰ τὸ πῦρ. Ἀρ χαῖ ες ἑλ λη νι κὲς γνώ σεις γιὰ τὴ σφαι ρι κό τη τα τῆς Γῆς α ρα τί θεν ται ἐν δει κτι κὰ ὡ ρι σμέ να ἀ πὸ τὰ δια σῳ θέν τα ἀ πο σπά σματα ἔρ γων ἀρ χαί ων Ἑλ λή νων φι λο σό φων - ἐ πι στη μό νων, στὰ ὁ ποῖ α φαί νε ται ὅ τι εἶ χαν ἄ ρι στη γνώ ση τό σο τῆς σφαι ρι κό τη τας τῆς Γῆς ὅ σο καὶ τοῦ Ἡ λι ο κεν τρι κοῦ Συ στή μα τος. Ὁ «Πυ θα γό ρας λέ γει τὸν κό σμο σφαι ρο ει δῆ», μᾶς πλη ρο φο ρεῖ ὁ Δι ο γέ νης Λα έρ τιος («Πυ θαγό ρας», 19). Πολ λὲς πλη ρο φο ρί ες γιὰ τὴ σφαι ρι κό τη τα τῆς Γῆς μᾶς δι α σῴ ζει ὁ Στρά βων στὰ «Γε ω γρα φι κά» καὶ κυ ρί ως στὰ δύο πρῶ τα βι βλί α του: «Ἡ ἐ πι φά νεια τῆς Γῆς εἶ ναι σφαι ρο ει δής» (Α΄ 20). «Ἡ Γῆ ὁ λό κλη ρη εἶ ναι σφαι ρο ει δής» (Β΄ ΙΙ,1). Ὁ λο στρόγ γυ λη; Ὄ χι βέ βαι α: «Σφαι ρο ει δὴς ἡ σύμ πα σα οὐχ ὡς ἐκ τόρ νου, ἀλ λ’ ἔ χει τι νὰς ἀ νω μα λί ας» (Α΄ ΙΙΙ,3). Ὁ Στρά βων ἐ πί σης στὸ Α΄ 21 ἀ να φέ ρει τὸ ἑ ξῆς ἐκ πλη κτι κό: «Αὐ τὸς ποὺ ἔ χει στὰ χέ ρια του καὶ με λε τᾷ τὸ πα ρὸν σύγ γραμ μά μου, δὲν πρέ πει νὰ ἐμ φα νί ζε ται στὰ μά τια τοῦ κό σμου μέ χρι τέ τοι ου ση μεί ου ἀ παί δευ τος κι ὀ κνη ρός, ὥ στε νὰ